Η ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

Second Epistle to the Corinthians

CHAPTER 1

1

παυλος

αποστολος

ιησου

χριστου

δια

θεληματος

θεου

και

τιμοθεος

ο

Paul,

apostle

of Jesus

Christ

by

will

of God,

and

Timotheus

the

αδελφος

τη

εκκλησια

του

θεου

τη

ουση

εν

κορινθω

συν

τοις

αγιοις

brother,

to the

assembly

♦

of God

which

is

in

Corinth,

with

the 2

saints 3

πασιν

τοις

ουσιν

εν

ολη

τη

αχαια

all 1

who

are

in

whole 2

the 1

of Achaia.

2

χαρις

υμιν

και

ειρηνη

απο

θεου

πατρος

ημων

και

κυριου

ιησου

Grace

to you

and

peace

from

God

our Father

♦

and

[the] Lord

Jesus

χριστου
Christ.

3

ευλογητος

ο

θεος

και

πατηρ

του

κυριου

ημων

ιησου

χριστου

ο

Blessed [be]

the

God

and

Father

of our Lord

♦

♦

Jesus

Christ,

the

πατηρ

των

οικτιρμων

και

θεος

πασης

παρακλησεως

Father

♦

of compassions,

and

God

of all

encouragement;

4

ο

παρακαλων

ημας

επι

παση

τη

θλιψει

ημων

εις

το

δυνασθαι

who

encourages

us

in

all

our tribulation,

♦

♦

for

♦

to 2 be 3 able 4

ημας

παρακαλειν

τους

εν

παση

θλιψει

δια

της

παρακλησεως

us 1

to encourage

those

in

every

tribulation,

through

the

encouragement

ης

παρακαλουμεθα

αυτοι

υπο

του

θεου

with which

we are encouraged

ourselves

by

♦

God.

5

οτι

καθως

περισσευει

τα

παθηματα

του

χριστου

εις

ημας

Because

according as

abound

the

sufferings

of the

Christ

toward

us,

ουτως

δια

χριστου

περισσευει

και

η

παρακλησις

ημων

thus so

through

Christ

abounds

also

♦

encouragement 2

our. 1

6

ειτε

δε

θλιβομεθα

υπερ

της

υμων

παρακλησεως

και

But whether

♦

we are troubled,

[it is] for

your encouragement

♦

♦

and

σωτηριας

της

ενεργουμενης

εν

υπομονη

των

αυτων

παθηματων

salvation,

♦

being wrought

in

[the] endurance

of the

same

sufferings

ων

και

ημεις

πασχομεν

ειτε

παρακαλουμεθα

υπερ

της

which

also 2

we 1

suffer,

whether

we are encouraged,

[it is] for

your encouragement

υμων

παρακλησεως

και

σωτηριας

και

η

ελπις

ημων

βεβαια

υπερ

υμων

♦

♦

and

salvation;

(and

♦

hope 2

our 1

[is] sure

for

you;)

7

ειδοτες

οτι

ωσπερ

κοινωνοι

εστε

των

παθηματων

ουτως

και

της

knowing

that

as

partners

ye are

of the

sufferings,

so

also

of the

παρακλησεως
encouragement.

8

ου

γαρ

θελομεν

υμας

αγνοειν

αδελφοι

υπερ

της

For not 3

♦

do 2 we 1 wish

you

to be ignorant

brethren,

as to

our tribulation

θλιψεως

ημων

της

γενομενης

ημιν

εν

τη

ασια

οτι

καθ

υπερβολην

♦

♦

which

happened

to us

in

♦

Asia,

that

excessively

♦

εβαρηθημεν

υπερ

δυναμιν

ωστε

εξαπορηθηναι

ημας

και

του

we were burdened

beyond [our]

power,

so as

for us to despair

♦

even

of living.

ζην
♦

9

αλλα

αυτοι

εν

εαυτοις

το

αποκριμα

του

θανατου

εσχηκαμεν

ινα

But

ourselves

in

ourselves

the

sentence

♦

of death

we have had,

that

μη

πεποιθοτες

ωμεν

εφ

εαυτοις

αλλ

επι

τω

θεω

τω

we shoud not have trust

♦

♦

in

ourselves,

but

in

♦

God

who

εγειροντι		τους		νεκρους
raises		the		dead;

10

ος

εκ

τηλικουτου

θανατου

ερρυσατο

ημας

και

ρυεται

εις

ον

who

from

so great

a death

delivered

us

and

does deliver;

in

whom

ηλπικαμεν		οτι		και		ετι		ρυσεται
we have hope		that		also		still		he will deliver;

11

συνυπουργουντων

και

υμων

υπερ

ημων

τη

δεησει

ινα

εκ

πολλων

labouring together

also 2

ye 1

for

us

by

supplication,

that

by

many

προσωπων

το

εις

ημας

χαρισμα

δια

πολλων

persons

the

towards 2

us 3

gift 1

through 9

many 10

ευχαριστηθη		υπερ		ημων
might 4 be 5 subject 6 of 7 thanksgiving 8		for		us.

