ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Gospel of Mark

 

CHAPTER 7
  1  και   συναγονται   προς   αυτον   οι   φαρισαιοι   και   τινες   των  
    And   are gathered together   to   him   the   Pharisees   and   some   of the  
γραμματεων   ελθοντες   απο   ιεροσολυμων    
scribes,   having come   from   Jerusalem;    
  2  και   ιδοντες   τινας   των   μαθητων   αυτου   κοιναις   χερσιν   τουτ  
    And   having seen   some   of his disciples   ♦   ♦   with defiled   hands,   that  
εστιν   ανιπτοις   εσθιοντας   αρτους   εμεμψαντο    
is   unwashed,   eating   bread,   they found fault;    
  3  οι   γαρ   φαρισαιοι   και   παντες   οι   ιουδαιοι   εαν   μη   πυγμη   νιψωνται  
    for the   ♦   Pharisees   and   all   the   Jews,   unless   ♦   with the fist   they wash  
τας   χειρας   ουκ   εσθιουσιν   κρατουντες   την   παραδοσιν   των  
the   hands,   eat not,   ♦   holding   the   tradition   of the  
πρεσβυτερων    
elders;    
  4  και   απο   αγορας   εαν   μη   βαπτισωνται   ουκ   εσθιουσιν  
    and   [on coming] from   the market,   unless   ♦   they wash themselves   they eat not;   ♦  
και   αλλα   πολλα   εστιν   α   παρελαβον   κρατειν   βαπτισμους  
and   other 2 things 3   many 1   there are   which   they received   to hold,   washings  
ποτηριων   και   ξεστων   και   χαλκιων   και   κλινων    
of cups   and   vessels   and   brazen utensils   and   couches:    
  5  επειτα   επερωτωσιν   αυτον   οι   φαρισαιοι   και   οι   γραμματεις   δια  
    then   question   him   the   Pharisees   and   the   scribes,   Why  
τι   οι   μαθηται   σου   ου   περιπατουσιν   κατα   την   παραδοσιν  
thy 3 disciples 4   ♦   ♦   walk 1 not 2   ♦   according to   the   tradition   of the  
των   πρεσβυτερων   αλλα   ανιπτοις   χερσιν   εσθιουσιν   τον    
elders,   but   with unwashed   hands   eat   ♦   bread?    
  6  ο   δε   αποκριθεις   ειπεν   αυτοις   οτι   καλως   προεφητευσεν   ησαιας  
    But he   ♦   answering   said   to them,   ♦   Well   prophesied   Esaias  
περι   υμων   των   υποκριτων   ως   γεγραπται   ουτος   ο   λαος   τοις  
concerning   you,   ♦   hypocrites,   as   it has been written,   This   ♦   people   with the  
χειλεσιν   με   τιμα   η   δε   καρδια   αυτων   πορρω   απεχει   απ   εμου    
lips   me   honour,   but their heart   ♦   ♦   ♦   far   is away   from   me.    
  7  ματην   δε   σεβονται   με   διδασκοντες   διδασκαλιας   ενταλματα  
    But in vain   ♦   they worship   me,   teaching   [as] teachings   injunctions  
ανθρωπων    
of men.    
  8  αφεντες   γαρ   την   εντολην   του   θεου   κρατειτε   την   παραδοσιν   των  
    For, leaving   ♦   the   commandment   ♦   of God,   ye hold   the   tradition   ♦  
ανθρωπων   βαπτισμους   ξεστων   και   ποτηριων   και   αλλα   παρομοια  
of men,   washings   of vessels   and   cups,   and   other 2   like 4 [things] 5  
τοιαυτα   πολλα   ποιειτε    
such 3   much 1   ye do.    
  9  και   ελεγεν   αυτοις   καλως   αθετειτε   την   εντολην   του   θεου   ινα   την  
    And   he said   to them,   Well   do ye set aside   the   commandment   ♦   of God,   that   ♦  
παραδοσιν   υμων   τηρησητε    
your tradition   ♦   ye may observe.    
  10  μωσης   γαρ   ειπεν   τιμα   τον   πατερα   σου   και   την   μητερα   σου  
    For Moses   ♦   said,   Honour   thy father   ♦   ♦   and   thy mother;   ♦   ♦  
και   ο   κακολογων   πατερα   η   μητερα   θανατω   τελευτατω    
and,   He who   speaks evil of   father   or   mother   by death   let him die.    
