ΤΟ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Gospel of Luke

 

CHAPTER 16
  1  ελεγεν   δε   και   προς   τους   μαθητας   αυτου   ανθρωπος   τις  
    And he said   ♦   also   to   his disciples,   ♦   ♦   A man 3   certain 1  
ην   πλουσιος   ος   ειχεν   οικονομον   και   ουτος   διεβληθη   αυτω   ως  
there 4 was 5   rich, 2   who   had   a steward,   and   he   was accused   to him   as  
διασκορπιζων   τα   υπαρχοντα   αυτου    
wasting   his goods.   ♦   ♦    
  2  και   φωνησας   αυτον   ειπεν   αυτω   τι   τουτο   ακουω   περι   σου  
    And   having called   him   he said   to him,   What [is]   this   I hear   concerning   thee?  
αποδος   τον   λογον   της   οικονομιας   σου   ου   γαρ  
render   the   account   of thy stewardship;   ♦   ♦   for thou canst not   ♦  
δυνηση   ετι   οικονομειν    
♦   any longer   be steward.    
  3  ειπεν   δε   εν   εαυτω   ο   οικονομος   τι   ποιησω   οτι   ο   κυριος  
    And said 3   ♦   within 4   himself 5   the 1   steward, 2   What   shall I do,   for   my lord   ♦  
μου   αφαιρειται   την   οικονομιαν   απ   εμου   σκαπτειν   ουκ   ισχυω  
♦   is taking away   the   stewardship   from   me?   To dig   I am unable;   ♦  
επαιτειν   αισχυνομαι    
to beg   I am ashamed.    
  4  εγνων   τι   ποιησω   ινα   οταν   μετασταθω   της   οικονομιας  
    I know   what   I will do,   that,   when   I shall have been removed [from]   the   stewardship,  
δεξωνται   με   εις   τους   οικους   αυτων    
they may receive   me   into   their houses.   ♦   ♦    
  5  και   προσκαλεσαμενος   ενα   εκαστον   των   χρεωφειλετων   του   κυριου  
    And   calling to [him]   one 2   each 1   of the   debtors   ♦   lord 3  
εαυτου   ελεγεν   τω   πρωτω   ποσον   οφειλεις   τω   κυριω   μου    
of 1 his 2   he said   to the   first,   How much   owest thou   to my lord?   ♦   ♦    
  6  ο   δε   ειπεν   εκατον   βατους   ελαιου   και   ειπεν   αυτω   δεξαι   σου   το  
    And he   ♦   said,   A hundred   baths   of oil.   And   he said   to him,   Take   thy   ♦  
γραμμα   και   καθισας   ταχεως   γραψον   πεντηκοντα    
bill   and   sitting down   quickly   write   fifty.    
  7  επειτα   ετερω   ειπεν   συ   δε   ποσον   οφειλεις   ο   δε   ειπεν  
    Then   to another   he said,   And thou   ♦   how much   owest thou?   And he   ♦   said,  
εκατον   κορους   σιτου   και   λεγει   αυτω   δεξαι   σου   το   γραμμα   και   γραψον
A hundred   cors   of wheat.   And   he says   to him,   Take   thy   ♦   bill   and   write
  ογδοηκοντα    
  eighty.    
  8  και   επηνεσεν   ο   κυριος   τον   οικονομον   της   αδικιας   οτι   φρονιμως
    And   praised 3   the 1   lord 2   the   steward 2   ♦   unrighteous 1   because   prudently
  εποιησεν   οτι   οι   υιοι   του   αιωνος   τουτου   φρονιμωτεροι   υπερ   τους  
  he had done.   For   the   sons   of this age   ♦   ♦   more 6 prudent 7   than 8   the 9  
υιους   του   φωτος   εις   την   γενεαν   την   εαυτων   εισιν    
sons 10   of 11 the 12   light 13   in 2   ♦   generation 5   their 3 own 4   ♦   are. 1    
  9  καγω   υμιν   λεγω   ποιησατε   εαυτοις   φιλους   εκ   του   μαμωνα   της  
    And I   to you   say,   Make   to yourselves   friends   by   the   mammon   ♦  
αδικιας   ινα   οταν   εκλιπητε   δεξωνται   υμας   εις   τας   αιωνιους  
of unrighteousness,   that   when   ye fail   they may receive   you   into   the   eternal  
σκηνας    
dwellings.    
  10  ο   πιστος   εν   ελαχιστω   και   εν   πολλω   πιστος   εστιν   και   ο   εν
    He that   [is] faithful   in [the]   least   also   in   much   faithful   is;   and   the that   in
  ελαχιστω   αδικος   και   εν   πολλω   αδικος   εστιν    
  [the] least   [is] unrighteous   also   in   much   unrighteous   is.    
