ΤΟ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Gospel of Luke

 

CHAPTER 7
  1  επει   δε   επληρωσεν   παντα   τα   ρηματα   αυτου   εις   τας   ακοας  
    And when   ♦   he had completed   all   his words   ♦   ♦   in   the   ears  
του   λαου   εισηλθεν   εις   καπερναουμ    
of the   people   he entered   into   Capernaum.    
  2  εκατονταρχου   δε   τινος   δουλος   κακως   εχων   ημελλεν   τελευταν   ος
    Of 4 a 5 centurion 7   and 1   certain 6   a 2 bondman 3   ill 9   being 8   was about   to die,   who
  ην   αυτω   εντιμος    
  was   to him   honoured.    
  3  ακουσας   δε   περι   του   ιησου   απεστειλεν   προς   αυτον   πρεσβυτερους  
    And having heard   ♦   about   ♦   Jesus   he sent   to   him   elders  
των   ιουδαιων   ερωτων   αυτον   οπως   ελθων   διασωση   τον  
of the   Jews,   begging   him   that   having come   he might cure   his bondman.  
δουλον   αυτου    
♦   ♦    
  4  οι   δε   παραγενομενοι   προς   τον   ιησουν   παρεκαλουν   αυτον  
    And they   ♦   having come   to   ♦   Jesus   besought   him  
σπουδαιως   λεγοντες   οτι   αξιος   εστιν   ω   παρεξει   τουτο    
diligently,   saying,   that   worthy 3   he 1 is 2   to whom   he shall grant   this,    
  5  αγαπα   γαρ   το   εθνος   ημων   και   την   συναγωγην   αυτος   ωκοδομησεν  
    for he loves   ♦   ♦   our nation   ♦   and   the   synagogue   he   built  
ημιν    
for us.    
  6  ο   δε   ιησους   επορευετο   συν   αυτοις   ηδη   δε   αυτου   ου   μακραν  
    And Jesus   ♦   ♦   went   with   them;   but already   ♦   he   not 2   far 3  
απεχοντος   απο   της   οικιας   επεμψεν   προς   αυτον   ο   εκατονταρχος   φιλους
being distant 1   from   the   house,   sent 3   to 4   him 5   the 1   centurion 2   friends,
  λεγων   αυτω   κυριε   μη   σκυλλου   ου   γαρ   ειμι   ικανος   ινα  
  saying   to him,   Lord,   trouble not [thyself],   ♦   not 4   for 1   I 2 am 3   worthy   that  
υπο   την   στεγην   μου   εισελθης    
under   my roof   ♦   ♦   thou shouldest come;    
  7  διο   ουδε   εμαυτον   ηξιωσα   προς   σε   ελθειν   αλλα   ειπε  
    wherefore   neither   myself   counted I worthy   to 3   thee 4   to 1 come; 2   but   say  
λογω   και   ιαθησεται   ο   παις   μου    
by a word,   and   shall be healed   my servant.   ♦   ♦    
  8  και   γαρ   εγω   ανθρωπος   ειμι   υπο   εξουσιαν   τασσομενος   εχων   υπ  
    For also   ♦   I   a man   am   under   authority   appointed,   having   under  
εμαυτον   στρατιωτας   και   λεγω   τουτω   πορευθητι   και   πορευεται   και  
myself   soldiers,   and   I say   to this [one]   Go,   and   he goes   and  
αλλω   ερχου   και   ερχεται   και   τω   δουλω   μου   ποιησον   τουτο  
to another,   Come,   and   he comes;   and   to my bondman,   ♦   ♦   Do   this,  
και   ποιει    
and   he does [it]:    
  9  ακουσας   δε   ταυτα   ο   ιησους   εθαυμασεν   αυτον   και   στραφεις  
    And having heard   ♦   these things   ♦   Jesus   wondered at   him;   and   turning  
τω   ακολουθουντι   αυτω   οχλω   ειπεν   λεγω   υμιν   ουδε   εν   τω   ισραηλ  
to the   following 2   him 3   crowd 1   said,   I say   to you,   not even   in   ♦   Israel  
τοσαυτην   πιστιν   ευρον    
so great   faith   did I find.    
  10  και   υποστρεψαντες   οι   πεμφθεντες   εις   τον   οικον   ευρον   τον  
    And   having 3 returned 4   those 1   sent 2   to   the   house   found   the  
ασθενουντα   δουλον   υγιαινοντα    
sick   bondman   in good health.    