  11  υμεις   δε   λεγετε   εαν   ειπη   ανθρωπος   τω   πατρι   η   τη   μητρι   κορβαν  
    But ye   ♦   say,   If   say 3   a 1 man 2   ♦   to father   or   ♦   mother,   [It is] a corban,  
ο   εστιν   δωρον   ο   εαν   εξ   εμου   ωφεληθης    
(that   is,   a gift,)   whatever   ♦   from   me   thou mightest be profited by:--    
  12  και   ουκετι   αφιετε   αυτον   ουδεν   ποιησαι   τω   πατρι  
    and   no longer   ye suffer   him   anything (lit. nothing)   to do   for his father   ♦  
αυτου   η   τη   μητρι   αυτου    
♦   or   his mother,   ♦   ♦    
  13  ακυρουντες   τον   λογον   του   θεου   τη   παραδοσει   υμων   η  
    making void   the   word   ♦   of God   by your tradition   ♦   ♦   which  
παρεδωκατε   και   παρομοια   τοιαυτα   πολλα   ποιειτε    
ye have delivered;   and   like 3 [things] 4   such 2   many 1   ye do.    
  14  και   προσκαλεσαμενος   παντα   τον   οχλον   ελεγεν   αυτοις   ακουετε   μου  
    And   having called to [him]   all   the   crowd,   he said   to them,   Hear ye   me,  
παντες   και   συνιετε    
all,   and   understand:    
  15  ουδεν   εστιν   εξωθεν   του   ανθρωπου   εισπορευομενον   εις   αυτον   ο  
    Nothing   there is   from without   the   man   entering   into   him,   which  
δυναται   αυτον   κοινωσαι   αλλα   τα   εκπορευομενα   απ   αυτου  
is able   him   to defile;   but   the things which   go out   from   him,  
εκεινα   εστιν   τα   κοινουντα   τον   ανθρωπον    
those   are   the things which   defile   the   man.    
  16  ει   τις   εχει   ωτα   ακουειν   ακουετω    
    If   anyone   have   ears   to hear,   let him hear.    
  17  και   οτε   εισηλθεν   εις   οικον   απο   του   οχλου   επηρωτων   αυτον  
    And   when   he went   into   a house   from   the   crowd,   asked 3   him 4  
οι   μαθηται   αυτου   περι   της   παραβολης    
his 1 disciples 2   ♦   ♦   concerning   the   parable.    
  18  και   λεγει   αυτοις   ουτως   και   υμεις   ασυνετοι   εστε   ου  
    And   he says   to them,   Thus 4   also 3   ye 2   without 5 understanding 6   are? 1   Perceive ye not  
νοειτε   οτι   παν   το   εξωθεν   εισπορευομενον   εις   τον   ανθρωπον  
♦   that   everything   which   from without   enters   into   the   man  
ου   δυναται   αυτον   κοινωσαι    
is not able   ♦   him   to defile?    
  19  οτι   ουκ   εισπορευεται   αυτου   εις   την   καρδιαν   αλλ   εις   την  
    because   it enters not   ♦   of 4 him 5   into 1   the 2   heart, 3   but   into   the  
κοιλιαν   και   εις   τον   αφεδρωνα   εκπορευεται   καθαριζον   παντα   τα  
belly,   and   into   the   draught   goes out,   purifying   all   the  
βρωματα    
food.    
  20  ελεγεν   δε   οτι   το   εκ   του   ανθρωπου   εκπορευομενον   εκεινο  
    And he said,   ♦   ♦   That which   out of   the   man   goes forth,   that  
κοινοι   τον   ανθρωπον    
defiles   the   man.    
  21  εσωθεν   γαρ   εκ   της   καρδιας   των   ανθρωπων   οι   διαλογισμοι   οι  
    For from within   ♦   out of   the   heart   ♦   of men   ♦   reasonings 2   ♦  
κακοι   εκπορευονται   μοιχειαι   πορνειαι   φονοι    
evil 1   go forth,   adulteries,   fornications,   murders,    
  22  κλοπαι   πλεονεξιαι   πονηριαι   δολος   ασελγεια   οφθαλμος   πονηρος  
    thefts,   covetous desires,   wickednesses,   guile,   licentiousness,   an eye   wicked,  
βλασφημια   υπερηφανια   αφροσυνη    
blasphemy,   haughtiness,   folly:    
  23  παντα   ταυτα   τα   πονηρα   εσωθεν   εκπορευεται   και   κοινοι   τον  
    all   these   ♦   evils   from within   go forth,   and   defile   the  
ανθρωπον    
man.    
  24  και   εκειθεν   αναστας   απηλθεν   εις   τα   μεθορια   τυρου   και   σιδωνος  
    And   thence   having risen up   he went away   into   the   borders   of Tyre   and   Sidon;  
και   εισελθων   εις   την   οικιαν   ουδενα   ηθελεν   γνωναι   και   ουκ  
and   having entered   into   the   house,   no one   he wished   to know [it],   and   he could not  
ηδυνηθη   λαθειν    
♦   be hid.    