  11  ει   ουν   εν   τω   αδικω   μαμωνα   πιστοι   ουκ   εγενεσθε   το  
    If   therefore   in   the   unrighteous   mammon   faithful   ye have not been,   ♦   the  
αληθινον   τις   υμιν   πιστευσει    
true   who   to you   will entrust?    
  12  και   ει   εν   τω   αλλοτριω   πιστοι   ουκ   εγενεσθε   το  
    And   if   in   that which [is]   another’s   faithful   ye have not been,   ♦   ♦  
υμετερον   τις   υμιν   δωσει    
your own   who   to you   will give?    
  13  ουδεις   οικετης   δυναται   δυσι   κυριοις   δουλευειν   η   γαρ   τον   ενα  
    No   servant   is able   two   lords   to serve,   for either   ♦   the   one  
μισησει   και   τον   ετερον   αγαπησει   η   ενος   ανθεξεται   και   του   ετερου  
he will hate,   and   the   other   he will love;   or   one   he will hold to,   and   the   other  
καταφρονησει   ου   δυνασθε   θεω   δουλευειν   και   μαμωνα    
he will despise.   Ye are unable   ♦   God 3   to 1 serve 2   and   mammon.    
  14  ηκουον   δε   ταυτα   παντα   και   οι   φαρισαιοι   φιλαργυροι  
    And heard 4   ♦   these 2 things 3   all 1   also   the   Pharisees,   covetous 2  
υπαρχοντες   και   εξεμυκτηριζον   αυτον    
being, 1   and   they derided   him.    
  15  και   ειπεν   αυτοις   υμεις   εστε   οι   δικαιουντες   εαυτους   ενωπιον   των  
    And   he said   to them,   Ye   are   they who   justify   themselves   before   ♦  
ανθρωπων   ο   δε   θεος   γινωσκει   τας   καρδιας   υμων   οτι   το   εν
men,   but God   ♦   ♦   knows   your hearts;   ♦   ♦   for   that   among 4
  ανθρωποις   υψηλον   βδελυγμα   ενωπιον   του   θεου   εστιν    
  men 5   highly 1 thought 2 of 3   an abomination   before   ♦   God   is.    
  16  ο   νομος   και   οι   προφηται   εως   ιωαννου   απο   τοτε   η   βασιλεια   του  
    The   law   and   the   prophets [were]   until   John:   from   that time   the   kingdom   ♦  
θεου   ευαγγελιζεται   και   πας   εις   αυτην   βιαζεται    
of God   is announced,   and   everyone   into 2   it 3   forces. 1    
  17  ευκοπωτερον   δε   εστιν   τον   ουρανον   και   την   γην   παρελθειν   η   του  
    But easier   ♦   it is [for]   the   heaven   and   the   earth   to pass away,   than   of the  
νομου   μιαν   κεραιαν   πεσειν    
law   one   tittle   to fail.    
  18  πας   ο   απολυων   την   γυναικα   αυτου   και   γαμων   ετεραν  
    Everyone   who   puts away   his wife   ♦   ♦   and   marries   another  
μοιχευει   και   πας   ο   απολελυμενην   απο   ανδρος   γαμων  
commits adultery;   and   everyone   who   her 2 put 3 away 4   from 5   a 6 husband 7   marries 1  
μοιχευει    
commits adultery.    
  19  ανθρωπος   δε   τις   ην   πλουσιος   και   ενεδιδυσκετο   πορφυραν  
    Now a 3 man 6   ♦   certain 4   there 1 was 2   rich, 5   and   he was clothed in   purple  
και   βυσσον   ευφραινομενος   καθ   ημεραν   λαμπρως    
and   fine linen,   making good cheer   daily   ♦   in splendour.    
  20  πτωχος   δε   τις   ην   ονοματι   λαζαρος   ος   εβεβλητο   προς  
    And 2 a 3 poor man   ♦   certain 1   there was,   by name   Lazarus,   who   was laid   at  
τον   πυλωνα   αυτου   ηλκωμενος    
his porch   ♦   ♦   being full of sores,    
  21  και   επιθυμων   χορτασθηναι   απο   των   ψιχιων   των   πιπτοντων   απο   της  
    and   desiring   to be satisfied   from   the   crumbs   which   fell   from   the  
τραπεζης   του   πλουσιου   αλλα   και   οι   κυνες   ερχομενοι   απελειχον   τα  
table   of the   rich man;   but   even   the   dogs   coming   licked   ♦  
ελκη   αυτου    
his sores.   ♦    
  22  εγενετο   δε   αποθανειν   τον   πτωχον   και   απενεχθηναι   αυτον  
    And it came to pass   ♦   died 4   the 1   poor 2 man, 3   and   was 2 carried 3 away 4   he 1  
υπο   των   αγγελων   εις   τον   κολπον   του   αβρααμ   απεθανεν   δε   και   ο  
by   the   angels   into   the   bosom   ♦   of Abraham.   And died   ♦   also   the  
πλουσιος   και   εταφη    
rich man,   and   was buried.    
