ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Acts of the Apostles

 

CHAPTER 27
  1  ως   δε   εκριθη   του   αποπλειν   ημας   εις   την   ιταλιαν  
    But when   ♦   it was decided   that should 2 sail 3   ♦   we 1   to   ♦   Italy  
παρεδιδουν   τον   τε   παυλον   και   τινας   ετερους   δεσμωτας  
they delivered up   both Paul   ♦   ♦   and   certain   other   prisoners  
εκατονταρχη   ονοματι   ιουλιω   σπειρης   σεβαστης    
to a centurion,   by name   Julius,   of the band   of Augustus.    
  2  επιβαντες   δε   πλοιω   αδραμυττηνω   μελλοντες   πλειν   τους  
    Having 2 gone 3 on 4 board 5   and 1   a ship   to Adramyttium   about   to navigate   the  
κατα   την   ασιαν   τοπους   ανηχθημεν   οντος   συν   ημιν   αρισταρχου  
along 2   ♦   Asia 3   places 1   we set sail,   being   with   us   Aristarchus  
μακεδονος   θεσσαλονικεως    
a Macedonian   of Thessalonica.    
  3  τη   τε   ετερα   κατηχθημεν   εις   σιδωνα   φιλανθρωπως   τε   ο  
    And the next [day]   ♦   ♦   we landed   at   Sidon.   And kindly 5   ♦   ♦  
ιουλιος   τω   παυλω   χρησαμενος   επετρεψεν   προς   φιλους   πορευθεντα  
Julius 1   ♦   Paul 4   having 2 treated 3   allowed [him]   to 2   [his] 3 friends 4   going 1  
επιμελειας   τυχειν    
[their] 7 care 8   to 5 receive. 6    
  4  κακειθεν   αναχθεντες   υπεπλευσαμεν   την   κυπρον   δια   το   τους  
    And thence   setting sail   we sailed under   ♦   Cyprus   because   ♦   the  
ανεμους   ειναι   εναντιους    
winds   were   contrary.    
  5  το   τε   πελαγος   το   κατα   την   κιλικιαν   και   παμφυλιαν  
    And the sea   ♦   ♦   ♦   along   ♦   Cilicia   and   Pamphylia  
διαπλευσαντες   κατηλθομεν   εις   μυρα   της   λυκιας    
having sailed over   we came   to   Myra   ♦   of Lycia.    
  6  κακει   ευρων   ο   εκατονταρχος   πλοιον   αλεξανδρινον   πλεον   εις  
    And there   having 3 found 4   the 1   centurion 2   a ship   of Alexandrian   sailing   to  
την   ιταλιαν   ενεβιβασεν   ημας   εις   αυτο    
♦   Italy   he caused to 2 enter 3   us 1   into   it.    
  7  εν   ικαναις   δε   ημεραις   βραδυπλοουντες   και   μολις   γενομενοι  
    And for many   ♦   ♦   days   sailing slowly   and   hardly   having come  
κατα   την   κνιδον   μη   προσεωντος   ημας   του   ανεμου   υπεπλευσαμεν  
over against   ♦   Cnidus,   not 3   suffering 4   us 5   the 1   wind, 2   we sailed under  
την   κρητην   κατα   σαλμωνην    
♦   Crete   over against   Salmone;    
  8  μολις   τε   παραλεγομενοι   αυτην   ηλθομεν   εις   τοπον   τινα  
    and hardly   ♦   coasting along   it   we came   to   a place 2   certain 1  
καλουμενον   καλους   λιμενας   ω   εγγυς   ην   πολις   λασαια    
called   Fair   Havens,   near which   ♦   was   a city   of Lasaea.    
  9  ικανου   δε   χρονου   διαγενομενου   και   οντος   ηδη   επισφαλους   του  
    And much   ♦   time   having passed   and   being   already   dangerous   the  
πλοος   δια   το   και   την   νηστειαν   ηδη   παρεληλυθεναι   παρηνει   ο  
voyage,   because   ♦   also   the   fast   already   had past,   exhorted 2   ♦  
παυλος    
Paul 1    
  10  λεγων   αυτοις   ανδρες   θεωρω   οτι   μετα   υβρεως   και   πολλης   ζημιας   ου  
    saying 4   them, 3   Men,   I perceive   that   with   disaster   and   much   loss   not  
μονον   του   φορτου   και   του   πλοιου   αλλα   και   των   ψυχων   ημων  
only   of the   cargo   and   of the   ship   but   also   of our lives   ♦   ♦  
μελλειν   εσεσθαι   τον   πλουν    
is about   to be   the   voyage.    
