Η ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Epistle to the Philippians

CHAPTER 2

1

ει

τις

ουν

παρακλησις

εν

χριστω

ει

τι

παραμυθιον

αγαπης

ει

If

any 2

then 1

encouragement [there be]

in

Christ,

if

any

consolation

of love,

if

τις

κοινωνια

πνευματος

ει

τινα

σπλαγχνα

και

οικτιρμοι

any

fellowship

of [the] Spirit,

if

any

bowels

and

compassions,

2

πληρωσατε

μου

την

χαραν

ινα

το

αυτο

φρονητε

την

fulfil

my

♦

joy,

that

ye may be of the same mind,

♦

♦

the

αυτην

αγαπην

εχοντες

συμψυχοι

το

εν

φρονουντες

same

love

having,

joined in soul,

the

one thing

minding--

3

μηδεν

κατα

εριθειαν

η

κενοδοξιαν

αλλα

τη

ταπεινοφροσυνη

nothing

according to

contention

or

vain-glory,

but

♦

in humility

αλληλους		ηγουμενοι		υπερεχοντας		εαυτων
one another		esteeming		above		themselves,

4

μη

τα

εαυτων

εκαστος

σκοπειτε

αλλα

και

τα

not 2

the 4 things 5

of 6 themselves 7

each 3

consider, 1

but

also 2

the 3 things 4

ετερων		εκαστος
of 5 others 6		each. 1

5

τουτο

γαρ

φρονεισθω

εν

υμιν

ο

και

εν

χριστω

ιησου

This 9

for 7

let mind be 8

in

you

which

also

in

Christ

Jesus [was];

6

ος

εν

μορφη

θεου

υπαρχων

ουχ

αρπαγμον

ηγησατο

το

ειναι

ισα

who,

in

[the] form

of God

subsisting,

not 3

rapine 4

esteemed 1 it 2

♦

to be

equal

θεω
with God;

7

αλλ

εαυτον

εκενωσεν

μορφην

δουλου

λαβων

εν

ομοιωματι

but

himself 2

emptied, 1

form 7

a 5 bondman’s 6

having 3 taken, 4

in

[the] likeness

ανθρωπων		γενομενος
of men		having become;

8

και

σχηματι

ευρεθεις

ως

ανθρωπος

εταπεινωσεν

εαυτον

and

in figure

having been found

as

a man,

he humbled

himself,

γενομενος

υπηκοος

μεχρι

θανατου

θανατου

δε

σταυρου

having become

obedient

unto

death,

even death

♦

of [the] cross.

9

διο

και

ο

θεος

αυτον

υπερυψωσεν

και

εχαρισατο

αυτω

ονομα

το

Wherefore

also

♦

God

him

highly exalted

and

granted

to him

a name

which

	υπερ		παν		ονομα
	[is] above		every		name,

10

ινα

εν

τω

ονοματι

ιησου

παν

γονυ

καμψη

επουρανιων

και

that

at

the

name

of Jesus

every

knee

should bow

of [beings] in heaven

and

επιγειων		και		καταχθονιων
on earth		and		under the earth,

11

και

πασα

γλωσσα

εξομολογησηται

οτι

κυριος

ιησους

χριστος

εις

and

every

tongue

should confess

that

[is] 3 Lord 4

Jesus 1

Christ 2

to

δοξαν		θεου		πατρος
[the] glory		of God		[the] Father.

12

ωστε

αγαπητοι

μου

καθως

παντοτε

υπηκουσατε

μη

ως

εν

τη

So that,

my beloved,

♦

even as

always

ye obeyed,

not

as

in

my presence

παρουσια

μου

μονον

αλλα

νυν

πολλω

μαλλον

εν

τη

απουσια

μου

♦

♦

only,

but

now

much

rather

in

my absence,

♦

♦

μετα

φοβου

και

τρομου

την

εαυτων

σωτηριαν

κατεργαζεσθε

with

fear

and

trembling

your own

♦

salvation

work out,

13

ο

θεος

γαρ

εστιν

ο

ενεργων

εν

υμιν

και

το

θελειν

και

το

for God

♦

♦

it is

who

works

in

you

both

♦

to will

and

♦

ενεργειν		υπερ		της		ευδοκιας
to work		according to [his]		♦		good pleasure.

14

παντα

ποιειτε

χωρις

γογγυσμων

και

διαλογισμων

All 2 things 3

do 1

apart from

murmurings

and

reasonings,

15

ινα

γενησθε

αμεμπτοι

και

ακεραιοι

τεκνα

θεου

αμωμητα

εν

μεσω

that

ye may be

faultless

and

simple,

children

of God

unblamable

in

[the] midst

γενεας

σκολιας

και

διεστραμμενης

εν

οις

φαινεσθε

ως

of a generation

crooked

and

perverted;

among

whom

ye appear

as

φωστηρες		εν		κοσμω
luminaries		in		[the] world,

16

λογον

ζωης

επεχοντες

εις

καυχημα

εμοι

εις

ημεραν

χριστου

οτι

ουκ

[the] word

of life

holding forth,

for

a boast

to me

in

day 2

Christ’s, 1

that

not

εις

κενον

εδραμον

ουδε

εις

κενον

εκοπιασα

in

vain

I ran

nor

in

vain

laboured.

