Η ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΥΛΟΥ

Epistle to the Hebrews

 

CHAPTER 5
  1  πας   γαρ   αρχιερευς   εξ   ανθρωπων   λαμβανομενος   υπερ  
    For every   ♦   high priest   from among   men   being taken   for  
ανθρωπων   καθισταται   τα   προς   τον   θεον   ινα   προσφερη   δωρα   τε  
men   is constituted   in things   relating to   ♦   God,   that   he may offer   both gifts   ♦  
και   θυσιας   υπερ   αμαρτιων    
and   sacrifices   for   sins;    
  2  μετριοπαθειν   δυναμενος   τοις   αγνοουσιν   και   πλανωμενοις  
    to 3 exercise 4 forbearance 5   being 1 able 2   with those   being ignorant   and   erring,  
επει   και   αυτος   περικειται   ασθενειαν    
since   also   himself   is encompassed with   infirmity;    
  3  και   δια   ταυτην   οφειλει   καθως   περι   του   λαου   ουτως   και   περι  
    and   on account of   this [infirmity]   he out,   even as   for   the   people,   so   also   for  
εαυτου   προσφερειν   υπερ   αμαρτιων    
himself   to offer   for   sins.    
  4  και   ουχ   εαυτω   τις   λαμβανει   την   τιμην   αλλα   ο   καλουμενος   υπο   του
    And   not   to himself   anyone   takes   the   honour,   but   he   being called   by   ♦
  θεου   καθαπερ   και   ο   ααρων    
  God,   even as   also   ♦   Aaron.    
  5  ουτως   και   ο   χριστος   ουχ   εαυτον   εδοξασεν   γενηθηναι   αρχιερεα   αλλ  
    Thus   also   the   Christ   not   himself   did glorify   to become   a high priest;   but  
ο   λαλησας   προς   αυτον   υιος   μου   ει   συ   εγω   σημερον   γεγεννηκα  
he who   said   to   him,   Son 2   my 1   art   thou,   I   to-day   have begotten thee.  
σε    
♦    
  6  καθως   και   εν   ετερω   λεγει   συ   ιερευς   εις   τον   αιωνα  
    Even as   also   in   another [place]   he says,   Thou [art]   a priest   for ever   ♦   ♦  
κατα   την   ταξιν   μελχισεδεκ    
according to   the   order   of Melchisedec.    
  7  ος   εν   ταις   ημεραις   της   σαρκος   αυτου   δεησεις   τε   και  
    Who   in   the   days   of his flesh   ♦   ♦   both supplications   ♦   and  
ικετηριας   προς   τον   δυναμενον   σωζειν   αυτον   εκ   θανατου   μετα  
entreaties   to 3   him 4 who 5   [was] 6 able 7   to 8 save 9   him 10   from 11   death, 12   with 13  
κραυγης   ισχυρας   και   δακρυων   προσενεγκας   και   εισακουσθεις   απο  
crying 15   strong 14   and 16   tears 17   having 1 offered, 2   and   having been heard   in  
της   ευλαβειας    
that [he] feared;   ♦    
  8  καιπερ   ων   υιος   εμαθεν   αφ   ων   επαθεν   την   υπακοην    
    though   being   a son,   he learned,   from   the things which   he suffered,   ♦   obedience;    
  9  και   τελειωθεις   εγενετο   τοις   υπακουουσιν   αυτω   πασιν  
    and   having been perfected   became   to those 2 that 3   obey 4   him 5   all, 1  
αιτιος   σωτηριας   αιωνιου    
author   of salvation 2   eternal; 1    
  10  προσαγορευθεις   υπο   του   θεου   αρχιερευς   κατα   την   ταξιν  
    having been saluted   by   ♦   God   [as] high priest   according to   the   order  
μελχισεδεκ    
of Melchisedec.    
  11  περι   ου   πολυς   ημιν   ο   λογος   και   δυσερμηνευτος  
    Concerning   whom   [is] 3 much 4   our 1 discourse 2   ♦   ♦   and   difficult in interpretation  
λεγειν   επει   νωθροι   γεγονατε   ταις   ακοαις    
to speak,   since   sluggish   ye have become   in hearing.   ♦    
  12  και   γαρ   οφειλοντες   ειναι   διδασκαλοι   δια   τον   χρονον   παλιν  
    For truly   ♦   [when ye] ought   to be   teachers   because of   the   time,   again  
χρειαν   εχετε   του   διδασκειν   υμας   τινα   τα   στοιχεια   της  
need   ye have   of [one] to teach   ♦   you   what [are]   the   elements   of the  
αρχης   των   λογιων   του   θεου   και   γεγονατε   χρειαν   εχοντες   γαλακτος  
beginning   of the   oracles   ♦   of God,   and   have become   need 2   having 1   of milk,  
και   ου   στερεας   τροφης    
and   not   of solid   food;    
  13  πας   γαρ   ο   μετεχων   γαλακτος   απειρος   λογου   δικαιοσυνης
    for everyone   ♦   that   partakes   of milk   [is] unskilled   in [the] word   of righteousness,
  νηπιος   γαρ   εστιν    
  for an infant   ♦   he is;    
  14  τελειων   δε   εστιν   η   στερεα   τροφη   των   δια   την  
    but for 4 [the] 5 fully 6 grown 7   ♦   is 3   ♦   solid 1   food, 2   who   on account of   ♦  
εξιν   τα   αισθητηρια   γεγυμνασμενα   εχοντων   προς   διακρισιν   καλου   τε
habit   the 2   senses 3   exercised 4   have 1   for   distinguishing   good 2   both 1
  και   κακου    
  and   evil.