  11  ο   δε   εκατονταρχος   τω   κυβερνητη   και   τω   ναυκληρω   επειθετο  
    But the   ♦   centurion   by the   steersman   and   the   ship-owner   was persuaded  
μαλλον   η   τοις   υπο   του   παυλου   λεγομενοις    
rather   than   by the things   by 2   ♦   Paul 3   spoken. 1    
  12  ανευθετου   δε   του   λιμενος   υπαρχοντος   προς   παραχειμασιαν   οι  
    And ill-adapted   ♦   the   port   being   to   winter in,   the  
πλειους   εθεντο   βουλην   αναχθηναι   κακειθεν   ειπως   δυναιντο  
most   counselled   ♦   to set sail   thence also,   if by any means   they might be able  
καταντησαντες   εις   φοινικα   παραχειμασαι   λιμενα   της   κρητης   βλεποντα  
having arrived   at   Phoenice   to winter [there],   a port   ♦   of Crete   looking  
κατα   λιβα   και   κατα   χωρον    
towards   south-west   and   towards   north-west.    
  13  υποπνευσαντος   δε   νοτου   δοξαντες   της   προθεσεως  
    And blowing 4 gently 5   ♦   a 1 south 2 wind, 3   thinking   the   purpose  
κεκρατηκεναι   αραντες   ασσον   παρελεγοντο   την   κρητην    
to have gained,   having weighed [anchor]   close 4 by 5   they 1 coasted 2 along 3   ♦   Crete.    
  14  μετ   ου   πολυ   δε   εβαλεν   κατ   αυτης   ανεμος   τυφωνικος   ο  
    After 4   not 2   long 3   but 1   there came   down   it   a wind 2   tempestuous, 1   ♦  
καλουμενος   ευροκλυδων    
called   Euroclydon.    
  15  συναρπασθεντος   δε   του   πλοιου   και   μη   δυναμενου   αντοφθαλμειν  
    And having 3 been 4 caught 5   ♦   the 1   ship, 2   and   not   able   to bring [her] head  
τω   ανεμω   επιδοντες   εφερομεθα    
to the   wind,   giving [her] up   we were driven along.    
  16  νησιον   δε   τι   υποδραμοντες   καλουμενον   κλαυδην   μολις  
    Small 6 island 7   but 1   a 4 certain 5   being 2 under 3   called   Clauda   hardly 2  
ισχυσαμεν   περικρατεις   γενεσθαι   της   σκαφης    
we were able 1   masters   to become   of the   boat;    
  17  ην   αραντες   βοηθειαις   εχρωντο   υποζωννυντες   το   πλοιον  
    which   having taken up   helps   they used,   undergriding   the   ship;  
φοβουμενοι   τε   μη   εις   την   συρτιν   εκπεσωσιν   χαλασαντες   το   σκευος  
fearing 2   and 1   lest   into   the   quicksand   they should fall,   having lowered   the   gear  
ουτως   εφεροντο    
so   they were driven.    
  18  σφοδρως   δε   χειμαζομενων   ημων   τη   εξης  
    But violently 3   ♦   being 2 tempest 4-tossed   we 1   on the   next [day]  
εκβολην   εποιουντο    
a 3 casting 4 out 5 [of 6 cargo] 7   they 1 made, 2    
  19  και   τη   τριτη   αυτοχειρες   την   σκευην   του   πλοιου   ερριψαμεν    
    and   on the   third [day]   with [our] own hands   the   equipment   of the   ship   we cast away.    
  20  μητε   δε   ηλιου   μητε   αστρων   επιφαινοντων   επι   πλειονας   ημερας  
    And neither   ♦   sun   nor   stars   appearing   for   many   days,  
χειμωνος   τε   ουκ   ολιγου   επικειμενου   λοιπον   περιηρειτο   πασα   ελπις  
and tempest 3   ♦   no 1   small 2   lying on [us],   henceforth   was taken away   all   hope  
του   σωζεσθαι   ημας    
of our being saved.   ♦   ♦    
  21  πολλης   δε   ασιτιας   υπαρχουσης   τοτε   σταθεις   ο   παυλος   εν  
    And a 3 long 4   ♦   abstinence 5   there 1 being, 2   then   standing 2 up 3   ♦   Paul 1   in  
μεσω   αυτων   ειπεν   εδει   μεν   ω   ανδρες   πειθαρχησαντας   μοι  
their midst   ♦   said,   It behoved [you]   indeed,   O   men,   having been obedient   to me  
μη   αναγεσθαι   απο   της   κρητης   κερδησαι   τε   την   υβριν   ταυτην  
not   to have set sail   from   ♦   Crete   and to have gained   ♦   this disaster   ♦   ♦  
και   την   ζημιαν    
and   ♦   loss:    
  22  και   τανυν   παραινω   υμας   ευθυμειν   αποβολη   γαρ   ψυχης   ουδεμια  
    and   now   I exhort   you   to be of good cheer,   for loss 3   ♦   of 4 life 5   not 1 any 2  
εσται   εξ   υμων   πλην   του   πλοιου    
shall be   from among   you,   only   of the   ship.    
