ΠΑΥΛΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Η ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Epistle to the Romans

 

CHAPTER 2
  1  διο   αναπολογητος   ει   ω   ανθρωπε   πας   ο   κρινων  
    Wherefore   inexcusable   thou art,   O   man,   every on   who   judgest,  
εν   ω   γαρ   κρινεις   τον   ετερον   σεαυτον   κατακρινεις   τα   γαρ  
for that in which   ♦   ♦   thou judgest   the   other,   thyself   thou condemnst:   for the   ♦  
αυτα   πρασσεις   ο   κρινων    
same things   thou doest   who   judgest.    
  2  οιδαμεν   δε   οτι   το   κριμα   του   θεου   εστιν   κατα   αληθειαν   επι  
    We 2 know 3   but 1   that   the   judgment   ♦   of God   is   according to   truth   upon  
τους   τα   τοιαυτα   πρασσοντας    
those that   ♦   such things   do.    
  3  λογιζη   δε   τουτο   ω   ανθρωπε   ο   κρινων   τους   τα  
    And reckonest thou   ♦   this,   O   man,   who   judgest   those that   such things  
τοιαυτα   πρασσοντας   και   ποιων   αυτα   οτι   συ   εκφευξη   το   κριμα  
♦   do,   and   practisest   them [thyself],   that   thou   shalt escape   the   judgment  
του   θεου    
♦   of God?    
  4  η   του   πλουτου   της   χρηστοτητος   αυτου   και   της   ανοχης   και   της  
    or   the   riches   of the   kindness   of him   and   the   forebearance   and   the  
μακροθυμιας   καταφρονεις   αγνοων   οτι   το   χρηστον   του   θεου   εις  
long-suffering   despisest thou,   not knowing   that   the   kindness   ♦   of God   to  
μετανοιαν   σε   αγει    
repentance   thee   leads?    
  5  κατα   δε   την   σκληροτητα   σου   και   αμετανοητον   καρδιαν  
    but according to   ♦   thy hardness   ♦   ♦   and   impenitent   heart  
θησαυριζεις   σεαυτω   οργην   εν   ημερα   οργης   και   αποκαλυψεως  
treasurest up   to thyself   wrath   in   a day   of wrath   and   revelation  
δικαιοκρισιας   του   θεου    
of righteousness judgement   ♦   of God,    
  6  ος   αποδωσει   εκαστω   κατα   τα   εργα   αυτου    
    who   will render   to each   according to   his works:   ♦   ♦    
  7  τοις   μεν   καθ   υπομονην   εργου   αγαθου   δοξαν   και   τιμην   και  
    to those that   ♦   with   endurance   in work 2   good, 1   glory   and   honour   and  
αφθαρσιαν   ζητουσιν   ζωην   αιωνιον    
incorruptibility   are seeking--   life   eternal.    
  8  τοις   δε   εξ   εριθειας   και   απειθουσιν   μεν   τη   αληθεια   πειθομενοις   δε  
    But to those   ♦   of   contention,   and   who disobey   ♦   the   truth,   but obey   ♦  
τη   αδικια   θυμος   και   οργη    
♦   unrighteousness--   indignation   and   wrath,    
  9  θλιψις   και   στενοχωρια   επι   πασαν   ψυχην   ανθρωπου   του  
    tribulation   and   strait,   on   every   soul   of man   that  
κατεργαζομενου   το   κακον   ιουδαιου   τε   πρωτον   και   ελληνος    
works out   ♦   evil,   both of Jew   ♦   first   and   of Greek;    
  10  δοξα   δε   και   τιμη   και   ειρηνη   παντι   τω   εργαζομενω   το   αγαθον  
    but glory   ♦   and   honour   and   peace   to everyone   that   works   ♦   good,  
ιουδαιω   τε   πρωτον   και   ελληνι    
both to Jew   ♦   first,   and   to Greek:    
  11  ου   γαρ   εστιν   προσωποληψια   παρα   τω   θεω    
    for there is not   ♦   ♦   respect of persons   with   ♦   God.    
  12  οσοι   γαρ   ανομως   ημαρτον   ανομως   και   απολουνται   και  
    For as many as   ♦   without law   sinned,   without law   also   shall perish;   and  
οσοι   εν   νομω   ημαρτον   δια   νομου   κριθησονται    
as many as   in   law   sinned,   by   law   shall be judged,    
  13  ου   γαρ   οι   ακροαται   του   νομου   δικαιοι   παρα   τω   θεω   αλλ   οι  
    (for not   ♦   the   hearers   of the   law [are]   just   with   ♦   God,   but   the  
ποιηται   του   νομου   δικαιωθησονται    
doers   of the   law   shall be justified.    
