Η ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΩΤΗ

First Epistle to the Corinthians

CHAPTER 10

1

ου

θελω

δε

υμας

αγνοειν

αδελφοι

οτι

οι

πατερες

ημων

I 2 wish 3 not 4

♦

now 1

you

to be ignorant,

brethren,

that

♦

fathers 2

our 1

παντες

υπο

την

νεφελην

ησαν

και

παντες

δια

της

θαλασσης

διηλθον

all

under

the

cloud

were,

and

all

through

the

sea

passed,

2

και

παντες

εις

τον

μωσην

εβαπτισαντο

εν

τη

νεφελη

και

εν

τη

and

all

to

♦

Moses

were baptized

in

the

cloud

and

in

the

θαλασση
sea,

3

και

παντες

το

αυτο

βρωμα

πνευματικον

εφαγον

and

all

the

same

meat 2

spiritual 1

ate,

4

και

παντες

το

αυτο

πομα

πνευματικον

επιον

επινον

γαρ

εκ

and

all

the

same

drink 2

spiritual 1

drank;

for they drank

♦

of

πνευματικης

ακολουθουσης

πετρας

η

δε

πετρα

ην

ο

χριστος

a spiritual

following 2

rock, 1

and the

♦

rock

was

the

Christ:

5

αλλ

ουκ

εν

τοις

πλειοσιν

αυτων

ευδοκησεν

ο

θεος

yet

not

with

the

most

of them

was well 2 pleased 3

♦

God; 1

κατεστρωθησαν		γαρ		εν		τη		ερημω
for they were strewed		♦		in		the		desert.

6

ταυτα

δε

τυποι

ημων

εγενηθησαν

εις

το

μη

ειναι

ημας

But these things

♦

types

for us

became,

for

♦

not 2

to 3 be 4

us 1

επιθυμητας		κακων		καθως		κακεινοι		επεθυμησαν
desirers		of evil things,		according as		they also		desired.

7

μηδε

ειδωλολατραι

γινεσθε

καθως

τινες

αυτων

ως

γεγραπται

Neither

idolaters

be ye,

according as

some

of them;

as

it has been written,

εκαθισεν

ο

λαος

φαγειν

και

πιειν

και

ανεστησαν

παιζειν

Sat 3 down 4

the 1

people 2

to eat

and

to drink,

and

rose up

to play.

8

μηδε

πορνευωμεν

καθως

τινες

αυτων

επορνευσαν

και

Neither

should we commit fornication,

according as

some

of them

committed fornication,

and

επεσον

εν

μια

ημερα

εικοσιτρεις

χιλιαδες

fell

in

one

day

twenty-three

thousand.

9

μηδε

εκπειραζωμεν

τον

χριστον

καθως

και

τινες

αυτων

επειρασαν

Neither

should we tempt

the

Christ,

according as

also

some

of them

tempted,

και		υπο		των		οφεων		απωλοντο
and		by		the		serpents		perished.

10

μηδε

γογγυζετε

καθως

και

τινες

αυτων

εγογγυσαν

και

απωλοντο

Neither

murmur ye,

according as

also

some

of them

murmured,

and

perhished

υπο		του		ολοθρευτου
by		the		destroyer.

11

ταυτα

δε

παντα

τυποι

συνεβαινον

εκεινοις

εγραφη

δε

Now these things

♦

all

[as] types

happened

to them,

and were written

♦

προς

νουθεσιαν

ημων

εις

ους

τα

τελη

των

αιωνων

κατηντησεν

for

admonition 2

our 1

on

whom

the

ends

of the

ages

are arrived.

12

ωστε

ο

δοκων

εσταναι

βλεπετω

μη

πεση

So that

he that

thinks

to stand,

let him take heed

lest

he fall.

13

πειρασμος

υμας

ουκ

ειληφεν

ει

μη

ανθρωπινος

Temptation

you

has not taken

♦

except

♦

what belongs to man;

πιστος

δε

ο

θεος

ος

ουκ

εασει

υμας

πειρασθηναι

υπερ

ο

and faithful [is]

♦

♦

God,

who

will not suffer

♦

you

to be tempted

above

what

δυνασθε

αλλα

ποιησει

συν

τω

πειρασμω

και

την

εκβασιν

του

ye are able,

but

will make

with

the

temptation

also

the

issue,

for to 2 be 3 able 4

δυνασθαι		υμας		υπενεγκειν
♦		you 1		to bear [it].

14

διοπερ

αγαπητοι

μου

φευγετε

απο

της

ειδωλολατρειας

Wherefore,

my beloved,

♦

flee

from

♦

idolatry.

15

ως

φρονιμοις

λεγω

κρινατε

υμεις

ο

φημι

As

to intelligent ones

I speak:

judge

ye

what

I say.

