Η ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΩΤΗ

First Epistle to the Corinthians

CHAPTER 4

1

ουτως

ημας

λογιζεσθω

ανθρωπος

ως

υπηρετας

χριστου

και

So

of 5 us 6

let 1 reckon 4

a 2 man 3

as

attendants

of Christ

and

οικονομους		μυστηριων		θεου
stewards		mysteries 3		of 1 God’s. 2

2

ο

δε

λοιπον

ζητειται

εν

τοις

οικονομοις

ινα

πιστος

τις

ευρεθη

♦

But

as to the rest,

it is required

in

♦

stewards

that

faithful

one

be found.

3

εμοι

δε

εις

ελαχιστον

εστιν

ινα

υφ

υμων

ανακριθω

η

υπο

But to me

♦

♦

the smallest matter

it is

that

by

you

I be examined,

or

by

ανθρωπινης

ημερας

αλλ

ουδε

εμαυτον

ανακρινω

man’s

day.

But

neither

myself

do I examine.

4

ουδεν

γαρ

εμαυτω

συνοιδα

αλλ

ουκ

εν

τουτω

δεδικαιωμαι

For of nothing

♦

in myself

I am conscious;

but

not

by

this

have I been justified:

ο

δε

ανακρινων

με

κυριος

εστιν

but he who

♦

examines

me [the]

Lord

is.

5

ωστε

μη

προ

καιρου

τι

κρινετε

εως

αν

ελθη

ο

κυριος

So that

not

before [the]

time

anything

judge,

until

♦

may have come

the

Lord,

ος

και

φωτισει

τα

κρυπτα

του

σκοτους

και

φανερωσει

τας

who

both

will bring to light

the

hidden things

♦

of darkness,

and

will make manifest

the

βουλας

των

καρδιων

και

τοτε

ο

επαινος

γενησεται

εκαστω

απο

του

counsels

♦

of hearts;

and

then

♦

praise

shall be

to each

from

♦

θεου
God.

6

ταυτα

δε

αδελφοι

μετεσχηματισα

εις

εμαυτον

και

απολλω

Now these things,

♦

brethren,

I transferred

to

myself

and

Apollos

δι

υμας

ινα

εν

ημιν

μαθητε

το

μη

υπερ

ο

γεγραπται

on account of

you,

that

in

us

ye may learn

♦

not

above 3

what 4

has 5 been 6 written 7

φρονειν

ινα

μη

εις

υπερ

του

ενος

φυσιουσθε

κατα

του

ετερου

to 1 think, 2

that

not

one

for

♦

one

ye be puffed up

against

the

other.

7

τις

γαρ

σε

διακρινει

τι

δε

εχεις

ο

ουκ

For who

♦

thee

makes to differ?

and what

♦

hast thou

which

thou didst not receive?

ελαβες

ει

δε

και

ελαβες

τι

καυχασαι

ως

μη

λαβων

♦

but if

♦

also

thou didst receive,

why

boastest thou

as

not

having received?

8

ηδη

κεκορεσμενοι

εστε

ηδη

επλουτησατε

χωρις

ημων

Already

satiated

ye are;

already

ye were enriched;

apart from

us

εβασιλευσατε

και

οφελον

γε

εβασιλευσατε

ινα

και

ημεις

υμιν

ye reigned;

and

I would

surely

ye did reign,

that

also

we

you 4

συμβασιλευσωμεν
might 1 reign 2 with. 3

9

δοκω

γαρ

οτι

ο

θεος

ημας

τους

αποστολους

εσχατους

απεδειξεν

ως

For I think

♦

that

♦

God

us

the

apostles

last

set forth

as

επιθανατιους

οτι

θεατρον

εγενηθημεν

τω

κοσμω

και

αγγελοις

και

appointed to death.

For

a spectacle

we became

to the

world,

both

to angels

and

ανθρωποις
to men.

10

ημεις

μωροι

δια

χριστον

υμεις

δε

φρονιμοι

εν

χριστω

ημεις

We

[are] fools

on account of

Christ,

but ye

♦

prudent

in

Christ;

we

ασθενεις

υμεις

δε

ισχυροι

υμεις

ενδοξοι

ημεις

δε

ατιμοι

weak,

but ye

♦

strong;

ye

glorious,

but we

♦

without honour.

11

αχρι

της

αρτι

ωρας

και

πεινωμεν

και

διψωμεν

και

γυμνητευομεν

To

the

present

hour

both

we hunger

and

thirst

and

are naked,

και		κολαφιζομεθα		και		αστατουμεν
and		are buffeted,		and		wander without a home,

12

και

κοπιωμεν

εργαζομενοι

ταις

ιδιαις

χερσιν

λοιδορουμενοι

and

labour,

working

with our own

♦

hands.

Railed at,

ευλογουμεν		διωκομενοι		ανεχομεθα
we bless;		persecuted		we bear;

13

βλασφημουμενοι

παρακαλουμεν

ως

περικαθαρματα

του

κοσμου

evilly spoken to,

we beseech:

as [the]

refuse

of the

world

εγενηθημεν		παντων		περιψημα		εως		αρτι
we are become,		of all [the]		off-scouring		until		now.

14

ουκ

εντρεπων

υμας

γραφω

ταυτα

αλλ

ως

τεκνα

μου

αγαπητα

Not

shaming

you

do I write

these things,

but

as

children 3

my 1

beloved 2

νουθετω
I admonish [you].

15

εαν

γαρ

μυριους

παιδαγωγους

εχητε

εν

χριστω

αλλ

ου

For if

♦

ten thousand

tutors

ye should have

in

Christ,

yet

not

πολλους

πατερας

εν

γαρ

χριστω

ιησου

δια

του

ευαγγελιου

εγω

many

fathers;

for in

♦

Christ

Jesus

through

the

glad tidings

I

υμας		εγεννησα
you		did beget.

16

παρακαλω

ουν

υμας

μιμηται

μου

γινεσθε

I exhort

therefore

you,

imitators 2

of 3 me 4

become. 1

17

δια

τουτο

επεμψα

υμιν

τιμοθεον

ος

εστιν

τεκνον

μου

On account of

this

I sent

to you

Timotheus,

who

is

child 3

my 1

αγαπητον

και

πιστον

εν

κυριω

ος

υμας

αναμνησει

τας

οδους

μου

beloved 2

and

faithful

in [the]

Lord,

who

you 3

will 1 remind 2 of

my ways

♦

♦

τας

εν

χριστω

καθως

πανταχου

εν

παση

εκκλησια

διδασκω

that [are]

in

Christ,

according as

everywhere

in

every

assembly

I teach.

18

ως

μη

ερχομενου

δε

μου

προς

υμας

εφυσιωθησαν

τινες

As 2 to 3

not 5 coming 6

♦

now 1

my 4

to

you

were 2 puffed 3 up 4

some; 1

19

ελευσομαι

δε

ταχεως

προς

υμας

εαν

ο

κυριος

θεληση

και

γνωσομαι

but I shall come

♦

shortly

to

you,

if

the

Lord

will,

and

I will know,

ου

τον

λογον

των

πεφυσιωμενων

αλλα

την

δυναμιν

not

the

word

of those who

are puffed up,

but

the

power.

20

ου

γαρ

εν

λογω

η

βασιλεια

του

θεου

αλλ

εν

δυναμει

For not

♦

in

word

the

kingdom

♦

of God [is],

but

in

power.

21

τι

θελετε

εν

ραβδω

ελθω

προς

υμας

η

εν

αγαπη

πνευματι

τε

What

will ye?

with

a rod

I should come

to

you,

or

in

love

and a spirit

♦

πραοτητος
of meekness?