ΠΑΥΛΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Η ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Epistle to the Romans

 

CHAPTER 7
  1  η   αγνοειτε   αδελφοι   γινωσκουσιν   γαρ   νομον   λαλω   οτι   ο  
    Are ye ignorant,   ♦   brethren,   for to those knowing   ♦   law   I speak,   that   the  
νομος   κυριευει   του   ανθρωπου   εφ   οσον   χρονον   ζη    
law   rules over   the   man   for   as long as 2   time 1   he may live?    
  2  η   γαρ   υπανδρος   γυνη   τω   ζωντι   ανδρι   δεδεται   νομω   εαν   δε  
    For the   ♦   married   woman   to the   living   husband   is bound   by law;   but if   ♦  
αποθανη   ο   ανηρ   κατηργηται   απο   του   νομου   του   ανδρος    
should die   the   husband,   she is cleared   from   the   law   of the   husband;    
  3  αρα   ουν   ζωντος   του   ανδρος   μοιχαλις   χρηματισει   εαν   γενηται  
    so then,   ♦   living 3   the 1   husband, 2   an adulteress   she shall be called,   if   she be  
ανδρι   ετερω   εαν   δε   αποθανη   ο   ανηρ   ελευθερα   εστιν   απο   του   νομου  
to man 2   another; 1   but if   ♦   should die   the   husband,   free   she is   from   the   law,  
του   μη   ειναι   αυτην   μοιχαλιδα   γενομενην   ανδρι   ετερω    
the   so as for her not to be   ♦   ♦   an adulteress   having become   to man 2   another. 1    
  4  ωστε   αδελφοι   μου   και   υμεις   εθανατωθητε   τω   νομω   δια   του  
    So that,   my brethren,   ♦   also   ye   were made dead   to the   law   by   the  
σωματος   του   χριστου   εις   το   γενεσθαι   υμας   ετερω   τω   εκ  
body   of the   Christ,   for   ♦   to 2 be 3   you 1   to another   who   from among [the]  
νεκρων   εγερθεντι   ινα   καρποφορησωμεν   τω   θεω    
dead   was raised,   that   we should bring forth fruit   ♦   to God.    
  5  οτε   γαρ   ημεν   εν   τη   σαρκι   τα   παθηματα   των   αμαρτιων   τα  
    For when   ♦   we were   in   the   flesh,   the   passions   ♦   of sins,   which [were]  
δια   του   νομου   ενηργειτο   εν   τοις   μελεσιν   ημων   εις   το  
through   the   law,   wrought   in   our members   ♦   ♦   to   the  
καρποφορησαι   τω   θανατω    
bringing forth fruit   ♦   death;    
  6  νυνι   δε   κατηργηθημεν   απο   του   νομου   αποθανοντες   εν   ω  
    but now   ♦   we were cleared   from   the   law,   having died [in that]   in   which  
κατειχομεθα   ωστε   δουλευειν   ημας   εν   καινοτητι   πνευματος   και   ου  
we were held,   so that   should 2 serve 3   we 1   in   newness   of spirit,   and   not  
παλαιοτητι   γραμματος    
in oldness   of letter.    
  7  τι   ουν   ερουμεν   ο   νομος   αμαρτια   μη   γενοιτο   αλλα   την  
    What   then   shall we say?   [Is] the   law   sin?   May it not be!   ♦   But   ♦  
αμαρτιαν   ουκ   εγνων   ει   μη   δια   νομου   την   τε   γαρ   επιθυμιαν  
sin   I knew not   ♦   unless   ♦   by   law:   for also   ♦   ♦   lust  
ουκ   ηδειν   ει   μη   ο   νομος   ελεγεν   ουκ   επιθυμησεις    
I had not been conscious of   ♦   unless   ♦   the   law   said,   Not 3   thou 1 shalt 2 lust;    
  8  αφορμην   δε   λαβουσα   η   αμαρτια   δια   της   εντολης  
    but an 4 occaision 5   ♦   having 2 taken 3   ♦   sin 1   by   the   commandment  
κατειργασατο   εν   εμοι   πασαν   επιθυμιαν   χωρις   γαρ   νομου   αμαρτια  
worked out   in   me   every   lust;   for apart from   ♦   law   sin  
νεκρα    
[was] dead.    
  9  εγω   δε   εζων   χωρις   νομου   ποτε   ελθουσης   δε   της   εντολης   η  
    But I   ♦   was alive   apart from   law   once;   but having come   ♦   the   commandment,   ♦  
αμαρτια   ανεζησεν   εγω   δε   απεθανον    
sin   revived,   but I   ♦   died.    
  10  και   ευρεθη   μοι   η   εντολη   η   εις   ζωην   αυτη   εις  
    And   was found   to me [that]   the   commandment   which [was]   to   life,   this   [to be] to  
θανατον    
death:    
  11  η   γαρ   αμαρτια   αφορμην   λαβουσα   δια   της   εντολης  
    for sin   ♦   ♦   an 3 occasion 4   having 1 taken 2   by   the   commandment,  
εξηπατησεν   με   και   δι   αυτης   απεκτεινεν    
deceived   me,   and   by   it   slew [me].    
