ΤΟ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Gospel of Luke

CHAPTER 13

1

παρησαν

δε

τινες

εν

αυτω

τω

καιρω

απαγγελλοντες

αυτω

περι

And were 2 present 3

♦

some 1

at

the same

♦

time

telling

him

about

των

γαλιλαιων

ων

το

αιμα

πιλατος

εμιξεν

μετα

των

θυσιων

the

Galileans,

of whom

the

blood

Pilate

mingled

with

their sacrifices.

♦

αυτων
♦

2

και

αποκριθεις

ο

ιησους

ειπεν

αυτοις

δοκειτε

οτι

οι

γαλιλαιοι

And

answering

♦

Jesus

said

to them,

Think ye

that

these Galileans

♦

ουτοι

αμαρτωλοι

παρα

παντας

τους

γαλιλαιους

εγενοντο

οτι

♦

sinners

beyond

all

the

Galileans

were,

because

τοιαυτα		πεπονθασιν
such things		they have suffered?

3

ουχι

λεγω

υμιν

αλλ

εαν

μη

μετανοητε

παντες

ωσαυτως

No,

I say

to you;

but

if

ye repent not,

♦

all

in 2 like 3 manner 4

απολεισθε
ye shall perish. 1

4

η

εκεινοι

οι

δεκα

και

οκτω

εφ

ους

επεσεν

ο

πυργος

εν

τω

σιλωαμ

Or

those

♦

eighteen

♦

♦

on

whom

fell

the

tower

in

♦

Siloam

και

απεκτεινεν

αυτους

δοκειτε

οτι

ουτοι

οφειλεται

εγενοντο

παρα

and

killed

them,

think ye

that

these

debtors

were

beyond

παντας

ανθρωπους

τους

κατοικουντας

εν

ιερουσαλημ

all

men

who

dwelt

in

Jerusalem?

5

ουχι

λεγω

υμιν

αλλ

εαν

μη

μετανοητε

παντες

ομοιως

No,

I say

to you;

but

if

ye repent not,

♦

all

in 2 like 3 manner 4

απολεισθε
ye shall perish. 1

6

ελεγεν

δε

ταυτην

την

παραβολην

συκην

ειχεν

τις

εν

And he spoke

♦

this

♦

parable:

A 5 fig 6-tree

had 4

a 1 certain 2 [man] 3

in

τω

αμπελωνι

αυτου

πεφυτευμενην

και

ηλθεν

καρπον

ζητων

εν

his vineyard

♦

♦

planted;

and

he came

fruit

seeking

on

αυτη		και		ουχ		ευρεν
it		and		did not find [any].		♦

7

ειπεν

δε

προς

τον

αμπελουργον

ιδου

τρια

ετη

ερχομαι

ζητων

And he said

♦

to

the

vinedresser,

Behold,

three

years

I come

seeking

καρπον

εν

τη

συκη

ταυτη

και

ουχ

ευρισκω

εκκοψον

αυτην

fruit

on

♦

this fig-tree

♦

and

do not find [any]:

♦

cut down 2

it, 1

ινα		τι		και		την		γην
why		even		the		ground		does it render useless?

8

ο

δε

αποκριθεις

λεγει

αυτω

κυριε

αφες

αυτην

και

τουτο

το

ετος

But he

♦

answering

says

to him,

Sir,

let alone 2

it 1

also

this

♦

year,

εως

οτου

σκαψω

περι

αυτην

και

βαλω

κοπριαν

until

♦

I shall dig

about

it

and

put

manure,

9

καν

μεν

ποιηση

καρπον

ει

δε

μηγε

εις

το

μελλον

and if

indeed

it should bear

fruit--;

but if

♦

not,

hereafter

♦

♦

εκκοψεις		αυτην
thou shalt cut down 2		it. 1

10

ην

δε

διδασκων

εν

μια

των

συναγωγων

εν

τοις

σαββασιν

And he was

♦

teaching

in

one

of the

synagogues

on

the

sabbaths.

11

και

ιδου

γυνη

ην

πνευμα

εχουσα

ασθενειας

ετη

δεκα

και

And

behold,

a woman

there was

a 2 spirit 3

having 1

of infirmity

years 2

eighteen, 1

♦

οκτω

και

ην

συγκυπτουσα

και

μη

δυναμενη

ανακυψαι

εις

♦

and

she was

bent together

and

unable 2

♦

to 3 lift 4 up 5 herself 6

wholly. 1

	το		παντελες
	♦		♦

12

ιδων

δε

αυτην

ο

ιησους

προσεφωνησεν

και

ειπεν

αυτη

γυναι

And seeing

♦

her

♦

Jesus

called to [her]

and

said

to her,

Woman,

απολελυσαι		της		ασθενειας		σου
thou hast been loosed from		thine infirmity.		♦		♦

13

και

επεθηκεν

αυτη

τας

χειρας

και

παραχρημα

ανωρθωθη

And

he laid

upon her [his]

♦

hands,

and

immediately

she was made straight,

και		εδοξαζεν		τον		θεον
and		glorified		♦		God.

