ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Acts of the Apostles

 

CHAPTER 25
  1  φηστος   ουν   επιβας   τη   επαρχια   μετα   τρεις   ημερας   ανεβη   εις  
    Festus   therefore   being come into   the   province,   after   three   days   went up   to  
ιεροσολυμα   απο   καισαρειας    
Jerusalem   from   Ceasarea.    
  2  ενεφανισαν   δε   αυτω   ο   αρχιερευς   και   οι   πρωτοι   των  
    Made 2 a 3 representation 4 before 5   and 1   him   the   high priest   and   the   chief   of the  
ιουδαιων   κατα   του   παυλου   και   παρεκαλουν   αυτον    
Jews   against   ♦   Paul,   and   besought   him,    
  3  αιτουμενοι   χαριν   κατ   αυτου   οπως   μεταπεμψηται   αυτον   εις  
    asking   a favour   against   him,   that   he would send for   him   to  
ιερουσαλημ   ενεδραν   ποιουντες   ανελειν   αυτον   κατα   την   οδον    
Jerusalem,   an ambush   forming   to put to death   him   on   the   way.    
  4  ο   μεν   ουν   φηστος   απεκριθη   τηρεισθαι   τον   παυλον   εν  
    Festus therefore   ♦   ♦   ♦   answered,   should 2 be 3 kept 4   ♦   Paul 1   in  
καισαρεια   εαυτον   δε   μελλειν   εν   ταχει   εκπορευεσθαι    
Ceasarea,   and himself   ♦   was about   shortly   ♦   to set out.    
  5  οι   ουν   δυνατοι   εν   υμιν   φησιν   συγκαταβαντες   ει   τι   εστιν  
    Those   therefore   in power   among   you,   says he,   having gone down too,   if   anything   is  
εν   τω   ανδρι   τουτω   κατηγορειτωσαν   αυτου    
in   ♦   man 2   this, 1   let them accuse   him.    
  6  διατριψας   δε   εν   αυτοις   ημερας   πλειους   η   δεκα   καταβας  
    And having spent   ♦   among   them   days 4   more 1   then 2   ten, 3   having gone down  
εις   καισαρειαν   τη   επαυριον   καθισας   επι   του   βηματος   εκελευσεν   τον  
to   Ceasarea,   on the   morrow   having sat   on   the   judgment seat   he commanded   ♦  
παυλον   αχθηναι    
Paul   to be brought.    
  7  παραγενομενου   δε   αυτου   περιεστησαν   οι   απο   ιεροσολυμων  
    Being 3 come 4   and 1   he, 2   stood round   the   from 2   Jerusalem 3  
καταβεβηκοτες   ιουδαιοι   πολλα   και   βαρεα   αιτιαματα   φεροντες   κατα  
who 4 had 5 come 6 down 7   Jews, 1   many   and   weighty   charges   bringing   against  
του   παυλου   α   ουκ   ισχυον   αποδειξαι    
♦   Paul,   which   they were not able   ♦   to prove:    
  8  απολογουμενου   αυτου   οτι   ουτε   εις   τον   νομον   των   ιουδαιων   ουτε  
    and 2 in 3 defence 4   he, 1   ♦   Neither   against   the   law   of the   Jews   nor  
εις   το   ιερον   ουτε   εις   καισαρα   τι   ημαρτον    
against   the   temple   nor   against   Ceasar   [in] anything   sinned I.    
  9  ο   φηστος   δε   τοις   ιουδαιοις   θελων   χαριν   καταθεσθαι  
    But Festus,   ♦   ♦   with 7 the 8   Jews 9   wishing 1   favour 6   to 2 acquire 3 for 4 himself 5  
αποκριθεις   τω   παυλω   ειπεν   θελεις   εις   ιεροσολυμα   αναβας   εκει
answering   ♦   Paul   said,   Art thou willing   to   Jeruslaem   having gone up   there
  περι   τουτων   κρινεσθαι   επ   εμου    
  concerning   these things   to be judged   before   me?    
  10  ειπεν   δε   ο   παυλος   επι   του   βηματος   καισαρος   εστως   ειμι   ου  
    But said 2   ♦   ♦   Paul, 1   Before   the   judgment seat   of Ceasar   standing   I am,   where  
με   δει   κρινεσθαι   ιουδαιους   ουδεν   ηδικησα   ως   και   συ   καλλιον
it behoves me   ♦   to be judged.   To Jews   nothing 3   I 1 did 2 wrong,   as   also   thou   very well
  επιγινωσκεις    
  knowest.    