  23  παρεστη   γαρ   μοι   τη   νυκτι   ταυτη   αγγελος   του   θεου   ου   ειμι  
    For stood by   ♦   me   this night   ♦   ♦   an angel   ♦   of God,   whose   I am  
ω   και   λατρευω    
and whom   ♦   I serve,    
  24  λεγων   μη   φοβου   παυλε   καισαρι   σε   δει   παραστηναι   και   ιδου  
    saying,   Fear not,   ♦   Paul;   Ceasar   thou   must   stand before;   and   lo  
κεχαρισται   σοι   ο   θεος   παντας   τους   πλεοντας   μετα   σου    
has 2 granted 3   to 4 thee 5   ♦   God 1   all   those   sailing   with   thee.    
  25  διο   ευθυμειτε   ανδρες   πιστευω   γαρ   τω   θεω   οτι   ουτως   εσται  
    Wherefore   be of good cheer,   men,   for I believe   ♦   ♦   God   that   thus   it shall be  
καθ   ον   τροπον   λελαληται   μοι    
according to   the way   ♦   it has been said   to me.    
  26  εις   νησον   δε   τινα   δει   ημας   εκπεσειν    
    But on island 3   ♦   ♦   a 1 certain 2   we must   ♦   fall.    
  27  ως   δε   τεσσαρεσκαιδεκατη   νυξ   εγενετο   διαφερομενων   ημων   εν  
    And when   ♦   the fourteenth   night   was come   being driven about   we   in  
τω   αδρια   κατα   μεσον   της   νυκτος   υπενοουν   οι   ναυται   προσαγειν  
the   Adriatic,   towards   [the] middle   of the   night   supposed 3   the 1   sailors 2   neared 6  
τινα   αυτοις   χωραν    
some 4   them 7   country, 5    
  28  και   βολισαντες   ευρον   οργυιας   εικοσι   βραχυ   δε   διαστησαντες  
    and   having sounded   they found   fathoms 2   twenty, 1   and a 3 little 4   ♦   having 1 gone 2 farther 5  
και   παλιν   βολισαντες   ευρον   οργυιας   δεκαπεντε    
and   again   having sounded   they found   fathoms 2   fifteen; 1    
  29  φοβουμενοι   τε   μηπως   εις   τραχεις   τοπους   εκπεσωσιν   εκ  
    and fearing   ♦   lest   on   rocky   places   they should fall,   out of [the]  
πρυμνης   ριψαντες   αγκυρας   τεσσαρας   ηυχοντο   ημεραν   γενεσθαι    
stern   having cast   anchors 2   four 1   they wished   day   to come.    
  30  των   δε   ναυτων   ζητουντων   φυγειν   εκ   του   πλοιου   και   χαλασαντων
    But the   ♦   sailors   seeking   to flee   out of   the   ship,   and   having let down
  την   σκαφην   εις   την   θαλασσαν   προφασει   ως   εκ   πρωρας   μελλοντων  
  the   boat   into   the   sea,   with pretext   as   from   [the] prow   being about  
αγκυρας   εκτεινειν    
anchors 4   to 1 cast 2 out, 3    
  31  ειπεν   ο   παυλος   τω   εκατονταρχη   και   τοις   στρατιωταις   εαν   μη   ουτοι
    said 6   ♦   Paul 5   to the   centurion   and   to the   soldiers,   Unless   ♦   these
  μεινωσιν   εν   τω   πλοιω   υμεις   σωθηναι   ου   δυνασθε    
  abide   in   the   ship   ye   be 2 saved 3   cannot. 1   ♦    
  32  τοτε   οι   στρατιωται   απεκοψαν   τα   σχοινια   της   σκαφης   και   ειασαν  
    Then   the   soldiers   cut away   the   ropes   of the   boat   and   let  
αυτην   εκπεσειν    
her   fall.    
  33  αχρι   δε   ου   εμελλεν   ημερα   γινεσθαι   παρεκαλει   ο   παυλος   απαντας  
    And until   ♦   ♦   was 2 about 3   day 1   to 4 come, 5   exhorted 7   ♦   Paul 8   all  
μεταλαβειν   τροφης   λεγων   τεσσαρεσκαιδεκατην   σημερον   ημεραν  
to partake   of food,   saying,   The 4 fourteenth 5   to 1-day 2   [is] day 3  
προσδοκωντες   ασιτοι   διατελειτε   μηδεν   προσλαβομενοι    
watching   without taking food   ye continue,   nothing   having taken.    