  11  και   εγενετο   εν   τη   εξης   επορευετο   εις   πολιν   καλουμενην   ναιν  
    And   it came to pass   on   the   next [day]   he went   into   a city   called   Nain,  
και   συνεπορευοντο   αυτω   οι   μαθηται   αυτου   ικανοι   και   οχλος  
and   went with   him   his disciples 2   ♦   ♦   many 1   and   a crowd 2  
πολυς    
great. 1    
  12  ως   δε   ηγγισεν   τη   πυλη   της   πολεως   και   ιδου  
    And as   ♦   he drew near   to the   gate   of the   city   also 2   behold, 1  
εξεκομιζετο   τεθνηκως   υιος   μονογενης   τη   μητρι  
was being carryied out [one]   who had died,   an son 2   only 1   to his mother,   ♦  
αυτου   και   αυτη   ην   χηρα   και   οχλος   της   πολεως   ικανος   συν  
♦   and   she   was   a widow,   and   a crowd 2   of 3 the 4   city 5   considerable 1   [was] with  
αυτη    
her.    
  13  και   ιδων   αυτην   ο   κυριος   εσπλαγχνισθη   επ   αυτη   και   ειπεν   αυτη
    And   seeing   her   the   Lord   was moved with compassion   on   her   and   said   to her,
  μη   κλαιε    
  Weap not.   ♦    
  14  και   προσελθων   ηψατο   της   σορου   οι   δε   βασταζοντες   εστησαν  
    And   coming up   he touched   the   bier,   and those   ♦   bearing [it]   stopped.  
και   ειπεν   νεανισκε   σοι   λεγω   εγερθητι    
And   he said,   Young man,   to thee   I say,   Arise.    
  15  και   ανεκαθισεν   ο   νεκρος   και   ηρξατο   λαλειν   και   εδωκεν   αυτον   τη  
    And   sat 3 up 4   the 1   dead 2   and   began   to speak,   and   he gave   him   ♦  
μητρι   αυτου    
to his mother.   ♦    
  16  ελαβεν   δε   φοβος   απαντας   και   εδοξαζον   τον   θεον   λεγοντες   οτι  
    And seized 2   ♦   fear 1   all,   and   they glorified   ♦   God,   saying,   ♦  
προφητης   μεγας   εγηγερται   εν   ημιν   και   οτι   επεσκεψατο   ο   θεος  
A prophet 2   great 1   has risen up   amongst   us;   and   ♦   Has 2 visited 3   ♦   God 1  
τον   λαον   αυτου    
his people.   ♦   ♦    
  17  και   εξηλθεν   ο   λογος   ουτος   εν   ολη   τη   ιουδαια   περι   αυτου  
    And   went out   this report   ♦   ♦   in   all   ♦   Judaea   concerning   him,  
και   εν   παση   τη   περιχωρω    
and   in   all   the   country around.    
  18  και   απηγγειλαν   ιωαννη   οι   μαθηται   αυτου   περι   παντων  
    And   brought 5 word 6   to 1 John 2   his 3 disciples 4   ♦   ♦   concerning   all  
τουτων    
these things.    
  19  και   προσκαλεσαμενος   δυο   τινας   των   μαθητων   αυτου   ο   ιωαννης  
    And   having called to [him]   two 2   certain 1   ♦   of his disciples   ♦   ♦   John  
επεμψεν   προς   τον   ιησουν   λεγων   συ   ει   ο   ερχομενος   η   αλλον  
sent [them]   to   ♦   Jesus,   saying,   Art thou   ♦   the   coming [one]   or   another  
προσδοκωμεν    
are we to look for?    
  20  παραγενομενοι   δε   προς   αυτον   οι   ανδρες   ειπον   ιωαννης   ο   βαπτιστης  
    And having come   ♦   to   him   the   men   said,   John   the   Baptist  
απεσταλκεν   ημας   προς   σε   λεγων   συ   ει   ο   ερχομενος   η   αλλον  
has sent   us   to   thee,   saying,   Art thou   ♦   the   coming [one]   or   another  
προσδοκωμεν    
are we to look for?    