14

αποκριθεις

δε

ο

αρχισυναγωγος

αγανακτων

οτι

τω

But answering 6

♦

the 1

ruler 2 of 3 the 4 synagogue, 5

indignant

because

on the

σαββατω

εθεραπευσεν

ο

ιησους

ελεγεν

τω

οχλω

εξ

ημεραι

εισιν

εν

sabbath

healed 2

♦

Jesus, 1

said

to the

crowd,

Six

days

they are,

in

αις

δει

εργαζεσθαι

εν

ταυταις

ουν

ερχομενοι

θεραπευεσθε

και

which

it behoves

[men] to work;

in

these

therefore

coming

be healed,

and

μη		τη		ημερα		του		σαββατου
not		on the		day 2		♦		sabbath. 1

15

απεκριθη

ουν

αυτω

ο

κυριος

και

ειπεν

υποκριτα

εκαστος

υμων

Answered 4

therefore 1

him 4

the 2

Lord, 3

and

said,

Hypocrite,

each one

of you

τω

σαββατω

ου

λυει

τον

βουν

αυτου

η

τον

ονον

απο

της

on the

sabbath

does he not loose

♦

♦

his ox

♦

or

♦

ass

from

the

φατνης		και		απαγαγων		ποτιζει
manger,		and		having led [it] away		give [it] drink?

16

ταυτην

δε

θυγατερα

αβρααμ

ουσαν

ην

εδησεν

ο

σατανας

And this [woman],

♦

a 2 daughter 3

of 4 Abraham 5

being, 1

whom

has 2 bound 3

♦

Satan, 1

ιδου

δεκα

και

οκτω

ετη

ουκ

εδει

λυθηναι

απο

του

δεσμου

lo,

eighteen

♦

♦

years,

ought [she] not

♦

to be loosed

from

this bond

♦

	τουτου		τη		ημερα		του		σαββατου
	♦		on the		day 2		♦		sabbath? 1

17

και

ταυτα

λεγοντος

αυτου

κατησχυνοντο

παντες

οι

And

these 4 things 5

on 1 his 2 saying 3

♦

were 7 ashamed 8

all 6

who

αντικειμενοι

αυτω

και

πας

ο

οχλος

εχαιρεν

επι

πασιν

τοις

were opposed

to him;

and

all

the

crowd

were rejoicing

at

all

the

ενδοξοις		τοις		γινομενοις		υπ		αυτου
glorious things		which		were being done		by		him.

18

ελεγεν

δε

τινι

ομοια

εστιν

η

βασιλεια

του

θεου

και

τινι

He 2 said 3

and, 1

To what

like 2

is 1

the

kingdom

♦

of God?

and

to what

ομοιωσω		αυτην
shall I liken		it?

19

ομοια

εστιν

κοκκω

σιναπεως

ον

λαβων

ανθρωπος

εβαλεν

εις

Like

it is

to a grain

of mustard,

which

having 3 taken 4

a 1 man 2

cast

into

κηπον

εαυτου

και

ηυξησεν

και

εγενετο

εις

δενδρον

μεγα

και

τα

πετεινα

garden 2

his; 1

and

it grew

and

came

into

a tree 2

great, 1

and

the

birds

του

ουρανου

κατεσκηνωσεν

εν

τοις

κλαδοις

αυτου

of the

heaven

roosted

in

its branches.

♦

♦

20

και

παλιν

ειπεν

τινι

ομοιωσω

την

βασιλειαν

του

θεου

And

again

he said,

To what

shall I liken

the

kingdom

♦

of God?

21

ομοια

εστιν

ζυμη

ην

λαβουσα

γυνη

ενεκρυψεν

εις

αλευρου

Like

it is

to leaven,

which

having 3 taken 4

a 1 woman 2

hid

in

of 3 meal 4

σατα

τρια

εως

ου

εζυμωθη

ολον

seahs 2

three, 1

until

♦

was leavened

all.

22

και

διεπορευετο

κατα

πολεις

και

κωμας

διδασκων

και

πορειαν

And

he went through

by

cities

and

villages

teaching,

and

progress 2

ποιουμενος		εις		ιερουσαλημ
making 1		towards		Jerusalem.

23

ειπεν

δε

τις

αυτω

κυριε

ει

ολιγοι

οι

σωζομενοι

ο

δε

ειπεν

And said

♦

one

to him,

Lord,

♦

[are] few 4

those 1

being 2 saved? 3

But he

♦

said

προς		αυτους
to		them,

24

αγωνιζεσθε

εισελθειν

δια

της

στενης

πυλης

οτι

πολλοι

λεγω

Strive with earnestness

to enter in

through

the

narrow

gate;

for

many,

I say

υμιν

ζητησουσιν

εισελθειν

και

ουκ

ισχυσουσιν

to you,

will seek

to enter in,

and

will not be able.