  14  οταν   γαρ   εθνη   τα   μη   νομον   εχοντα   φυσει   τα   του   νομου  
    For when   ♦   nations   which   not 2   law 3   have 1   by nature   the things   of the   law  
ποιη   ουτοι   νομον   μη   εχοντες   εαυτοις   εισιν   νομος    
practise,   these,   law   not   having,   to themselves   are   a law;    
  15  οιτινες   ενδεικνυνται   το   εργον   του   νομου   γραπτον   εν   ταις  
    who   shew   the   work   of the   law   written   in   their hearts,  
καρδιαις   αυτων   συμμαρτυρουσης   αυτων   της   συνειδησεως   και   μεταξυ  
♦   ♦   bearing 3 witness 4 with   their 1   ♦   conscience, 2   and   between  
αλληλων   των   λογισμων   κατηγορουντων   η   και   απολογουμενων    
one another   the   reasonings   accusing   or   also   defending;)    
  16  εν   ημερα   οτε   κρινει   ο   θεος   τα   κρυπτα   των   ανθρωπων   κατα  
    in   a day   when   shall 2 judge 3   ♦   God 1   the   secrets   ♦   of men,   according to  
το   ευαγγελιον   μου   δια   ιησου   χριστου    
my glad tidings,   ♦   ♦   by   Jesus   Christ.    
  17  ιδε   συ   ιουδαιος   επονομαζη   και   επαναπαυη   τω   νομω   και   καυχασαι   εν
    Lo,   thou   a Jew   art named,   and   restest   in the   law,   and   boastest   in
  θεω    
  God,    
  18  και   γινωσκεις   το   θελημα   και   δοκιμαζεις   τα   διαφεροντα  
    and   knowest   the   will,   and   approvest   the things that   are more excellent,  
κατηχουμενος   εκ   του   νομου    
being instructed   out of   the   law;    
  19  πεποιθας   τε   σεαυτον   οδηγον   ειναι   τυφλων   φως   των  
    and art persuaded [that]   ♦   thyself   a guide   art named,   of [the] blind,   a light   of those  
εν   σκοτει    
in   darkness,    
  20  παιδευτην   αφρονων   διδασκαλον   νηπιων   εχοντα   την   μορφωσιν   της  
    an instructor   of [the] foolish,   a teacher   of infants,   having   the   form   ♦  
γνωσεως   και   της   αληθειας   εν   τω   νομω    
of knowledge   and   of the   truth   in   the   law:    
  21  ο   ουν   διδασκων   ετερον   σεαυτον   ου   διδασκεις   ο  
    thou then that   ♦   teachest   another,   thyself   not 3   dost 1 thou 2 teach   thou that  
κηρυσσων   μη   κλεπτειν   κλεπτεις    
proclaimest   not   to steal,   dost thou steal?    
  22  ο   λεγων   μη   μοιχευειν   μοιχευεις   ο  
    thou that   sayest   not   to commit adultery,   dost thou commit adultery?   thou that  
βδελυσσομενος   τα   ειδωλα   ιεροσυλεις    
abhorrest   ♦   idols,   dost thou commit sacrilege?    
  23  ος   εν   νομω   καυχασαι   δια   της   παραβασεως   του   νομου   τον  
    thou who   in   law   boastest,   through   the   transgression   of the   law   ♦  
θεον   ατιμαζεις    
God 3   dishonourest 1 thou? 2    
  24  το   γαρ   ονομα   του   θεου   δι   υμας   βλασφημειται   εν   τοις  
    For the   ♦   name   ♦   of God   through   you   is blasphemed   among   the  
εθνεσιν   καθως   γεγραπται    
nations,   according as   it has been written.    
  25  περιτομη   μεν   γαρ   ωφελει   εαν   νομον   πρασσης   εαν   δε   παραβατης  
    Circumcision 2   indeed 3   for 1   profits   if [the]   law   thou doest;   but if   ♦   a transgressor  
νομου   ης   η   περιτομη   σου   ακροβυστια   γεγονεν    
of law   thou art,   thy circumcision   ♦   ♦   uncircumcision   has become.    
  26  εαν   ουν   η   ακροβυστια   τα   δικαιωματα   του   νομου   φυλασση   ουχι  
    If   therefore   the   uncircumcision   the   requirements   of the   law   keep,   not 2  
η   ακροβυστια   αυτου   εις   περιτομην   λογισθησεται    
his 3 uncircumcision 4   ♦   ♦   for 5   circumcision 6   shall be reckoned? 1    
  27  και   κρινει   η   εκ   φυσεως   ακροβυστια   τον   νομον   τελουσα   σε   τον  
    and   shall 8 judge 9   the 1   by 3   nature 4   uncircumcision, 2   the 6   law 7   fulfilling, 5   thee   who  
δια   γραμματος   και   περιτομης   παραβατην   νομου    
with   letter   and   circumcision [art]   a transgressor   of law?    
  28  ου   γαρ   ο   εν   τω   φανερω   ιουδαιος   εστιν   ουδε   η  
    For not   ♦   he that [is one]   outwardly   ♦   ♦   a 2 Jew, 3   is, 1   neither   that  
εν   τω   φανερω   εν   σαρκι   περιτομη    
outwardly   ♦   ♦   in   flesh   [is] circumcision;    
  29  αλλ   ο   εν   τω   κρυπτω   ιουδαιος   και   περιτομη   καρδιας   εν  
    but   he that [is]   hiddenly   ♦   ♦   a Jew [is one];   and   circumcision [is]   of heart,   in  
πνευματι   ου   γραμματι   ου   ο   επαινος   ουκ   εξ   ανθρωπων   αλλ   εκ   του  
spirit,   not   in letter;   of whom   the   praise   [is] not   of   men,   but   of   ♦  
θεου    
God.