  11  ει   μεν   γαρ   αδικω   και   αξιον   θανατου   πεπραχα   τι  
    If 2   indeed 3   for 1   I do wrong   and   worthy   of death   have done   anything,  
ου   παραιτουμαι   το   αποθανειν   ει   δε   ουδεν   εστιν   ων  
I do not deprecate   ♦   ♦   to die;   but if   ♦   nothing   there is   of which  
ουτοι   κατηγορουσιν   μου   ουδεις   με   δυναται   αυτοις   χαρισασθαι   καισαρα  
they   accuse   me,   no one   me   can   to them   give up.   To Ceasar  
επικαλουμαι    
I appeal.    
  12  τοτε   ο   φηστος   συλλαλησας   μετα   του   συμβουλιου   απεκριθη   καισαρα  
    Then   ♦   Festus,   having conferred   with   the   council,   answered,   To Ceasar  
επικεκλησαι   επι   καισαρα   πορευση    
thou hast appealed,   to   Ceasar   thou shalt go.    
  13  ημερων   δε   διαγενομενων   τινων   αγριππας   ο   βασιλευς   και   βερνικη  
    And days 2   ♦   having 3 passed 4   certain, 1   Agrippa   the   king   and   Bernice  
κατηντησαν   εις   καισαρειαν   ασπασομενοι   τον   φηστον    
came down   to   Ceasarea,   saluting   ♦   Festus.    
  14  ως   δε   πλειους   ημερας   διετριβον   εκει   ο   φηστος   τω   βασιλει  
    And when   ♦   many   days   they stayed   there   ♦   Festus   the 3   king 4  
ανεθετο   τα   κατα   τον   παυλον   λεγων   ανηρ   τις   εστιν  
laid 1 before 2   the things   relating to   ♦   Paul,   saying,   A man 2   certain 1   there is  
καταλελειμμενος   υπο   φηλικος   δεσμιος    
left   by   Felix   a prisoner,    
  15  περι   ου   γενομενου   μου   εις   ιεροσολυμα   ενεφανισαν  
    concerning   whom,   being 3   on 1 my 2   in   Jerusalem,   made 4 a 5 representation 6  
οι   αρχιερεις   και   οι   πρεσβυτεροι   των   ιουδαιων   αιτουμενοι   κατ  
the 1   chief 2 priests 3   and   the   elders   of the   Jews,   asking   against 2  
αυτου   δικην    
him 3   judgment: 1    
  16  προς   ους   απεκριθην   οτι   ουκ   εστιν   εθος   ρωμαιοις   χαριζεσθαι   τινα  
    to   whom   I answered,   ♦   It is not   ♦   a custom   with Romans   to give up   any  
ανθρωπον   εις   απωλειαν   πριν   η   ο   κατηγορουμενος   κατα   προσωπον  
man   to   destruction,   before   ♦   he   being accused   face to face   ♦  
εχοι   τους   κατηγορους   τοπον   τε   απολογιας   λαβοι   περι   του
may have   the   accusers,   and opportunity   ♦   of defence   he may get   concerning   the
  εγκληματος    
  accusation.    
  17  συνελθοντων   ουν   αυτων   ενθαδε   αναβολην   μηδεμιαν  
    Having 2 come 3 together 4   therefore 5   they 1   here,   delay   none  
ποιησαμενος   τη   εξης   καθισας   επι   του   βηματος   εκελευσα   αχθηναι  
having made,   the   next [day]   having sat   on   the   judgment seat   I commanded   to be brought  
τον   ανδρα    
the   man;    
  18  περι   ου   σταθεντες   οι   κατηγοροι   ουδεμιαν   αιτιαν   επεφερον  
    concerning   whom   standing up   the   accusers   no 2   charge 3   brought 1  
ων   υπενοουν   εγω    
of which   supposed 2   I; 1    
  19  ζητηματα   δε   τινα   περι   της   ιδιας  
    but questions 2   ♦   certain 1   concerning   their own   ♦  
δεισιδαιμονιας   ειχον   προς   αυτον   και   περι   τινος  
system of religion (lit. demon-worship)   they had   against   him,   and   concerning   a certain  
ιησου   τεθνηκοτος   ον   εφασκεν   ο   παυλος   ζην    
Jesus   who is dead,   whom   affirmed 2   ♦   Paul 1   to be alive.    