  12  ωστε   ο   μεν   νομος   αγιος   και   η   εντολη   αγια   και   δικαια  
    So that   the law indeed [is]   ♦   ♦   holy,   and   the   commandment   holy   and   just  
και   αγαθη    
and   good.    
  13  το   ουν   αγαθον   εμοι   γεγονεν   θανατος   μη   γενοιτο  
    That which   then [is]   good,   to me   has it become   death?   May it not be!   ♦  
αλλα   η   αμαρτια   ινα   φανη   αμαρτια   δια   του   αγαθου   μοι  
But   ♦   sin,   that   it might appear   sin,   by   that which [is]   good   to me  
κατεργαζομενη   θανατον   ινα   γενηται   καθ   υπερβολην   αμαρτωλος   η  
working out   death;   that   might 2 become 3   ♦   excessively 4   sinful 5   ♦  
αμαρτια   δια   της   εντολης    
sin 1   by   the   commandment.    
  14  οιδαμεν   γαρ   οτι   ο   νομος   πνευματικος   εστιν   εγω   δε   σαρκικος   ειμι  
    For we know   ♦   that   the   law   spiritual   is;   but I   ♦   fleshly 2   am, 1  
πεπραμενος   υπο   την   αμαρτιαν    
having been sold   under   ♦   sin.    
  15  ο   γαρ   κατεργαζομαι   ου   γινωσκω   ου   γαρ   ο   θελω  
    For what   ♦   I work out,   I do not own:   ♦   for not   ♦   what   I will,  
τουτο   πρασσω   αλλ   ο   μισω   τουτο   ποιω    
this   I do;   but   what   I hate,   this   I practise.    
  16  ει   δε   ο   ου   θελω   τουτο   ποιω   συμφημι   τω   νομω   οτι  
    But if   ♦   what   I do not will,   ♦   this   I practise,   I consent   to the   law   that [it is]  
καλος    
right.    
  17  νυνι   δε   ουκετι   εγω   κατεργαζομαι   αυτο   αλλ   η   οικουσα   εν   εμοι  
    Now then   ♦   no longer   I 2   am 1 working out 2   it; 1   but   the   dwelling 2   in 3   me 4  
αμαρτια    
sin. 1    
  18  οιδα   γαρ   οτι   ουκ   οικει   εν   εμοι   τουτ   εστιν   εν   τη   σαρκι  
    For I know   ♦   that   there dwells not   ♦   in   me,   that is   in   my flesh,   ♦   ♦  
μου   αγαθον   το   γαρ   θελειν   παρακειται   μοι   το   δε  
good:   for to will   ♦   ♦   is present with   me,   but   ♦   to work out  
κατεργαζεσθαι   το   καλον   ουχ    
the   right   I find not.   ♦    
  19  ου   γαρ   ο   θελω   ποιω   αγαθον   αλλ   ο   ου   θελω  
    For not   ♦   what   I 2 will 3   do 4 I 5 practise 6   good; 1   but   what   I 2 do 3 not 4 will 5   ♦  
κακον   τουτο   πρασσω    
evil, 1   this   I do.    
  20  ει   δε   ο   ου   θελω   εγω   τουτο   ποιω   ουκετι   εγω  
    But if   ♦   what   do not will   ♦   I,   this   I practise, [it is]   no longer   I [who]  
κατεργαζομαι   αυτο   αλλ   η   οικουσα   εν   εμοι   αμαρτια    
work out 2   it, 1   but   the   dwelling 2   in 3   me 4   sin. 1    
  21  ευρισκω   αρα   τον   νομον   τω   θελοντι   εμοι   ποιειν   το   καλον   οτι   εμοι  
    I find   then   the   law   who 3   will 4   to 1 me 2   to practise   the   right,   that   me  
το   κακον   παρακειται    
♦   evil   is present with.    
  22  συνηδομαι   γαρ   τω   νομω   του   θεου   κατα   τον   εσω   ανθρωπον    
    For I delight   ♦   in the   law   ♦   of God   according to   the   inward   man:    
  23  βλεπω   δε   ετερον   νομον   εν   τοις   μελεσιν   μου   αντιστρατευομενον
    but I see   ♦   another   law   in   my members   ♦   ♦   warring against
  τω   νομω   του   νοος   μου   και   αιχμαλωτιζοντα   με   τω   νομω   της  
  the   law   ♦   of my mind,   ♦   and   leading captive 2   me 1   to the   law   ♦  
αμαρτιας   τω   οντι   εν   τοις   μελεσιν   μου    
of sin   which   is   in   my members.   ♦   ♦    
  24  ταλαιπωρος   εγω   ανθρωπος   τις   με   ρυσεται   εκ   του   σωματος  
    O wretched   I 2   man! 1   who   me 3   shall 1 deliver 2   out of   the   body  
του   θανατου   τουτου    
of this death?   ♦   ♦    
  25  ευχαριστω   τω   θεω   δια   ιησου   χριστου   του   κυριου   ημων   αρα  
    I thank   ♦   God   through   Jesus   Christ   our Lord.   ♦   ♦   So then  
ουν   αυτος   εγω   τω   μεν   νοι   δουλευω   νομω   θεου   τη   δε  
♦   myself 2   I 1   with the   indeed 2   mind 1   serve   law 2   God’s; 1   but with the   ♦  
σαρκι   νομω   αμαρτιας    
flesh   law 2   sin’s. 1