  23  και   εν   τω   αδη   επαρας   τους   οφθαλμους   αυτου   υπαρχων   εν  
    And   in   the   hades   having lifted up   his eyes,   ♦   ♦   being   in  
βασανοις   ορα   τον   αβρααμ   απο   μακροθεν   και   λαζαρον   εν   τοις  
torments,   he sees   ♦   Abraham   afar off,   ♦   and   Lazarus   in   his bosom.  
κολποις   αυτου    
♦   ♦    
  24  και   αυτος   φωνησας   ειπεν   πατερ   αβρααμ   ελεησον   με   και  
    And   he   crying out   said,   Father   Abraham,   have compassion on   me,   and  
πεμψον   λαζαρον   ινα   βαψη   το   ακρον   του   δακτυλου   αυτου  
send   Lazarus,   that   he may dip   the   tip   of his finger   ♦   ♦  
υδατος   και   καταψυξη   την   γλωσσαν   μου   οτι   οδυνωμαι   εν   τη   φλογι  
in water,   and   cool   ♦   tongue 2   my; 1   for   I am suffering   in   this flame.   ♦  
ταυτη    
♦    
  25  ειπεν   δε   αβρααμ   τεκνον   μνησθητι   οτι   απελαβες   συ   τα  
    But said 2   ♦   Abraham, 1   Child,   recollect   that   didst 2 fully 3 receive 4   thou 1   ♦  
αγαθα   σου   εν   τη   ζωη   σου   και   λαζαρος   ομοιως   τα   κακα  
thy good things   ♦   in   thy lifetime,   ♦   ♦   and   Lazarus   likewise   evil things.   ♦  
νυν   δε   οδε   παρακαλειται   συ   δε   οδυνασαι    
But now   ♦   he   is comforted,   and thou   ♦   art suffering.    
  26  και   επι   πασιν   τουτοις   μεταξυ   ημων   και   υμων   χασμα   μεγα  
    And   besides   all   these things,   between   us   and   you   a chasm 2   great 1  
εστηρικται   οπως   οι   θελοντες   διαβηναι   εντευθεν   προς   υμας   μη
has been fixed,   so that   they who   desire   to pass   hence   to   you   are unable,
  δυνωνται   μηδε   οι   εκειθεν   προς   ημας   διαπερωσιν    
  ♦   nor   they 2   thence 4   to 5   us 6   can 1 pass. 3    
  27  ειπεν   δε   ερωτω   ουν   σε   πατερ   ινα   πεμψης   αυτον   εις   τον  
    And he said,   ♦   I beseech   then 2   thee, 1   father,   that   thou wouldest send   him   to   the  
οικον   του   πατρος   μου    
house   of my father,   ♦   ♦    
  28  εχω   γαρ   πεντε   αδελφους   οπως   διαμαρτυρηται   αυτοις   ινα   μη  
    for I have   ♦   five   brothers,   so that   he may earnestly testify   to them,   that   not 4  
και   αυτοι   ελθωσιν   εις   τον   τοπον   τουτον   της   βασανου    
also 2   they 1   may come   to   this place   ♦   ♦   ♦   of torment.    
  29  λεγει   αυτω   αβρααμ   εχουσιν   μωσεα   και   τους   προφητας  
    Says 2   to 3 him 4   Abraham, 1   They have   Moses   and   the   prophets:  
ακουσατωσαν   αυτων    
let them hear   them.    
  30  ο   δε   ειπεν   ουχι   πατερ   αβρααμ   αλλ   εαν   τις   απο   νεκρων   πορευθη  
    But he   ♦   said,   No,   father   Abraham,   but   if   one   from   [the] dead   should go  
προς   αυτους   μετανοησουσιν    
to   them,   they will repent.    
  31  ειπεν   δε   αυτω   ει   μωσεως   και   των   προφητων   ουκ   ακουουσιν  
    And he said   ♦   to him,   If   Moses   and   the   prophets   not 3   they 1 hear, 2  
ουδε   εαν   τις   εκ   νεκρων   αναστη   πεισθησονται    
not even   if   one   from   [the] dead   should rise   will they be persuaded.