Η ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΥΛΟΥ

Epistle to the Ephesians

 

CHAPTER 4
  1  Παρακαλω   ουν   υμας   εγω   ο   δεσμιος   εν   Κυριω   αξιως  
    I exhort   therefore   you,   I   the   prisoner   in   [the] Lord,   worthily 3  
περιπατησαι   της   κλησεως   ης   εκληθητε    
to 1 walk 2   of the   calling   wherewith   ye were called,    
  2  μετα   πασης   ταπεινοφροσυνης   και   πραοτητος   μετα   μακροθυμιας  
    with   all   humility   and   meekness,   with   longsuffering,  
ανεχομενοι   αλληλων   εν   αγαπη    
bearing with   one another   in   love;    
  3  σπουδαζοντες   τηρειν   την   ενοτητα   του   πνευματος   εν   τω   συνδεσμω  
    being diligent   to keep   the   unity   of the   Spirit   in   the   bond  
της   ειρηνης    
♦   of peace.    
  4  Εν   σωμα   και   εν   πνευμα   καθως   και   εκληθητε   εν   μια   ελπιδι   της  
    One   body   and   one   Spirit,   even as   also   ye were called   in   one   hope   ♦  
κλησεως   υμων    
of your calling;   ♦    
  5  εις   Κυριος   μια   πιστις   εν   βαπτισμα    
    one   Lord,   one   faith,   one   baptism;    
  6  εις   Θεος   και   πατηρ   παντων   ο   επι   παντων   και   δια   παντων   και   εν  
    one   God   and   Father   of all,   who [is]   over   all,   and   through   all,   and   in  
πασιν   υμιν    
all 2   you. 1    
  7  Ενι   δε   εκαστω   ημων   εδοθη   η   χαρις   κατα   το   μετρον   της  
    ♦   But   to each one   of us   was given   ♦   grace   according to   the   measure   of the  
δωρεας   του   Χριστου    
gift   of the   Christ.    
  8  διο   λεγει   Αναβας   εις   υψος   ηχμαλωτευσεν   αιχμαλωσιαν   και  
    Wherefore   he says,   Having ascended up   on   high   he led captive 2   captivity, 1   and  
εδωκεν   δοματα   τοις   ανθρωποις    
gave   gifts   ♦   to men.    
  9  Το   δε   ανεβη   τι   εστιν   ει   μη   οτι   και   κατεβη   πρωτον   εις  
    But that   ∙   he ascended,   what   is it   but   ♦   that   also   he descended   first   into  
τα   κατωτερα   μερη   της   γης    
the   lower   parts   of the   earth?    
  10  ο   καταβας   αυτος   εστιν   και   ο   αναβας   υπερανω   παντων   των  
    He that   descended   the 2 same 3   is 1   also   who   ascended   above   all   the  
ουρανων   ινα   πληρωση   τα   παντα    
heavens,   that   he might fill   ♦   all things;    
  11  και   αυτος   εδωκεν   τους   μεν   αποστολους   τους   δε   προφητας   τους   δε  
    and   he   gave   some   ♦   apostles,   and some   ∙   prophets,   and some   ∙  
ευαγγελιστας   τους   δε   ποιμενας   και   διδασκαλους    
evangelists,   and some   ∙   shepherds   and   teachers,    
  12  προς   τον   καταρτισμον   των   αγιων   εις   εργον   διακονιας   εις  
    with a view to   the   perfecting   of the   saints;   for   work   of [the] service,   for  
οικοδομην   του   σωματος   του   Χριστου    
building up   of the   body   of the   Christ;    
  13  μεχρι   καταντησωμεν   οι   παντες   εις   την   ενοτητα   της   πιστεως  
    until   we may 2 arrive 3   ♦   all 1   at   the   unity   of the   faith  
και   της   επιγνωσεως   του   υιου   του   Θεου   εις   ανδρα   τελειον   εις  
and   of the   knowledge   of the   Son   ♦   of God,   at   a man 2   full-grown, 1   at  
μετρον   ηλικιας   του   πληρωματος   του   Χριστου    
[the] measure   of [the] stature   of the   fulness   of the   Christ;    
  14  ινα   μηκετι   ωμεν   νηπιοι   κλυδωνιζομενοι   και   περιφερομενοι   παντι  
    that   no longer   we may be   infants,   being tossed   and   carried about   by every  
ανεμω   της   διδασκαλιας   εν   τη   κυβεια   των   ανθρωπων   εν   πανουργια  
wind   of the   teaching   in   the   sleight   ♦   of men,   in   craftiness  
προς   την   μεθοδειαν   της   πλανης    
with a view to   the   systematizing   ♦   of error;    
  15  αληθευοντες   δε   εν   αγαπη   αυξησωμεν   εις   αυτον   τα   παντα  
    but holding the truth   ∙   in   love   we may grow up   into   him   ♦   in all things,  
ος   εστιν   η   κεφαλη   ο   Χριστος    
who   is   the   head,   the   Christ:    
  16  εξ   ου   παν   το   σωμα   συναρμολογουμενον   και   συμβιβαζομενον  
    from   whom   all   the   body,   fitted together   and   compacted  
δια   πασης   αφης   της   επιχορηγιας   κατ   ενεργειαν   εν   μετρω   ενος  
by   every   joint   ♦   of supply   according to   [the] working   in   [its] measure   ♦  
εκαστου   μερους   την   αυξησιν   του   σωματος   ποιειται   εις   οικοδομην  
of each one   part,   the   increase   of the   body   makes for itself   to   [the] building up  