  21  εν   αυτη   δε   τη   ωρα   εθεραπευσεν   πολλους   απο   νοσων   και  
    In 2   the 3 same 4   and 1   ♦   hour   he healed   many   of   diseases   and  
μαστιγων   και   πνευματων   πονηρων   και   τυφλοις   πολλοις   εχαρισατο   το  
scourges   and   spirits 2   evil, 1   and   to blind 2   many 1   he granted   ♦  
βλεπειν    
to see.    
  22  και   αποκριθεις   ο   ιησους   ειπεν   αυτοις   πορευθεντες   απαγγειλατε  
    And   answering 2   ♦   Jesus 1   said   to them,   Having gone   relate  
ιωαννη   α   ειδετε   και   ηκουσατε   οτι   τυφλοι   αναβλεπουσιν   χωλοι  
to John   what   ye have seen   and   heard;   that   blind   receive sight,   lame  
περιπατουσιν   λεπροι   καθαριζονται   κωφοι   ακουουσιν   νεκροι   εγειρονται  
walk,   lepers   are cleansed,   deaf   hear,   dead   are raised,  
πτωχοι   ευαγγελιζονται    
poor   are evangelized;    
  23  και   μακαριος   εστιν   ος   εαν   μη   σκανδαλισθη   εν   εμοι    
    and   blessed   is   whoever   ♦   shall not be offended   ♦   in   me.    
  24  απελθοντων   δε   των   αγγελων   ιωαννου   ηρξατο   λεγειν   προς   τους  
    And having 5 departed 6   ♦   the 1   messengers 2   of 3 John 4   he began   to speak   to   the  
οχλους   περι   ιωαννου   τι   εξεληλυθατε   εις   την   ερημον   θεασασθαι  
crowds   concerning   John:   What   have ye gone out   into   the   wilderness   to look at?  
καλαμον   υπο   ανεμου   σαλευομενον    
a reed   by   [the] wind   shaken?    
  25  αλλα   τι   εξεληλυθατε   ιδειν   ανθρωπον   εν   μαλακοις   ιματιοις  
    But   what   have ye gone out   to see?   a man   in   soft   clothing  
ημφιεσμενον   ιδου   οι   εν   ιματισμω   ενδοξω   και   τρυφη   υπαρχοντες  
arrayed?   Behold,   they who   in   clothing 2   splendid 1   and   in luxury   are living  
εν   τοις   βασιλειοις   εισιν    
in 2   the 3   palaces 4   are. 1    
  26  αλλα   τι   εξεληλυθατε   ιδειν   προφητην   ναι   λεγω   υμιν   και  
    But   what   have ye gone out   to see?   a prophet?   Yea,   I say   to you,   and [one]  
περισσοτερον   προφητου    
more excellent   than a prophet.    
  27  ουτος   εστιν   περι   ου   γεγραπται   ιδου   εγω   αποστελλω  
    This   is he   concerning   whom   it has been written,   Behold,   I   send  
τον   αγγελον   μου   προ   προσωπου   σου   ος   κατασκευασει   την  
my messenger   ♦   ♦   before   thy face,   ♦   who   shall prepare   thy way  
οδον   σου   εμπροσθεν   σου    
♦   ♦   before   thee.    
  28  λεγω   γαρ   υμιν   μειζων   εν   γεννητοις   γυναικων   προφητης  
    I 2 say 3   for 1   to you,   a 6 greater 7   among 1   [those] 2 born 3   of 4 women 5   prophet  
ιωαννου   του   βαπτιστου   ουδεις   εστιν   ο   δε   μικροτερος   εν   τη  
than John   the   Baptist   no one   is;   but he that [is]   ♦   less   in   the  
βασιλεια   του   θεου   μειζων   αυτου   εστιν    
kingdom   ♦   of God   greater   than he   is.    
  29  και   πας   ο   λαος   ακουσας   και   οι   τελωναι   εδικαιωσαν   τον   θεον  
    And   all   the   people   having heard   and   the   tax-gatherers   justified   ♦   God,  
βαπτισθεντες   το   βαπτισμα   ιωαννου    
having been baptized [with]   the   baptism   of John;    
  30  οι   δε   φαρισαιοι   και   οι   νομικοι   την   βουλην   του   θεου  
    but the   ♦   Pharisees   and   the   doctors of the law   the   counsel   ♦   of God  
ηθετησαν   εις   εαυτους   μη   βαπτισθεντες   υπ   αυτου    
set aside   as to   themselves,   not   having been baptized   by   him.    
