Η ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΥΛΟΥ ΠΡΩΤΗ

First Epistle to the Thessalonians

CHAPTER 2

1

αυτοι

γαρ

οιδατε

αδελφοι

την

εισοδον

ημων

την

For yourselves 2

♦

ye know, 1

brethren,

our entrance in

♦

♦

which [we had]

προς

υμας

οτι

ου

κενη

γεγονεν

to

you,

that

not

void

it has been;

2

αλλα

και

προπαθοντες

και

υβρισθεντες

καθως

οιδατε

εν

but

also

having before suffered

and

having been insulted,

even as

ye know,

at

φιλιπποις

επαρρησιασαμεθα

εν

τω

θεω

ημων

λαλησαι

προς

υμας

το

Philippi,

we were bold

in

our God

♦

♦

to speak

to

you

the

ευαγγελιον

του

θεου

εν

πολλω

αγωνι

glad tidings

♦

of God

in

much

conflict.

3

η

γαρ

παρακλησις

ημων

ουκ

εκ

πλανης

ουδε

εξ

ακαθαρσιας

ουτε

εν

♦

For

exhortation 2

our 1

[was] not

of

error,

nor

of

uncleaness,

nor

in

δολω
guile;

4

αλλα

καθως

δεδοκιμασμεθα

υπο

του

θεου

πιστευθηναι

το

but

even as

we have been approved

by

♦

God

to be entrusted with

the

ευαγγελιον

ουτως

λαλουμεν

ουχ

ως

ανθρωποις

αρεσκοντες

αλλα

τω

glad tidings,

so

we speak;

not

as

men 2

pleasing, 1

but

♦

θεω

τω

δοκιμαζοντι

τας

καρδιας

ημων

God,

who

proves

the

hearts

of us.

5

ουτε

γαρ

ποτε

εν

λογω

κολακειας

εγενηθημεν

καθως

οιδατε

For neither

♦

at any time

with

word

of flattery

were we [with you],

even as

ye know,

ουτε

εν

προφασει

πλεονεξιας

θεος

μαρτυς

nor

with

a pretext

of covetousness,

God [is]

witness;

6

ουτε

ζητουντες

εξ

ανθρωπων

δοξαν

ουτε

αφ

υμων

ουτε

απ

αλλων

nor

seeking

from

men

glory,

neither

from

you

nor

from

others,

δυναμενοι

εν

βαρει

ειναι

ως

χριστου

αποστολοι

[though] having power

burdensome 3

♦

to 1 be 2

as

Christ’s

apostles;

7

αλλ

εγενηθημεν

ηπιοι

εν

μεσω

υμων

ως

αν

τροφος

θαλπη

but

we were

gentle

in

your midst,

♦

as

♦

a nurse

would cherish

τα		εαυτης		τεκνα
her own		♦		children.

8

ουτως

ιμειρομενοι

υμων

ευδοκουμεν

μεταδουναι

υμιν

ου

μονον

το

Thus

yearning over

you,

we were pleased

to have imparted

to you

not

only

the

ευαγγελιον

του

θεου

αλλα

και

τας

εαυτων

ψυχας

διοτι

αγαπητοι

ημιν

glad tidings

♦

of God,

but

also

our

own

lives,

because

beloved

to us

γεγενησθε
ye have become.

9

μνημονευετε

γαρ

αδελφοι

τον

κοπον

ημων

και

τον

μοχθον

νυκτος

For ye remember,

♦

brethren,

our labour

♦

♦

and

the

toil,

for night

γαρ

και

ημερας

εργαζομενοι

προς

το

μη

επιβαρησαι

τινα

υμων

♦

and

day

working,

for

♦

not

to burden

anyone

of you,

εκηρυξαμεν

εις

υμας

το

ευαγγελιον

του

θεου

we proclaimed

to

you

the

glad tidings

♦

of God.

