Η ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΥΛΟΥ

Epistle to the Hebrews

CHAPTER 12

1

τοιγαρουν

και

ημεις

τοσουτον

εχοντες

περικειμενον

ημιν

νεφος

Therefore

also

we

so 2 great 3

having 1

encompassing 8

us 9

a 4 cloud 5

μαρτυρων

ογκον

αποθεμενοι

παντα

και

την

ευπεριστατον

of 6 witnesses 7

weight 14

having 10 laid 11 aside 12

every 13

and

the

easily-surrounding

αμαρτιαν

δι

υπομονης

τρεχωμεν

τον

προκειμενον

ημιν

αγωνα

sin,

with

endurance

we should run

the

lying 2 before 3

us 4

race, 1

2

αφορωντες

εις

τον

της

πιστεως

αρχηγον

και

τελειωτην

ιησουν

ος

looking away

to

the 2

♦

of 6 faith 7

leader 3

and 4

completer 5

Jesus: 1

who

αντι

της

προκειμενης

αυτω

χαρας

υπεμεινεν

σταυρον

αισχυνης

in view of

the

lying 2 before 3

him 4

joy 1

endured

[the] cross,

[the] shame

καταφρονησας

εν

δεξια

τε

του

θρονου

του

θεου

εκαθισεν

having despised,

and at [the] right hand

♦

♦

of the

throne

♦

of God

sat down.

3

αναλογισασθε

γαρ

τον

τοιαυτην

υπομεμενηκοτα

υπο

των

For consider well

♦

him who

so 3 great 4

has 1 endured 2

from 6

♦

αμαρτωλων

εις

αυτον

αντιλογιαν

ινα

μη

καμητε

ταις

sinners 7

against 8

himself 9

gainsaying, 5

that

not 3

ye 1 be 2 wearied, 4

in 6 your 7 souls 8

ψυχαις		υμων		εκλυομενοι
♦		♦		fainting. 5

4

ουπω

μεχρις

αιματος

αντικατεστητε

προς

την

αμαρτιαν

Not yet

unto

blood

resisted ye

against 2

♦

sin 3

ανταγωνιζομενοι
wrestling, 1

5

και

εκλελησθε

της

παρακλησεως

ητις

υμιν

ως

υιοις

διαλεγεται

and

ye have quite forgotten

the

exhortation,

which

to you,

as

to sons,

he addresses:

υιε

μου

μη

ολιγωρει

παιδειας

κυριου

μηδε

εκλυου

υπ

My son,

♦

despise not

♦

[the] discipline

of [the] Lord,

nor

faint,

by

αυτου		ελεγχομενος
him		being reproved;

6

ον

γαρ

αγαπα

κυριος

παιδευει

μαστιγοι

δε

παντα

υιον

ον

for whom

♦

loves 3

[the] 1 Lord 2

he disciplines,

and scourges

♦

every

son

whom

παραδεχεται
he receives.

7

ει

παιδειαν

υπομενετε

ως

υιοις

υμιν

προσφερεται

ο

θεος

τις

If

discipline

ye endure,

as 6

with 7 sons 8

with 4 you 5

is 2 dealing 3

♦

God; 1

for who

γαρ

εστιν

υιος

ον

ου

παιδευει

πατηρ

♦

is

[the] son

whom

disciplines 3 not 4

♦

[the] 1 Father? 2

8

ει

δε

χωρις

εστε

παιδειας

ης

μετοχοι

γεγονασιν

παντες

αρα

But if

♦

without

ye are

discipline,

of which

partakers 4

have 2 become 3

all, 1

then

νοθοι		εστε		και		ουχ		υιοι
bastards		ye are		and		not		sons.

9

ειτα

τους

μεν

της

σαρκος

ημων

πατερας

ειχομεν

Moreover

the

♦

♦

flesh 4

of 2 our 3

fathers 1

we have had [as]

παιδευτας		και		ενετρεπομεθα		ου		πολλω		μαλλον
those who discipline [us],		and		we respected [them];		not 2		much 4		rather 5

υποταγησομεθα

τω

πατρι

των

πνευματων

και

ζησομεν

shall 1 we 3 be in subjection

to the

Father

♦

of spirits,

and

shall live?