  20  απορουμενος   δε   εγω   εις   την   περι   τουτου   ζητησιν   ελεγον  
    And being 2 perplexed 3   ♦   I 1   as to   the   concerning 2   this 3   inquiry 1   said,  
ει   βουλοιτο   πορευεσθαι   εις   ιερουσαλημ   κακει   κρινεσθαι  
Would he be willing   ♦   to go   to   Jerusalem,   and there   to be judged  
περι   τουτων    
concerning   these things.    
  21  του   δε   παυλου   επικαλεσαμενου   τηρηθηναι   αυτον   εις   την   του  
    But Paul   ♦   ♦   having appealed for   to 2 be 3 kept 4   himself 1   for   the   ♦  
σεβαστου   διαγνωσιν   εκελευσα   τηρεισθαι   αυτον   εως   ου   πεμψω  
of 2 Augustus 3   cognizance, 1   I commanded   to 2 be 3 kept 4   him 1   till   ♦   I might send  
αυτον   προς   καισαρα    
him   to   Ceasar.    
  22  αγριππας   δε   προς   τον   φηστον   εφη   εβουλομην   και   αυτος   του  
    Agrippa 2   and 1   to   ♦   Festus   said,   I was desiring   also   myself   the  
ανθρωπου   ακουσαι   ο   δε   αυριον   φησιν   ακουση   αυτου    
man   to hear.   And he   ♦   To-morrow 2   says, 1   thou shalt hear   him.    
  23  τη   ουν   επαυριον   ελθοντος   του   αγριππα   και   της   βερνικης   μετα  
    On the   therefore 2   morrow 1   having 4 come 5   ♦   Agrippa 3   and   ♦   Bernice,   with  
πολλης   φαντασιας   και   εισελθοντων   εις   το   ακροατηριον   συν   τε   τοις  
great   pomp,   and   having entered   into   the   hall of audience,   with   both   the  
χιλιαρχοις   και   ανδρασιν   τοις   κατ   εξοχην   ουσιν   της   πολεως   και  
chief captains   and   men   ♦   of eminence   ♦   being   of the   city,   and  
κελευσαντος   του   φηστου   ηχθη   ο   παυλος    
having 2 commanded 3   ♦   Festus 1   was 5 brought 6   ♦   Paul. 4    
  24  και   φησιν   ο   φηστος   αγριππα   βασιλευ   και   παντες   οι   συμπαροντες  
    And   says 2   ♦   Festus, 1   Agrippa 4   king 3   and   all   the   being 2 present 3 with 4  
ημιν   ανδρες   θεωρειτε   τουτον   περι   ου   παν   το   πληθος   των  
us 5   men, 1   ye see   this one   concerning   whom   all   the   multitude   of the  
ιουδαιων   ενετυχον   μοι   εν   τε   ιεροσολυμοις   και   ενθαδε   επιβοωντες  
Jews   pleaded   with me   in   both   Jerusalem   and   here,   crying out [that]  
μη   δειν   ζην   αυτον   μηκετι    
♦   ought 2   to 3 live 4   he 1   no longer.    
  25  εγω   δε   καταλαβομενος   μηδεν   αξιον   θανατου   αυτον   πεπραχεναι   και  
    But I   ♦   having perceived   nothing   worthy   of death   he   had done,   also 5  
αυτου   δε   τουτου   επικαλεσαμενου   τον   σεβαστον   εκρινα   πεμπειν  
himself 4   and 1   this 2 one 3   having appealed to   ♦   Augustus,   I determined   to send  
αυτον    
him,    
  26  περι   ου   ασφαλες   τι   γραψαι   τω   κυριω   ουκ   εχω  
    concerning   whom   certain 2   anything 1   to write   to [my] lord   ♦   I have not.   ♦  
διο   προηγαγον   αυτον   εφ   υμων   και   μαλιστα   επι   σου   βασιλευ  
Wherefore   I brought forth 2   him 1   before   you,   and   specially   before   thee,   king  
αγριππα   οπως   της   ανακρισεως   γενομενης   σχω   τι   γραψαι    
Agrippa,   so that   the   examination   having taken place   I may have   something   to write;    
  27  αλογον   γαρ   μοι   δοκει   πεμποντα   δεσμιον   μη   και   τας   κατ   αυτου  
    for irrational   ♦   to me   it seems   sending   a prisoner,   not   also   the   against 2   him 3  
αιτιας   σημαναι    
charges 1   to signify.