10

υμεις

μαρτυρες

και

ο

θεος

ως

οσιως

και

δικαιως

και

αμεμπτως

Ye [are]

witnesses,

and

♦

God,

how

holily

and

righteously

and

blamelessly

υμιν		τοις		πιστευουσιν		εγενηθημεν
with you		that		believe		we were:

11

καθαπερ

οιδατε

ως

ενα

εκαστον

υμων

ως

πατηρ

τεκνα

εαυτου

even as

ye know,

how

each one

♦

of you,

as

a father

children 3

his 1 own, 2

παρακαλουντες

υμας

και

παραμυθουμενοι

και

μαρτυρουμενοι

exhorting

you

and

consoling

and

testifying,

12

εις

το

περιπατησαι

υμας

αξιως

του

θεου

του

καλουντος

υμας

εις

for

♦

to 2 have 3 walked 4

you 1

worthily

♦

of God,

who

calls

you

to

την		εαυτου		βασιλειαν		και		δοξαν
his own		♦		kingdom		and		glory.

13

δια

τουτο

και

ημεις

ευχαριστουμεν

τω

θεω

αδιαλειπτως

οτι

Because of

this

also

we

give thanks

♦

to God

unceasingly,

that,

παραλαβοντες

λογον

ακοης

παρ

ημων

του

θεου

εδεξασθε

ου

having received

[the] word

of [the] report

by 3

us 4

♦

of 1 God, 2

ye accepted

not

λογον

ανθρωπων

αλλα

καθως

εστιν

αληθως

λογον

θεου

ος

και

word 2

men’s, 1

but

even as

it is

truly,

word 2

God’s, 1

which

also

ενεργειται		εν		υμιν		τοις		πιστευουσιν
works		in		you		who		believe.

14

υμεις

γαρ

μιμηται

εγενηθητε

αδελφοι

των

εκκλησιων

του

θεου

των

For ye

♦

imitators

became,

brethren,

of the

assemblies

♦

of God

which

ουσων

εν

τη

ιουδαια

εν

χριστω

ιησου

οτι

ταυτα

επαθετε

και

are

in

♦

Judaea

in

Christ

Jesus;

because

the same things

suffered 3

also 2

υμεις

υπο

των

ιδιων

συμφυλετων

καθως

και

αυτοι

υπο

των

ye 1

from

your own

♦

countrymen

as

also

they

from

the

ιουδαιων
Jews,

15

των

και

τον

κυριον

αποκτειναντων

ιησουν

και

τους

ιδιους

who

both 2

the 3

Lord 4

killed 1

Jesus

and

their own

♦

προφητας

και

υμας

εκδιωξαντων

και

θεω

μη

αρεσκοντων

και

prophets,

and

you 2

drove out, 1

and

God 4

do 1 not 2 please, 3

♦

and

πασιν		ανθρωποις		εναντιων
all 4		to 3 men 5		[are] 1 contrary, 2

16

κωλυοντων

ημας

τοις

εθνεσιν

λαλησαι

ινα

σωθωσιν

εις

το

forbidding

us

to the

nations

to speak

that

they may be saved,

for

♦

αναπληρωσαι

αυτων

τας

αμαρτιας

παντοτε

εφθασεν

δε

επ

αυτους

η

to fill up

their

♦

sins

always:

but is come

♦

upon

them

the

οργη		εις		τελος
wrath		to the uttermost.		♦

17

ημεις

δε

αδελφοι

απορφανισθεντες

αφ

υμων

προς

καιρον

ωρας

But we,

♦

brethren,

having been bereaved

of

you

for

time

of an hour

προσωπω

ου

καρδια

περισσοτερως

εσπουδασαμεν

το

προσωπον

in face,

not

in heart,

more abundantly

were diligent

your face

♦

υμων		ιδειν		εν		πολλη		επιθυμια
♦		to see		with		much		desire;

18

διο

ηθελησαμεν

ελθειν

προς

υμας

εγω

μεν

παυλος

και

απαξ

και

wherefore

we wished

to come

to

you,

I

indeed

Paul,

both

once

and

δις

και

ενεκοψεν

ημας

ο

σατανας

twice,

and

hindered 2

us 3

♦

Satan; 1

19

τις

γαρ

ημων

ελπις

η

χαρα

η

στεφανος

καυχησεως

η

ουχι

και

for what [is]

♦

our

hope

or

joy

or

crown

of boasting?

or

[are] not

even

υμεις

εμπροσθεν

του

κυριου

ημων

ιησου

χριστου

εν

τη

αυτου

ye

before

our Lord

♦

♦

Jesus

Christ

at

♦

his

παρουσια
coming?

20

υμεις

γαρ

εστε

η

δοξα

ημων

και

η

χαρα

for ye

♦

are

our glory

♦

♦

and

♦

joy.