16

το

ποτηριον

της

ευλογιας

ο

ευλογουμεν

ουχι

κοινωνια

του

The

cup

♦

of blessing

which

we bless,

not 3

fellowship 4

of 5 the 6

αιματος

του

χριστου

εστιν

τον

αρτον

ον

κλωμεν

ουχι

κοινωνια

blood 7

of 8 the 9

Christ 10

is 1 it? 2

The

bread

which

we break,

not 3

fellowship 4

του		σωματος		του		χριστου		εστιν
of 5 the 6		body 7		of 8 the 9		Christ 10		is 1 it? 2

17

οτι

εις

αρτος

εν

σωμα

οι

πολλοι

εσμεν

οι

γαρ

παντες

εκ

του

Because

one 5

loaf, 6

one 7

body 8

the 2

many 3

we 1 are; 4

♦

for

all 2

of 3

the 4

ενος		αρτου		μετεχομεν
one 5		loaf 6		we partake. 1

18

βλεπετε

τον

ισραηλ

κατα

σαρκα

ουχι

οι

εσθιοντες

τας

θυσιας

See

♦

Israel

according to

flesh:

not 2

those 3

eating 4

the 5

sacrifices, 6

	κοινωνοι		του		θυσιαστηριου		εισιν
	fellow-partakers 7		with 8 the 9		altar 10		are? 1

19

τι

ουν

φημι

οτι

ειδωλον

τι

εστιν

η

οτι

ειδωλοθυτον

What

then

say I?

that

an idol

anything

is,

or

that

what is sacrificed to an idol

τι		εστιν
anything		is?

20

αλλ

οτι

α

θυει

τα

εθνη

δαιμονιοις

θυει

και

ου

θεω

but

that

what

sacrifice 3

the 1

nations, 2

to demons

they sacrifice,

and

not

to God.

ου

θελω

δε

υμας

κοινωνους

των

δαιμονιων

γινεσθαι

But I do not wish

♦

♦

you

fellow-partakers

♦

with demons

to be.

21

ου

δυνασθε

ποτηριον

κυριου

πινειν

και

ποτηριον

δαιμονιων

Ye cannot

♦

[the] cup

of [the] Lord

drink,

and

[the] cup

of demons:

ου

δυνασθε

τραπεζης

κυριου

μετεχειν

και

τραπεζης

δαιμονιων

ye cannot

♦

of [the] table

of [the] Lord

partake

and

of [the] table

of demons.

22

η

παραζηλουμεν

τον

κυριον

μη

ισχυροτεροι

αυτου

εσμεν

Or,

do we provoke to jealousy

the

Lord?

♦

stronger

than he

are we?

23

παντα

μοι

εξεστιν

αλλ

ου

παντα

συμφερει

παντα

μοι

All things

for me

are lawful,

but

not 4

all 1 things 2

are profitable; 3

All things

for me

εξεστιν		αλλ		ου		παντα		οικοδομει
are lawful,		but		not 3		all 1		do build up. 2

24

μηδεις

το

εαυτου

ζητειτω

αλλα

το

του

ετερου

εκαστος

No 2 one 3

that 5

of 6 himself 7

let 1 seek, 4

but

that 3

of 4 the 5

other 6

each 1 one. 2

25

παν

το

εν

μακελλω

πωλουμενον

εσθιετε

μηδεν

ανακρινοντες

Everything

that

in

a market

is sold

eat,

nothing

inquiring

δια		την		συνειδησιν
on account of		♦		conscience.

26

του

γαρ

κυριου

η

γη

και

το

πληρωμα

αυτης

For the 4

♦

Lord’s 5 [is] 3

the 1

earth 2

and

the

fulness

of it.

27

ει

δε

τις

καλει

υμας

των

απιστων

και

θελετε

πορευεσθαι

παν

But if

♦

anyone

invite 4

you 5

of 1 the 2

unbelieving, 3

and

ye wish

to go,

all

το

παρατιθεμενον

υμιν

εσθιετε

μηδεν

ανακρινοντες

δια

την

that

is set before

you

eat,

nothing

inquiring

on account of

♦

συνειδησιν
conscience.

28

εαν

δε

τις

υμιν

ειπη

τουτο

ειδωλοθυτον

εστιν

μη

εσθιετε

But if

♦

anyone

to you

say,

This

offered 2 to 3 an 4 idol 5

is, 1

not 7

do eat, 6

δι

εκεινον

τον

μηνυσαντα

και

την

συνειδησιν

του

γαρ

on account of

him

that

shewed [it],

and

the

conscience;

for the 4

♦

κυριου

η

γη

και

το

πληρωμα

αυτης

Lord’s 5 [is] 3

the 1

earth 2

and

the

fulness

of it.

29

συνειδησιν

δε

λεγω

ουχι

την

εαυτου

αλλα

την

του

ετερου

ινα

τι

Conscience 2

but, 1

I say,

not

that

of thyself,

but

that

of the

other;

for why

♦

γαρ

η

ελευθερια

μου

κρινεται

υπο

αλλης

συνειδησεως

♦

my 2 freedom 3

♦

♦

is judged 1

by

another’s

conscience?

30

ει

δε

εγω

χαριτι

μετεχω

τι

βλασφημουμαι

υπερ

ου

εγω

But if

♦

I

with thanks

partake,

why

am I evil spoken of

for

what

I

ευχαριστω
give thanks?

31

ειτε

ουν

εσθιετε

ειτε

πινετε

ειτε

τι

ποιειτε

παντα

εις

δοξαν

Whether

therefore

ye eat,

or

ye drink

or

anything

ye do,

all things

to

glory 2

	θεου		ποιειτε
	God’s 1		do.

32

απροσκοποι

γινεσθε

και

ιουδαιοις

και

ελλησιν

και

τη

εκκλησια

του

Without offence

be ye

both

to Jews

and

Greeks

and

to the

assembly

♦

θεου
of God.

33

καθως

καγω

παντα

πασιν

αρεσκω

μη

ζητων

το

εμαυτου

According as

I also

all

in all things

please;

not

seeking

the

of 2 myself 3

συμφερον

αλλα

το

των

πολλων

ινα

σωθωσιν

profit, 1

but

that

of the

many,

that

they may be saved.