17

αλλ

ει

και

σπενδομαι

επι

τη

θυσια

και

λειτουργια

της

πιστεως

But

if

also

I am poured out

on

the

sacrifice

and

ministration

of your faith,

♦

υμων

χαιρω

και

συγχαιρω

πασιν

υμιν

♦

I rejoice,

and

rejoice with

all

you.

18

το

δ

αυτο

και

υμεις

χαιρετε

και

συγχαιρετε

μοι

And in the same

♦

♦

also

ye 2

rejoice 1

and

rejoice with

me.

19

ελπιζω

δε

εν

κυριω

ιησου

τιμοθεον

ταχεως

πεμψαι

υμιν

ινα

καγω

But I hope

♦

in

[the] Lord

Jesus

Timotheus 3

soon 4

to 1 send 2

to you,

that

I also

ευψυχω		γνους		τα		περι		υμων
may be of good courage,		having known		the things		concerning		you.

20

ουδενα

γαρ

εχω

ισοψυχον

οστις

γνησιως

τα

περι

υμων

For no one

♦

I have

like-minded,

who

genuinely

the things

relative to

you

μεριμνησει
will care for.

21

οι

παντες

γαρ

τα

εαυτων

ζητουσιν

ου

τα

του

χριστου

For all

♦

♦

the things

of themselves

are seeking,

not

the things

♦

of Christ

ιησου
Jesus.

22

την

δε

δοκιμην

αυτου

γινωσκετε

οτι

ως

πατρι

τεκνον

συν

εμοι

But the

♦

proof

of him

ye know,

that,

as

to 3 a 4 father 5

a 1 child, 2

with

me

εδουλευσεν		εις		το		ευαγγελιον
he served		for		the		glad tidings.

23

τουτον

μεν

ουν

ελπιζω

πεμψαι

ως

αν

απιδω

τα

Him

♦

therefore

I hope

to send

when 3

♦

I 4 shall 5 have 6 seen 7

the 8 things 9

περι		εμε		εξαυτης
concerning 10		me 11		at 1 once: 2

24

πεποιθα

δε

εν

κυριω

οτι

και

αυτος

ταχεως

ελευσομαι

I 13 am 14 persuaeded 15

but 12

in

[the] Lord

that

also

myself 2

soon 4

I 1 shall 3 come:

25

αναγκαιον

δε

ηγησαμην

επαφροδιτον

τον

αδελφον

και

συνεργον

but necessary

♦

I esteemed [it]

Epaphroditus, 5

♦

brother 7

and 8

fellow-worker 9

και

συστρατιωτην

μου

υμων

δε

αποστολον

και

λειτουργον

and 10

fellow-soldier 11

my, 6

but 12 your 13

♦

messenger 14

and 15

minster 16

της

χρειας

μου

πεμψαι

προς

υμας

of 17 my 18 need, 19

♦

♦

to 1 send 2

to 3

you, 4

26

επειδη

επιποθων

ην

παντας

υμας

και

αδημονων

διοτι

since

longing 3 after 4

he 1 was 2

all 6

you, 5

and

[was] deeply depressed

because

ηκουσατε		οτι		ησθενησεν
ye heard		that		he was sick;

27

και

γαρ

ησθενησεν

παραπλησιον

θανατω

αλλ

ο

θεος

αυτον

for indeed

♦

he was sick

like

to death,

but

♦

God

him

ηλεησεν

ουκ

αυτον

δε

μονον

αλλα

και

εμε

ινα

μη

λυπην

επι

had mercy on,

and not him

♦

♦

alone,

but

also

me,

that

not

sorrow

upon

λυπη		σχω
sorrow		I might have.

28

σπουδαιοτερως

ουν

επεμψα

αυτον

ινα

ιδοντες

αυτον

παλιν

The more diligently

therefore

I sent

him,

that

seeing

him

again

χαρητε		καγω		αλυποτερος		ω
ye might rejoice,		and I		the less sorrowful		might be.

29

προσδεχεσθε

ουν

αυτον

εν

κυριω

μετα

πασης

χαρας

και

τους

Receive

therefore

him

in

[the] Lord

with

all

joy,

and

♦

τοιουτους		εντιμους		εχετε
such		in honour		hold;

30

οτι

δια

το

εργον

του

χριστου

μεχρι

θανατου

ηγγισεν

because

for the sake of

the

work

of the

Christ

unto

death

he went near,

παραβουλευσαμενος

τη

ψυχη

ινα

αναπληρωση

το

υμων

having disregarded [his]

♦

life,

that

he might fill up

your deficiency

♦

υστερημα		της		προς		με		λειτουργιας
♦		of the		towards 2		me 3		ministration. 1