Η ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

Second Epistle to the Corinthians

 

CHAPTER 2
  1  εκρινα   δε   εμαυτω   τουτο   το   μη   παλιν   ελθειν   εν   λυπη   προς   υμας    
    But I judged   ♦   with myself   this,   ♦   not   again   to come   in   grief   to   you.    
  2  ει   γαρ   εγω   λυπω   υμας   και   τις   εστιν   ο   ευφραινων   με   ει   μη  
    For if   ♦   I   grieve   you,   also 2   who 1   is it   the   gladdens   me   except   ♦  
ο   λυπουμενος   εξ   εμου    
he who   is grieved   by   me?    
  3  και   εγραψα   υμιν   τουτο   αυτο   ινα   μη   ελθων   λυπην   εχω  
    And   I wrote   to you   this   same,   lest   ♦   having come   grief   I might have  
αφ   ων   εδει   με   χαιρειν   πεποιθως   επι   παντας   υμας   οτι  
from [those]   of whom   it behoves   me   to rejoice;   trusting   in   all 2   you, 1   that  
η   εμη   χαρα   παντων   υμων   εστιν    
my joy [that] 2   ♦   ♦   of 3 all 5   you 4   is. 1    
  4  εκ   γαρ   πολλης   θλιψεως   και   συνοχης   καρδιας   εγραψα   υμιν   δια  
    For out of   ♦   much   tribulation   and   distress   of heart   I wrote   to you   through  
πολλων   δακρυων   ουχ   ινα   λυπηθητε   αλλα   την   αγαπην   ινα  
many   tears;   not   that   ye might be grieved,   but   the 2   love 3   that 1  
γνωτε   ην   εχω   περισσοτερως   εις   υμας    
ye might know   which   I have   more abundantly   towards   you.    
  5  ει   δε   τις   λελυπηκεν   ουκ   εμε   λελυπηκεν   αλλ   απο   μερους   ινα  
    But if   ♦   anyone   has grieved,   not 3   me 5   has has grieved,   but   in part   ♦   (that  
μη   επιβαρω   παντας   υμας    
I may not overcharge)   ♦   all 2   you. 1    
  6  ικανον   τω   τοιουτω   η   επιτιμια   αυτη   η   υπο   των  
    Sufficient   to such a one [is]   ♦   this rebuke   ♦   ♦   which [is]   by   the  
πλειονων    
greater part;    
  7  ωστε   τουναντιον   μαλλον   υμας   χαρισασθαι   και   παρακαλεσαι   μηπως  
    so that   on the contrary   rather   ye   should forgive   and   encourage,   lest  
τη   περισσοτερα   λυπη   καταποθη   ο   τοιουτος    
with more abundant   ♦   grief   should be swallowed up   such a one.   ♦    
  8  διο   παρακαλω   υμας   κυρωσαι   εις   αυτον   αγαπην    
    Wherefore   I exhort   you   to confirm   towards 2   him 3   love. 1    
  9  εις   τουτο   γαρ   και   εγραψα   ινα   γνω   την   δοκιμην   υμων   ει   εις  
    For, for this   ♦   ♦   also   did I write,   that   I might know   the   proof   of you,   if   to  
παντα   υπηκοοι   εστε    
everything   obedient   ye are.    
  10  ω   δε   τι   χαριζεσθε   και   εγω   και   γαρ   εγω   ει   τι  
    But to whom   ♦   anything   ye forgive,   also   I;   for also   ♦   I   if   anything  
κεχαρισμαι   ω   κεχαρισμαι   δι   υμας   εν   προσωπω   χριστου    
I have forgiven,   of whom   I have forgiven,   [is] for sake of   you,   in   [the] person   of Christ;    
  11  ινα   μη   πλεονεκτηθωμεν   υπο   του   σατανα   ου   γαρ   αυτου  
    that   not be overreached   ♦   by   ♦   Satan,   for not   ♦   of his  
τα   νοηματα   αγνοουμεν    
♦   thoughts   are we ignorant.    
  12  ελθων   δε   εις   την   τρωαδα   εις   το   ευαγγελιον   του   χριστου   και  
    Now having come   ♦   to   ♦   Troas   for   the   glad tidings   of the   Christ,   also  
θυρας   μοι   ανεωγμενης   εν   κυριω    
a door   to me   having been opened   in   [the] Lord,    
  13  ουκ   εσχηκα   ανεσιν   τω   πνευματι   μου   τω   μη   ευρειν   με  
    not 3   I 1 had 2   ease   in my spirit   ♦   ♦   at my not finding   ♦   ♦   ♦  
τιτον   τον   αδελφον   μου   αλλα   αποταξαμενος   αυτοις   εξηλθον   εις  
Titus   ♦   my brother;   ♦   but   having taken leave of   them,   I went out   to  
μακεδονιαν    
Macedonia.    
  14  τω   δε   θεω   χαρις   τω   παντοτε   θριαμβευοντι   ημας   εν   τω  
    But to God   ♦   ♦   [be] thanks,   who   always   leads in triumph   us   in   the  
χριστω   και   την   οσμην   της   γνωσεως   αυτου   φανερουντι   δι   ημων   εν  
Christ,   and   the   odour   of the   knowledge   of him   makes manifest   through   us   in  
παντι   τοπω    
every   place.    
  15  οτι   χριστου   ευωδια   εσμεν   τω   θεω   εν   τοις   σωζομενοις   και   εν  
    For   of Christ   a sweet perfume   we are   ♦   to God   in   those   being saved   and   in  
τοις   απολλυμενοις    
those   perishing;    
  16  οις   μεν   οσμη   θανατου   εις   θανατον   οις   δε   οσμη   ζωης
    to the ones,   ♦   an odour   of death   to   death,   but to the others,   ♦   an odour   of life
  εις   ζωην   και   προς   ταυτα   τις   ικανος    
  to   life;   and   for   these things   who [is]   competent?    
  17  ου   γαρ   εσμεν   ως   οι   πολλοι   καπηλευοντες   τον   λογον   του  
    For not 3   ♦   we 1 are 2   as   the   many,   making gain by corrupting   the   word   ♦  
θεου   αλλ   ως   εξ   ειλικρινειας   αλλ   ως   εκ   θεου   κατενωπιον   του   θεου   εν  
ofGod   but   as   of   sincerity,   but   as   of   God.   before   ♦   God,   in  
χριστω   λαλουμεν    
Christ   we speak.