♦

25

αφ

ου

αν

εγερθη

ο

οικοδεσποτης

και

From the time

♦

♦

shall 6 have 7 risen 8 up 9

the 1

master 2 of 3 the 4 house 5

and

αποκλειση

την

θυραν

και

αρξησθε

εξω

εσταναι

και

κρουειν

την

θυραν

shall have shut

the

door,

and

ye begin

without

to stand

and

to knock at

the

door,

λεγοντες

κυριε

κυριε

ανοιξον

ημιν

και

αποκριθεις

ερει

υμιν

saying,

Lord,

Lord,

open

to us;

and

he answering

will say

to you,

ουκ		οιδα		υμας		ποθεν		εστε
I do not know		♦		you		whence		ye are.

26

τοτε

αρξεσθε

λεγειν

εφαγομεν

ενωπιον

σου

και

επιομεν

και

εν

Then

will ye begin

to say,

We ate

in thy presence

♦

and

drank,

and

in

ταις		πλατειαις		ημων		εδιδαξας
♦		our streets		♦		thou didst teach.

27

και

ερει

λεγω

υμιν

ουκ

οιδα

υμας

ποθεν

εστε

αποστητε

απ

And

he will say,

I tell

you,

Not 3

I 1 do 2 know

you

whence

ye are;

depart

from

εμου

παντες

οι

εργαται

της

αδικιας

me,

all [ye]

the

workers

♦

of unrighteousness.

28

εκει

εσται

ο

κλαυθμος

και

ο

βρυγμος

των

οδοντων

οταν

οψησθε

There

shall be

the

weeping

and

the

gnashing

of the

teeth,

when

ye see

αβρααμ

και

ισαακ

και

ιακωβ

και

παντας

τους

προφητας

εν

τη

βασιλεια

Abraham

and

Isaac

and

Jacob

and

all

the

prophets

in

the

kingdom

του

θεου

υμας

δε

εκβαλλομενους

εξω

♦

of God,

but yourselves

♦

being cast

out.

29

και

ηξουσιν

απο

ανατολων

και

δυσμων

και

απο

βορρα

και

νοτου

And

they shall come

from

east

and

west,

and

from

north

and

south,

και

ανακλιθησονται

εν

τη

βασιλεια

του

θεου

and

shall recline

in

the

kingdom

♦

of God.

30

και

ιδου

εισιν

εσχατοι

οι

εσονται

πρωτοι

και

εισιν

πρωτοι

οι

And

lo,

there are

last

who

shall be

first,

and

there are

first

who

εσονται		εσχατοι
shall be		last.

31

εν

αυτη

τη

ημερα

προσηλθον

τινες

φαρισαιοι

λεγοντες

αυτω

On the same

♦

♦

day

came to [him]

certain

Pharisees,

saying

to him,

εξελθε

και

πορευου

εντευθεν

οτι

ηρωδης

θελει

σε

αποκτειναι

Go out

and

proceed

hence,

for

Herod

desires

thee

to kill.

32

και

ειπεν

αυτοις

πορευθεντες

ειπατε

τη

αλωπεκι

ταυτη

ιδου

And

he said

to them,

Having gone

say

to that fox,

♦

♦

Lo,

εκβαλλω

δαιμονια

και

ιασεις

επιτελω

σημερον

και

αυριον

και

τη

I cast out

demons

and

cures

I complete

to-day

and

to-morrow,

and

the

τριτη		τελειουμαι
third [day]		I am perfected;

33

πλην

δει

με

σημερον

και

αυριον

και

τη

εχομενη

πορευεσθαι

but

it behoves

me

to-day

and

to-morrow

and

the [day]

following

to proceed;

οτι

ουκ

ενδεχεται

προφητην

απολεσθαι

εξω

ιερουσαλημ

for

it is not possible [for]

♦

a prophet

to perish

out of

Jerusalem.

34

ιερουσαλημ

ιερουσαλημ

η

αποκτεινουσα

τους

προφητας

και

Jerusalem,

Jerusalem,

who

killest

the

prophets,

and

λιθοβολουσα

τους

απεσταλμενους

προς

αυτην

ποσακις

ηθελησα

stonest

those who

have been sent

to

her,

how often

would I

επισυναξαι

τα

τεκνα

σου

ον

τροπον

ορνις

την

εαυτης

have gathered

thy children,

♦

♦

in the way

♦

a hen [gathers]

♦

her

νοσσιαν

υπο

τας

πτερυγας

και

ουκ

ηθελησατε

brood

under [her]

♦

wings,

and

ye would not.

♦

35

ιδου

αφιεται

υμιν

ο

οικος

υμων

ερημος

αμην

δε

λεγω

υμιν

Behold,

is left

to you

your house

♦

♦

desolate;

verily 2

and 1

I say

to you,

οτι

ου

μη

με

ιδητε

εως

αν

ηξη

οτε

ειπητε

ευλογημενος

ο

that

not at all

♦

me

shall ye see

until

♦

it come

when

ye say,

Blessed [is]

he who

ερχομενος		εν		ονοματι		κυριου
comes		in		[the] name		of [the] Lord.