Η ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΥΛΟΥ

Epistle to the Hebrews

 

CHAPTER 3
  1  οθεν   αδελφοι   αγιοι   κλησεως   επουρανιου   μετοχοι   κατανοησατε  
    Wherefore,   brethren 2   holy, 1   of [the] calling 2   heavenly 1   partakers,   consider  
τον   αποστολον   και   αρχιερεα   της   ομολογιας   ημων   χριστον  
the   apostle   and   high priest   of our confession,   ♦   ♦   Christ  
ιησουν    
Jesus,    
  2  πιστον   οντα   τω   ποιησαντι   αυτον   ως   και   μωσης   εν   ολω   τω  
    faithful 2   being 1   to him who   appointed   him,   as   also   Moses   in   all   his house.  
οικω   αυτου    
♦   ♦    
  3  πλειονος   γαρ   δοξης   ουτος   παρα   μωσην   ηξιωται   καθ  
    For of 2 more 3   ♦   glory 4   he   than   Moses   has been counted worthy,   by how much  
οσον   πλειονα   τιμην   εχει   του   οικου   ο   κατασκευασας   αυτον    
♦   more   honour   has   than 5 the 6   house 7   he 1 who 2   built 3   it. 4    
  4  πας   γαρ   οικος   κατασκευαζεται   υπο   τινος   ο   δε   τα  
    For every   ♦   house   is built   by   some one:   but he who   ♦   all things  
παντα   κατασκευασας   θεος    
♦   built [is]   God.    
  5  και   μωσης   μεν   πιστος   εν   ολω   τω   οικω   αυτου   ως  
    And   Moses   indeed   [was] faithful   in   all   his house   ♦   ♦   as  
θεραπων   εις   μαρτυριον   των   λαληθησομενων    
a ministering servant,   for   a testimony   of the things   going to be spoken;    
  6  χριστος   δε   ως   υιος   επι   τον   οικον   αυτου   ου   οικος   εσμεν   ημεις  
    But Christ   ♦   as   Son   over   his house,   ♦   ♦   whose   house   are   we,  
εανπερ   την   παρρησιαν   και   το   καυχημα   της   ελπιδος   μεχρι   τελους  
if indeed   the   boldness   and   the   boasting   of the   hope   unto   [the] end  
βεβαιαν   κατασχωμεν    
firm   we should hold.    
  7  διο   καθως   λεγει   το   πνευμα   το   αγιον   σημερον   εαν   της   φωνης  
    Wherefore,   even as   says   the   Spirit   the   Holy,   To-day   if   ♦   his voice  
αυτου   ακουσητε    
♦   ye will hear,    
  8  μη   σκληρυνητε   τας   καρδιας   υμων   ως   εν   τω   παραπικρασμω  
    harden not   ♦   your hearts,   ♦   ♦   as   in   the   provocation,  
κατα   την   ημεραν   του   πειρασμου   εν   τη   ερημω    
in   the   day   ♦   of temptation,   in   the   wilderness,    
  9  ου   επειρασαν   με   οι   πατερες   υμων   εδοκιμασαν   με   και   ειδον  
    where   tempted 3   me 4   your 1 fathers, 2   ♦   ♦   proved   me,   and   saw  
τα   εργα   μου   τεσσαρακοντα   ετη    
my works   ♦   ♦   forty   years.    
  10  διο   προσωχθισα   τη   γενεα   εκεινη   και   ειπον   αει  
    Wherefore   I was indignant   ♦   with generation 2   that, 1   and   said   Always,  
πλανωνται   τη   καρδια   αυτοι   δε   ουκ   εγνωσαν   τας   οδους   μου    
they err   ♦   in heart;   and they   ♦   did not know   ♦   my ways;   ♦   ♦    
  11  ως   ωμοσα   εν   τη   οργη   μου   ει   εισελευσονται   εις   την   καταπαυσιν
    so   I swore   in   my wrath,   ♦   ♦   If   they shall enter   into   my rest.   ♦
  μου    
  ♦    
  12  βλεπετε   αδελφοι   μηποτε   εσται   εν   τινι   υμων   καρδια   πονηρα  
    Take heed,   brethren,   lest perhaps   shall be   in   anyone   of you   a heart 2   wicked 1  
απιστιας   εν   τω   αποστηναι   απο   θεου   ζωντος    
of unbelief   in   ♦   departing   from   God 3   [the] 1 living. 2    
  13  αλλα   παρακαλειτε   εαυτους   καθ   εκαστην   ημεραν   αχρις   ου   το  
    But   encourage   yourselves   every day   ♦   ♦   as long as   ♦   ♦  
σημερον   καλειται   ινα   μη   σκληρυνθη   τις   εξ   υμων   απατη   της  
to-day 4   it 1 is 2 called, 3   that   not   may be hardened   any   of   you   by [the] deceitfulness   ♦  
αμαρτιας    
of sin.    
  14  μετοχοι   γαρ   γεγοναμεν   του   χριστου   εανπερ   την   αρχην   της  
    For companions   ♦   we have become   of the   Christ,   if indeed   the   beginning   of the  
υποστασεως   μεχρι   τελους   βεβαιαν   κατασχωμεν    
assurance   unto   [the] end   firm   we should hold;    
  15  εν   τω   λεγεσθαι   σημερον   εαν   της   φωνης   αυτου   ακουσητε  
    in   its being said,   ♦   To-day   if   his voice   ♦   ♦   ye will hear,  
μη   σκληρυνητε   τας   καρδιας   υμων   ως   εν   τω   παραπικρασμω    
harden not   ♦   your hearts,   ♦   ♦   as   in   the   provocation.    
  16  τινες   γαρ   ακουσαντες   παρεπικραναν   αλλ   ου   παντες   οι   εξελθοντες  
    For some   ♦   having heard   provoked,   but   not   all   who   came out  
εξ   αιγυπτου   δια   μωσεως    
from   Egypt   by   Moses.    
  17  τισιν   δε   προσωχθισεν   τεσσαρακοντα   ετη   ουχι   τοις
    And with whom   ♦   was he indignant   forty   years?   [Was it] not   with those who
  αμαρτησασιν   ων   τα   κωλα   επεσεν   εν   τη   ερημω    
  sinned,   of whom   the   carcases   fell   in   the   wilderness?    
  18  τισιν   δε   ωμοσεν   μη   εισελευσεσθαι   εις   την  
    And to whom   ♦   swore he [that they]   shall not enter   ♦   into   his rest,  
καταπαυσιν   αυτου   ει   μη   τοις   απειθησασιν    
♦   ♦   except   ♦   to those who   disobeyed?    
  19  και   βλεπομεν   οτι   ουκ   ηδυνηθησαν   εισελθειν   δι  
    And   we see   that   they were not able   ♦   to enter in   on account of  
απιστιαν    
unbelief.