εαυτου   εν   αγαπη    
of itself   in   love.    
  17  Τουτο   ουν   λεγω   και   μαρτυρομαι   εν   Κυριω   μηκετι   υμας  
    This   therefore   I say,   and   testify   in   [the] Lord,   no 3 longer 4   that 1 ye 2  
περιπατειν   καθως   και   τα   λοιπα   εθνη   περιπατει   εν   ματαιοτητι   του  
walk   even as   also   the   rest,   [the] nations,   are walking   in   [the] vanity   ♦  
νοος   αυτων    
of their mind,   ♦    
  18  εσκοτισμενοι   τη   διανοια   οντες   απηλλοτριωμενοι   της   ζωης   του
    being darkened   in the   understanding,   being   alienated from   the   life   ♦
  Θεου   δια   την   αγνοιαν   την   ουσαν   εν   αυτοις   δια   την  
  of God,   on account of   the   ignorance   which   is   in   them,   on account of   the  
πωρωσιν   της   καρδιας   αυτων    
hardness   ♦   of their heart,   ♦    
  19  οιτινες   απηλγηκοτες   εαυτους   παρεδωκαν   τη   ασελγεια   εις  
    who   having cast off all feeling,   themselves   gave up   to   licentiousness,   for  
εργασιαν   ακαθαρσιας   πασης   εν   πλεονεξια    
[the] working   of uncleaness 2   all 1   with   craving.    
ἐργασία   ἀκαθαρσία   πᾶς   ἐν   πλεονεξία    
2039   167   3956   1722   4124    
NASF   NGSF   JGSF   P   NDSF    
  20  υμεις   δε   ουχ   ουτως   εμαθετε   τον   Χριστον    
    But ye   ∙   not 2   thus 3   learned 1   the   Christ,    
  21  ειγε   αυτον   ηκουσατε   και   εν   αυτω   εδιδαχθητε   καθως   εστιν  
    if indeed   him   ye heard   and   in   him   were taught,   according as   is  
αληθεια   εν   τω   Ιησου    
[the] truth   in   ♦   Jesus;    
  22  αποθεσθαι   υμας   κατα   την   προτεραν   αναστροφην   τον  
    for you to have put off   ♦   according to   the   former   conduct   the  
παλαιον   ανθρωπον   τον   φθειρομενον   κατα   τας   επιθυμιας   της  
old   man,   which   is corrupt   according to   the   desires   ♦  
απατης    
of deceit;    
  23  ανανεουσθαι   δε   τω   πνευματι   του   νοος   υμων    
    to 2 be 3 renewed 4   and 1   in the   spirit   ♦   of your mind;   ♦    
  24  και   ενδυσασθαι   τον   καινον   ανθρωπον   τον   κατα   Θεον   κτισθεντα  
    and   to have put on   the   new   man,   which   according to   God   was created  
εν   δικαιοσυνη   και   οσιοτητι   της   αληθειας    
in   righteousness   and   holiness   ♦   of truth.    
  25  Διο   αποθεμενοι   το   ψευδος   λαλειτε   αληθειαν   εκαστος   μετα   του  
    Wherefore   having put off   ♦   falsehood,   speak   truth   each   with   ♦  
πλησιον   αυτου   οτι   εσμεν   αλληλων   μελη    
his neighbour,   ♦   because   we are   of one another   members.    
  26  Οργιζεσθε   και   μη   αμαρτανετε   ο   ηλιος   μη   επιδυετω   επι   τω  
    Be angry,   and   not 2   sin; 1   the 5   sun 6   ♦   let 3 not 4 set   upon   ♦  
παροργισμω   υμων    
your provocation,   ♦    
  27  μητε   διδοτε   τοπον   τω   διαβολω    
    neither   give   place   to the   devil.    
  28  Ο   κλεπτων   μηκετι   κλεπτετω   μαλλον   δε   κοπιατω   εργαζομενος  
    He that   steals   no 4 more 5   let 1 him 2 steal, 3   but rather   ∙   let him labour,   working  
το   αγαθον   ταις   χερσιν   ινα   εχη   μεταδιδοναι   τω   χρειαν  
what   [is] good   ♦   with [his] hands,   that   he may have   to impart   to him that   need 2  
εχοντι    
has. 1    
  29  Πας   λογος   σαπρος   εκ   του   στοματος   υμων   μη   εκπορευεσθω   αλλ  
    Any 5   word 7   corrupt 6   out 10 of 11   ♦   your 12 mouth 13   ♦   not 4   let 3 go 8 forth 9   but  
ει   τις   αγαθος   προς   οικοδομην   της   χρειας   ινα   δω   χαριν  
if   any   good   for   building up   ♦   in respect of need,   that   it may give   grace  
τοις   ακουουσιν    
to them that   hear.    
  30  και   μη   λυπειτε   το   Πνευμα   το   Αγιον   του   Θεου   εν   ω  
    And   ♦   grieve not   the   Spirit   the   Holy   ♦   of God,   by   which  
εσφραγισθητε   εις   ημεραν   απολυτρωσεως    
ye were sealed   for   [the] day   of redemption.    
  31  Πασα   πικρια   και   θυμος   και   οργη   και   κραυγη   και   βλασφημια  
    All   bitterness,   and   indignation,   and   wrath,   and   clamour,   and   evil-speaking  
αρθητω   αφ   υμων   συν   παση   κακια    
let be removed   from   you,   with   all   malice;    
  32  γινεσθε   δε   εις   αλληλους   χρηστοι   ευσπλαγχνοι   χαριζομενοι   εαυτοις  
    and be   ∙   to   one another   kind,   tender-hearted,   forgiving   each other,  
καθως   και   ο   Θεος   εν   Χριστω   εχαρισατο   υμιν
according as   also   ♦   God   in   Christ   forgave   you.