  31  ειπεν   δε   ο   κυριος   τινι   ουν   ομοιωσω   τους   ανθρωπους  
    And said 3   ♦   the 1   Lord, 2   To what   therefore   shall I liken   the   men  
της   γενεας   ταυτης   και   τινι   εισιν   ομοιοι    
of generation 2   ♦   this? 1   and   to what   are they   like?    
  32  ομοιοι   εισιν   παιδιοις   τοις   εν   αγορα   καθημενοις   και  
    Like   are they   to little children   ♦   in   a market-place   sitting,   and  
προσφωνουσιν   αλληλοις   και   λεγουσιν   ηυλησαμεν   υμιν   και  
calling   one to another   and   saying,   We piped   to you,   and  
ουκ   ωρχησασθε   εθρηνησαμεν   υμιν   και   ουκ   εκλαυσατε
ye did not dance;   ♦   we mourned   to you,   and   ye did not weep.   ♦
   
  33  εληλυθεν   γαρ   ιωαννης   ο   βαπτιστης   μητε   αρτον   εσθιων   μητε  
    For has 4 come 5   ♦   John 1   the 2   Baptist 3   neither   bread 2   eating 1   nor  
οινον   πινων   και   λεγετε   δαιμονιον   εχει    
wine 2   drinking, 1   and   ye say,   A demon   he has.    
  34  εληλυθεν   ο   υιος   του   ανθρωπου   εσθιων   και   πινων   και   λεγετε   ιδου  
    Has 5 come 6   the 1   Son 2   ♦   of 3 man 4   eating   and   drinking,   and   ye say,   Behold,  
ανθρωπος   φαγος   και   οινοποτης   τελωνων   φιλος   και   αμαρτωλων    
a man   a glutton   and   a wine-bibber,   of tax-gatherers   a friend   and   of sinners;    
  35  και   εδικαιωθη   η   σοφια   απο   των   τεκνων   αυτης   παντων    
    and   was 2 justified 3   ♦   wisdom 1   by   her 2 children 3   ♦   ♦   all. 1    
  36  ηρωτα   δε   τις   αυτον   των   φαρισαιων   ινα   φαγη   μετ   αυτου   και  
    And asked 5   ♦   one 1   him 6   of 2 the 3   Pharisees 4   that   he should eat   with   him   And  
εισελθων   εις   την   οικιαν   του   φαρισαιου   ανεκλιθη    
having entered   into   the   house   of the   Pharisee   he reclined [at table];    
  37  και   ιδου   γυνη   εν   τη   πολει   ητις   ην   αμαρτωλος   επιγνουσα   οτι  
    And   behold,   a woman   in   the   city   who   was   a sinner,   having known   that  
ανακειται   εν   τη   οικια   του   φαρισαιου   κομισασα   αλαβαστρον  
he had reclined [at table]   in   the   house   of the   Pharisee,   having taken   an alabaster flask  
μυρου    
of ointment,    
  38  και   στασα   παρα   τους   ποδας   αυτου   οπισω   κλαιουσα   ηρξατο   βρεχειν  
    and   standing   at   his feet   ♦   ♦   behind   weeping,   began   to bedew  
τους   ποδας   αυτου   τοις   δακρυσιν   και   ταις   θριξιν   της   κεφαλης  
his feet   ♦   ♦   with tears,   ♦   and   with the   hairs   ♦   of head 2  
αυτης   εξεμασσεν   και   κατεφιλει   τους   ποδας   αυτου   και  
her 1   she was wiping [them],   and   was ardently kissing   his feet,   ♦   ♦   and  
ηλειφεν   τω   μυρω    
was anointing [them]   with the   ointment.    
  39  ιδων   δε   ο   φαρισαιος   ο   καλεσας   αυτον   ειπεν   εν   εαυτω  
    But having seen,   ♦   the   Pharisee   who   invited   him   spoke   within   himself,  
λεγων   ουτος   ει   ην   προφητης   εγινωσκεν   αν   τις   και   ποταπη   η  
saying,   This [person]   if   he were   a prophet,   would have known   ♦   who   and   what   the  
γυνη   ητις   απτεται   αυτου   οτι   αμαρτωλος   εστιν    
woman [is]   who   touches   him,   for   a sinner   she is.    