12

η

γαρ

καυχησις

ημων

αυτη

εστιν

το

μαρτυριον

της

συνειδησεως

♦

For

our boasting

♦

this

is,

the

testimony

♦

of conscience 2

ημων

οτι

εν

απλοτητι

και

ειλικρινεια

θεου

ουκ

εν

σοφια

σαρκικη

αλλ

our, 1

that

in

simplicity

and

sincerity

of God,

(not

in

wisdom 2

fleshly, 1

but

εν

χαριτι

θεου

ανεστραφημεν

εν

τω

κοσμω

περισσοτερως

δε

προς

in

grace

of God,)

we had our conduct

in

the

world,

and more abundantly

♦

towards

υμας
you.

13

ου

γαρ

αλλα

γραφομεν

υμιν

αλλ

η

α

αναγινωσκετε

η

και

For not

♦

other things

do we write

to you

but

♦

what

ye read,

or

even

επιγινωσκετε

ελπιζω

δε

οτι

και

εως

τελους

επιγνωσεσθε

recognize;

and I hope

♦

that

even

to [the]

end

ye will recognize,

14

καθως

και

επεγνωτε

ημας

απο

μερους

οτι

καυχημα

υμων

according as

also

ye did recognize

us

in

part,

that

your 3 boasting 4

♦

εσμεν

καθαπερ

και

υμεις

ημων

εν

τη

ημερα

του

κυριου

ιησου

we 1 are, 2

even as

also

ye [are]

ours

in

the

day

of the

Lord

Jesus.

15

και

ταυτη

τη

πεποιθησει

εβουλομην

προς

υμας

ελθειν

προτερον

ινα

And

with this

♦

confidence

I purposed

to 3

you 4

to 1 come 2

previously,

that

δευτεραν		χαριν		εχητε
a second		favour		ye might have;

16

και

δι

υμων

διελθειν

εις

μακεδονιαν

και

παλιν

απο

μακεδονιας

and

by

you

to pass through

to

Macedonia,

and

again

from

Macedonia

ελθειν

προς

υμας

και

υφ

υμων

προπεμφθηναι

εις

την

ιουδαιαν

to come

to

you,

and

by

you

to be set forward

to

♦

Judaea.

17

τουτο

ουν

βουλευομενος

μη

τι

αρα

τη

ελαφρια

εχρησαμην

η

This therefore

♦

purposing,

♦

♦

indeed 3

♦

lightness 5

did 1 I 2 use? 4

or

α

βουλευομαι

κατα

σαρκα

βουλευομαι

ινα

η

παρ

εμοι

what

I purpose,

according to

flesh

do I purpose,

that

there should be

with

me

το

ναι

ναι

και

το

ου

ου

♦

yea

yea,

and

♦

nay

nay?

18

πιστος

δε

ο

θεος

οτι

ο

λογος

ημων

ο

προς

υμας

ουκ

εγενετο

ναι

Now faithful

♦

♦

God [is],

that

♦

our word

♦

♦

to

you

not 2

was 1

yea

και		ου
and		nay.

19

ο

γαρ

του

θεου

υιος

ιησους

χριστος

ο

εν

υμιν

δι

ημων

For the

♦

♦

of 2 God 3

Son, 1

Jesus

Christ,

who

among

you

by

us

κηρυχθεις

δι

εμου

και

σιλουανου

και

τιμοθεου

ουκ

εγενετο

ναι

και

was proclaimed,

(by

me

and

Silvanus

and

Timotheus,)

was not

♦

yea

and

ου

αλλα

ναι

εν

αυτω

γεγονεν

nay,

but

yea

in

him

has been.

20

οσαι

γαρ

επαγγελιαι

θεου

εν

αυτω

το

ναι

και

εν

αυτω

For whatever

♦

promises

of God [there are],

in

him

[is] the

yea,

and

in

him

το

αμην

τω

θεω

προς

δοξαν

δι

ημων

the

Amen,

♦

to 3 God 4

for 1

glory 2

by

us.

21

ο

δε

βεβαιων

ημας

συν

υμιν

εις

χριστον

και

χρισας

ημας

Now he who

♦

confirms

us

with

you

unto

Christ,

and

anointed

us,

θεος
[is] God,

22

ο

και

σφραγισαμενος

ημας

και

δους

τον

αρραβωνα

του

who also

♦

sealed

us,

and

gave

the

earnest

of the

πνευματος		εν		ταις		καρδιαις		ημων
Spirit		in		our hearts.		♦		♦

23

εγω

δε

μαρτυρα

τον

θεον

επικαλουμαι

επι

την

εμην

ψυχην

οτι

But I

♦

as 3 witness 4

♦

God 2

call 1

upon

♦

my

soul,

that

φειδομενος

υμων

ουκετι

ηλθον

εις

κορινθον

sparing

you

not yet

did I come

to

Corinth.

24

ουχ

οτι

κυριευομεν

υμων

της

πιστεως

αλλα

συνεργοι

εσμεν

Not

that

we rule over

your

♦

faith,

but

fellow-workers

are

της

χαρας

υμων

τη

γαρ

πιστει

εστηκατε

of your joy:

♦

♦

for by faith

♦

♦

ye stand.