  34  διο   παρακαλω   υμας   προσλαβειν   τροφης   τουτο   γαρ   προς   της  
    Wherefore   I exhort   you   to take   food,   for this   ♦   for   ♦  
υμετερας   σωτηριας   υπαρχει   ουδενος   γαρ   υμων   θριξ   εκ   της   κεφαλης  
your safety   ♦   is;   for of no one   ♦   of you   a hair   of   the   head  
πεσειται    
shall fall.    
  35  ειπων   δε   ταυτα   και   λαβων   αρτον   ευχαριστησεν   τω   θεω  
    And having said   ♦   these things   and   having taken   a loaf   he gave thanks   ♦   to God  
ενωπιον   παντων   και   κλασας   ηρξατο   εσθιειν    
before   all,   and   having broken [it]   began   to eat,    
  36  ευθυμοι   δε   γενομενοι   παντες   και   αυτοι   προσελαβοντο  
    And of 4 good 5 cheer 6   ♦   having 2 become 3   all 1   also   themselves   took  
τροφης    
food.    
  37  ημεν   δε   εν   τω   πλοιω   αι   πασαι   ψυχαι   διακοσιαι   εβδομηκονταεξ    
    And we were   ♦   in   the   ship   the 2   all 1   souls   two hundred   [and] seventy six.    
  38  κορεσθεντες   δε   τροφης   εκουφιζον   το   πλοιον   εκβαλλομενοι   τον  
    And being satisfied   ♦   with food   they lightened   the   ship,   casting out   the  
σιτον   εις   την   θαλασσαν    
wheat   into   the   sea.    
  39  οτε   δε   ημερα   εγενετο   την   γην   ουκ   επεγινωσκον  
    And when   ♦   day 3   it 1 was 2   the   land   they did not recognize;   ♦  
κολπον   δε   τινα   κατενοουν   εχοντα   αιγιαλον   εις   ον   εβουλευσαντο   ει  
but a bay 2   ♦   certain 1   they perceived   having   a shore,   on   which   they purposed   if  
δυναιντο   εξωσαι   το   πλοιον    
they should be able   to drive   the   ship;    
  40  και   τας   αγκυρας   περιελοντες   ειων   εις   την   θαλασσαν   αμα  
    and   the 4   anchors 5   having 1 cut 2 away 3   they left   in   the   sea,   at the same time  
ανεντες   τας   ζευκτηριας   των   πηδαλιων   και   επαραντες   τον  
having loosened   the   bands   of the   rudders,   and   having hoisted   the  
αρτεμονα   τη   πνεουση   κατειχον   εις   τον   αιγιαλον    
foresail   to the   wind   they made   for   the   shore.    
  41  περιπεσοντες   δε   εις   τοπον   διθαλασσον   επωκειλαν   την   ναυν   και  
    Having 2 fallen 3   and 1   into   a place   where two seas met   they ran aground   the   vessel;   and  
η   μεν   πρωρα   ερεισασα   εμεινεν   ασαλευτος   η   δε   πρυμνα   ελυετο
the   ♦   prow   having stuck fast   remained   unmovable,   but the   ♦   stern   was broken
  υπο   της   βιας   των   κυματων    
  by   the   violence   of the   waves.    
  42  των   δε   στρατιωτων   βουλη   εγενετο   ινα   τους   δεσμωτας  
    And of the   ♦   soldiers   [the] counsel   was   that   the   prisoners  
αποκτεινωσιν   μη   τις   εκκολυμβησας    
they should kill,   lest anyone   having swum out   should escape.    
  43  ο   δε   εκατονταρχος   βουλομενος   διασωσαι   τον   παυλον   εκωλυσεν  
    But the   ♦   centurion   desiring   to save   ♦   Paul   hindered  
αυτους   του   βουληματος   εκελευσεν   τε   τους   δυναμενους   κολυμβαν  
them   of   [their] purpose,   and commanded   ♦   those   being able   to swim,  
απορριψαντας   πρωτους   επι   την   γην   εξιεναι    
having cast [themselves] off   first,   on   the   land   to go out;    
  44  και   τους   λοιπους   ους   μεν   επι   σανισιν   ους   δε   επι   τινων   των  
    and   the   rest,   some   indeed   on   boards   and others   ♦   on   some things   ♦  
απο   του   πλοιου   και   ουτως   εγενετο   παντας   διασωθηναι   επι   την   γην    
from   the   ship;   and   thus   it came to pass   all   were brought safely   to   the   land.