  40  και   αποκριθεις   ο   ιησους   ειπεν   προς   αυτον   σιμων   εχω   σοι   τι  
    And   answering 2   ♦   Jesus 1   said   to   him,   Simon,   I have   to thee   something  
ειπειν   ο   δε   φησιν   διδασκαλε   ειπε    
to say.   And he   ♦   says,   Teacher,   say [it].    
  41  δυο   χρεωφειλεται   ησαν   δανειστη   τινι   ο   εις   ωφειλεν   δηναρια  
    Two   debtors   there were   to a creditor 2   certain;   the   one   owed   denarii 3  
πεντακοσια   ο   δε   ετερος   πεντηκοντα    
five 1 hundred, 2   and the   ♦   other   fifty.    
  42  μη   εχοντων   δε   αυτων   αποδουναι   αμφοτεροις  
    But not 2 having 3   ♦   ♦   they [wherewith] 1   to pay,   both  
εχαρισατο   τις   ουν   αυτων   ειπε   πλειον   αυτον   αγαπησει    
he forgave:   which   therefore   of them,   say,   most 4   him 3   will 1 love? 2    
  43  αποκριθεις   δε   ο   σιμων   ειπεν   υπολαμβανω   οτι   ω   το   πλειον  
    And answering   ♦   ♦   Simon 1   said,   I take it   that   [he] to whom   the   more  
εχαρισατο   ο   δε   ειπεν   αυτω   ορθως   εκρινας    
he forgave.   And he   ♦   said   to him,   Rightly   thou hast judged.    
  44  και   στραφεις   προς   την   γυναικα   τω   σιμωνι   εφη   βλεπεις   ταυτην   την  
    And   having turned   to   the   woman,   ♦   to Simon   he said,   Seest thou   this   ♦  
γυναικα   εισηλθον   σου   εις   την   οικιαν   υδωρ   επι   τους   ποδας   μου  
woman?   I entered   thy 2   into 1   ♦   house,   water   for   my feet   ♦   ♦  
ουκ   εδωκας   αυτη   δε   τοις   δακρυσιν   εβρεξεν   μου   τους   ποδας   και  
thou gavest not,   ♦   but she   ♦   ♦   with tears   bedewed   my   ♦   feet,   and  
ταις   θριξιν   της   κεφαλης   αυτης   εξεμαξεν    
with the   hairs   ♦   head 3   of 1 her 2   wiped [them].    
  45  φιλημα   μοι   ουκ   εδωκας   αυτη   δε   αφ   ης   εισηλθον  
    A kiss   to me   thou gavest not,   ♦   but she   ♦   from   which [time]   I came in  
ου   διελιπεν   καταφιλουσα   μου   τους   ποδας    
ceased not   ♦   ardently kissing   my   ♦   feet.    
  46  ελαιω   την   κεφαλην   μου   ουκ   ηλειψας   αυτη   δε  
    With oil   my head   ♦   ♦   thou didst not anoint,   ♦   but she   ♦  
μυρω   ηλειψεν   μου   τους   ποδας    
with ointment   anointed   my   ♦   feet.    
  47  ου   χαριν   λεγω   σοι   αφεωνται   αι   αμαρτιαι   αυτης   αι
    For which cause   ♦   I say   to thee,   forgiven have been   her sins 2   ♦   ♦   ♦
  πολλαι   οτι   ηγαπησεν   πολυ   ω   δε   ολιγον   αφιεται   ολιγον   αγαπα    
  many; 1   for   she loved   much;   but to whom   ♦   little   is forgiven   little   he loves.    
  48  ειπεν   δε   αυτη   αφεωνται   σου   αι   αμαρτιαι    
    And he said   ♦   to her,   Forgiven have been   thy   ♦   sins.    
  49  και   ηρξαντο   οι   συνανακειμενοι   λεγειν   εν   εαυτοις   τις   ουτος  
    And   began   those   reclining with [him]   to say   within   themselves,   Who   this 2  
εστιν   ος   και   αμαρτιας   αφιησιν    
is 1   who   even   sins 2   forgives? 1    
  50  ειπεν   δε   προς   την   γυναικα   η   πιστις   σου   σεσωκεν   σε   πορευου
    But he said   ♦   to   the   woman,   Thy faith   ♦   ♦   has saved   thee;   go
  εις   ειρηνην    
  in   peace.