10

οι

μεν

γαρ

προς

ολιγας

ημερας

κατα

το

δοκουν

For they indeed

♦

♦

for

a few

days

according to

that which

seemed good

αυτοις

επαιδευον

ο

δε

επι

το

συμφερον

εις

το

μεταλαβειν

to them

disciplined;

but he

♦

for

♦

profit,

for [us]

♦

to partake

της		αγιοτητος		αυτου
of his holiness.		♦		♦

11

πασα

δε

παιδεια

προς

μεν

το

παρον

ου

δοκει

Any (lit. every) 2

but 1

discipline

for

♦

the present

♦

seems not

♦

χαρας

ειναι

αλλα

λυπης

υστερον

δε

καρπον

ειρηνικον

τοις

[matter] 3 of 4 joy 5

to 1 be, 2

but

of grief;

but afterwards

♦

fruit 3

peaceable 2

to 6 those 7

	δι		αυτης		γεγυμνασμενοις		αποδιδωσιν		δικαιοσυνης
	by 11		it 12		having 8 been 9 exercised 10		renders 1		of 4 righteousness. 5

12

διο

τας

παρειμενας

χειρας

και

τα

παραλελυμενα

γονατα

Wherefore

the

hanging 2 down 3

hands 1

and

the

enfeebled

knees

ανορθωσατε
lift up;

13

και

τροχιας

ορθας

ποιησατε

τοις

ποσιν

υμων

ινα

μη

το

and

paths 2

straight 1

make

for your feet,

♦

♦

lest

♦

that which [is]

χωλον		εκτραπη		ιαθη		δε		μαλλον
lame		be turned aside;		but that it 2 may 3 be 4 healed 5		♦		rather. 1

14

ειρηνην

διωκετε

μετα

παντων

και

τον

αγιασμον

ου

χωρις

Peace

pursue

with

all,

and

♦

sanctification,

which 3

apart 1 from 2

ουδεις		οψεται		τον		κυριον
no one		shall see		the		Lord;

15

επισκοπουντες

μη

τις

υστερων

απο

της

χαριτος

του

θεου

μη

τις

ριζα

looking diligently

lest

any

lack

♦

the

grace

♦

of God;

lest

any

root

πικριας

ανω

φυουσα

ενοχλη

και

δια

ταυτης

μιανθωσιν

πολλοι

of bitterness

up 2

springing 1

should trouble [you],

and

by

this

be defiled

many;

16

μη

τις

πορνος

η

βεβηλος

ως

ησαυ

ος

αντι

βρωσεως

μιας

lest [there be]

any

fornicator

or

profane person,

as

Esau,

who

for

meal 2

one 1

απεδοτο		τα		πρωτοτοκια		αυτου
sold		♦		birthright 2		his; 1

17

ιστε

γαρ

οτι

και

μετεπειτα

θελων

κληρονομησαι

την

ευλογιαν

ye 4 know 5

for 3

that

also

afterwards,

wishing

to inherit

the

blessing,

απεδοκιμασθη

μετανοιας

γαρ

τοπον

ουχ

ευρεν

καιπερ

μετα

he was rejected,

for of 2 repentance 3

♦

place 1

he found not,

♦

although

with

δακρυων		εκζητησας		αυτην
tears		having earnestly sought		it.

18

ου

γαρ

προσεληλυθατε

ψηλαφωμενω

ορει

και

For not 3

♦

ye 1 have 2 come to

being 3 touched 4

[the] 1 mount 2

and

κεκαυμενω

πυρι

και

γνοφω

και

σκοτω

και

θυελλη

having been kindled

with fire,

and

to obscurity,

and

to darkness,

and

to tempest,

19

και

σαλπιγγος

ηχω

και

φωνη

ρηματων

ης

οι

and

trumpet’s 2

to sound, 1

and

to voice

of words;

which [voice]

they that

ακουσαντες

παρητησαντο

μη

προστεθηναι

αυτοις

λογον

heard

excused themselves [asking]

not 3

to 4 be 5 addressed 6

to 7 them 8

[the] 1 word; 2

20

ουκ

εφερον

γαρ

το

διαστελλομενον

καν

θηριον

(for they could not bear

♦

♦

that

[which] was commanded:

And if

a beast

θιγη

του

ορους

λιθοβοληθησεται

η

βολιδι

κατατοξευθησεται

should touch

the

mountain,

it shall be stoned,

or

with a dart

shot through;

21

και

ουτως

φοβερον

ην

το

φανταζομενον

μωσης

ειπεν

εκφοβος

and,

so

fearful

was

the

spectacle [that]

Moses

said,

greatly 3 afraid 4

ειμι		και		εντρομος
I 1 am 2		and		trembling:)

22

αλλα

προσεληλυθατε

σιων

ορει

και

πολει

θεου

ζωντος

but

ye have come to

Sion 2

mount; 1

and

[the] city

of God 3

[the] 1 living, 2

ιερουσαλημ		επουρανιω		και		μυριασιν		αγγελων
Jerusalem 5		heavenly; 4		and		to myriads		of angels,

23

πανηγυρει

και

εκκλησια

πρωτοτοκων

εν

ουρανοις

[the] universal gathering;

and

to [the] assembly

of [the] firstborn [ones]

in

[the] heavens

απογεγραμμενων

και

κριτη

θεω

παντων

και

πνευμασιν

δικαιων

registered;

and

to [the] 2 judge 3

God 1

of all;

and

to [the] spirits

of [the] just

τετελειωμενων
[who] have been perfected;

24

και

διαθηκης

νεας

μεσιτη

ιησου

και

αιματι

ραντισμου

and

of 4 a 5 covenant 7

fresh 6

mediator 3

to 1 Jesus; 2

and

to [the] blood

of sprinkling,

κρειττονα		λαλουντι		παρα		τον		αβελ
better 2 things 3		speaking 1		than		♦		Abel.

25

βλεπετε

μη

παραιτησησθε

τον

λαλουντα

ει

γαρ

εκεινοι

Take heed

ye refuse not

♦

him who

speaks.

For if

♦

they

ουκ

εφυγον

τον

επι

της

γης

παραιτησαμενοι

escaped not,

♦

him 3 that 4

on 5

the 6

earth 7

[who] 1 refused 2

χρηματιζοντα

πολλω

μαλλον

ημεις

οι

τον

απ

ουρανων

divinely instructed [them],

much more

♦

we

who

him 4

from 5

[the] 6 heavens 7

αποστρεφομενοι
turn 1 away 2 from! 3

26

ου

η

φωνη

την

γην

εσαλευσεν

τοτε

νυν

δε

επηγγελται

λεγων

whose

♦

voice

the 2

earth 3

shook 1

then;

but now

♦

he has promised,

saying,

ετι

απαξ

εγω

σειω

ου

μονον

την

γην

αλλα

και

τον

ουρανον

Yet

once

I

shake

not

only

the

earth,

but

also

the

heaven.

27

το

δε

ετι

απαξ

δηλοι

των

σαλευομενων

την

μεταθεσιν

ως

But the

♦

Yet

once,

signifies

of 3 the 4 [things] 5

shaken 6

the 1

removing, 2

as

πεποιημενων

ινα

μεινη

τα

μη

σαλευομενα

having been made,

that

may 5 remain 6

the 1 [things] 2

not 3 shaken. 4

♦

28

διο

βασιλειαν

ασαλευτον

παραλαμβανοντες

εχωμεν

χαριν

δι

Wherefore

a kingdom

not to be shaken

receiving,

we may have

grace,

by

ης

λατρευωμεν

ευαρεστως

τω

θεω

μετα

αιδους

και

ευλαβειας

which

we may serve

well 2 pleasingly 3

♦

God 1

with

reverence

and

fear.

29

και

γαρ

ο

θεος

ημων

πυρ

καταναλισκον

For also

♦

our God

♦

♦

[is] a fire 2

consuming. 1