  25  ακουσασα   γαρ   γυνη   περι   αυτου   ης   ειχεν   το  
    Having 4 heard 5   for 1   a 2 woman 3   about   him,   of whom   had 4   her 1 little 2 daughter 3  
θυγατριον   αυτης   πνευμα   ακαθαρτον   ελθουσα   προσεπεσεν   προς   τους  
♦   ♦   a spirit   unclean,   having come   fell   at   his feet,  
ποδας   αυτου    
♦   ♦    
  26  ην   δε   η   γυνη   ελληνις   συροφοινισσα   τω   γενει   και   ηρωτα  
    (now was 3   ♦   the 1   woman 2   a Greek,   Syrophoenician   ♦   by race),   and   asked  
αυτον   ινα   το   δαιμονιον   εκβαλλη   εκ   της   θυγατρος   αυτης    
him   that   the   demon   he should cast forth   out of   ♦   daughter 2   her. 1    
  27  ο   δε   ιησους   ειπεν   αυτη   αφες   πρωτον   χορτασθηναι   τα   τεκνα  
    But Jesus   ♦   ♦   said   to her,   Suffer   first   to be satisfied   the   children;  
ου   γαρ   καλον   εστιν   λαβειν   τον   αρτον   των   τεκνων   και   βαλειν   τοις  
for not   ♦   good   it is   to take   the   bread   of the   children,   and   cast [it]   to the  
κυναριοις    
dogs.    
  28  η   δε   απεκριθη   και   λεγει   αυτω   ναι   κυριε   και   γαρ   τα   κυναρια  
    But she   ♦   answered   and   says   to him,   Yea,   Lord;   for even   ♦   the   little dogs  
υποκατω   της   τραπεζης   εσθιει   απο   των   ψιχιων   των   παιδιων    
under   the   table   eat   of   the   crumbs   of the   children.    
  29  και   ειπεν   αυτη   δια   τουτον   τον   λογον   υπαγε   εξεληλυθεν   το  
    And   he said   to her,   Because of   this   ♦   word   go;   has gone forth   the  
δαιμονιον   εκ   της   θυγατρος   σου    
demon   out of   thy daughter.   ♦   ♦    
  30  και   απελθουσα   εις   τον   οικον   αυτης   ευρεν   το   δαιμονιον  
    And   having gone away   to   ♦   her house,   ♦   she found   the   demon  
εξεληλυθος   και   την   θυγατερα   βεβλημενην   επι   της   κλινης    
had gone forth,   and   the   daughter   laid   on   the   bed.    
  31  και   παλιν   εξελθων   εκ   των   οριων   τυρου   και   σιδωνος   ηλθεν   προς  
    And   again   having departed   from   the   borders   of Tyre   and   Sidon,   he came   to  
την   θαλασσαν   της   γαλιλαιας   ανα   μεσον   των   οριων   δεκαπολεως    
the   sea   ♦   of Galilee,   through   [the] midst   of the   borders   of Decapolis.    
  32  και   φερουσιν   αυτω   κωφον   μογιλαλον   και   παρακαλουσιν  
    And   they bring   to him   a deaf man   who spoke with difficulty,   and   they beseech  
αυτον   ινα   επιθη   αυτω   την   χειρα    
him   that   he might lay   to him [his]   ♦   hand.    
  33  και   απολαβομενος   αυτον   απο   του   οχλου   κατ   ιδιαν   εβαλεν   τους  
    And   having taken away   him   from   the   crowd   apart,   ♦   he put   his fingers  
δακτυλους   αυτου   εις   τα   ωτα   αυτου   και   πτυσας   ηψατο   της  
♦   ♦   to   ♦   ears 2   his, 1   and   having spit   he touched   his tongue,  
γλωσσης   αυτου    
♦   ♦    
  34  και   αναβλεψας   εις   τον   ουρανον   εστεναξεν   και   λεγει   αυτω   εφφαθα  
    and   having looked up   to   the   heaven   he groaned,   and   says   to him,   Ephphatha,  
ο   εστιν   διανοιχθητι    
that is,   ♦   Be opened.    
  35  και   ευθεως   διηνοιχθησαν   αυτου   αι   ακοαι   και   ελυθη   ο   δεσμος  
    And   immediately   were opened   his   ♦   ears,   and   was loosed   the   band  
της   γλωσσης   αυτου   και   ελαλει   ορθως    
of his tongue,   ♦   ♦   and   he spoke   rightly.    
  36  και   διεστειλατο   αυτοις   ινα   μηδενι   ειπωσιν   οσον   δε   αυτος  
    And   he charged   them   that   no one   they should tell.   But as much as   ♦   he  
αυτοις   διεστελλετο   μαλλον   περισσοτερον   εκηρυσσον    
them   charged,   exceeding   more abundantly   they proclaimed [it]:    
  37  και   υπερπερισσως   εξεπλησσοντο   λεγοντες   καλως   παντα  
    and   above measure   they were astonished,   saying,   Well 6   all 4 things 5  
πεποιηκεν   και   τους   κωφους   ποιει   ακουειν   και   τους   αλαλους   λαλειν    
he 1 has 2 done: 3   both   the   deaf   he makes   to hear,   and   the   dumb   to speak.