ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Acts of the Apostles

 

CHAPTER 10
  1  ανηρ   δε   τις   ην   εν   καισαρεια   ονοματι   κορνηλιος   εκατονταρχης  
    But a certain man   ♦   ♦   was   in   Ceasarea   by name   Cornelius,   a centurion  
εκ   σπειρης   της   καλουμενης   ιταλικης    
of   a band   which   is called   Italic,    
  2  ευσεβης   και   φοβουμενος   τον   θεον   συν   παντι   τω   οικω   αυτου  
    pious   and   fearing   the   God   with   all   his house,   ♦   ♦  
ποιων   τε   ελεημοσυνας   πολλας   τω   λαω   και   δεομενος   του   θεου  
both doing   ♦   alms 2   much 1   to the   people,   and   supplicating   ♦   God  
διαπαντος    
continually.    
  3  ειδεν   εν   οραματι   φανερως   ωσει   ωραν   εννατην   της   ημερας   αγγελον  
    He saw   in   a vision   plainly,   about   hour 3   the 1 ninth 2   of the   day,   an angel  
του   θεου   εισελθοντα   προς   αυτον   και   ειποντα   αυτω   κορνηλιε    
♦   of God   coming   to   him,   and   saying   to him,   Cornelius.    
  4  ο   δε   ατενισας   αυτω   και   εμφοβος   γενομενος   ειπεν   τι  
    But he   ♦   having looked intently   on him   and   afraid 2   becoming 1   said,   What  
εστιν   κυριε   ειπεν   δε   αυτω   αι   προσευχαι   σου   και   αι  
is it,   Lord?   And he said   ♦   to him,   Thy prayers   ♦   ♦   and   thine alms  
ελεημοσυναι   σου   ανεβησαν   εις   μνημοσυνον   ενωπιον   του   θεου    
♦   ♦   are gone up   for   a memorial   before   ♦   God.    
  5  και   νυν   πεμψον   εις   ιοππην   ανδρας   και   μεταπεμψαι   σιμωνα   ος  
    And   now   send   to 2   Joppa 3   men, 1   and   send for   Simon   who  
επικαλειται   πετρος    
is surnamed   Peter.    
  6  ουτος   ξενιζεται   παρα   τινι   σιμωνι   βυρσει   ω   εστιν   οικια   παρα  
    He   lodges   with   a certain   Simon   a tanner,   whose   is 2   house 1   by  
θαλασσαν   ουτος   λαλησει   σοι   τι   σε   δει   ποιειν    
[the] sea;   he   shall tell   thee   what   thee 3   it 1 behoves 2   to do.    
  7  ως   δε   απηλθεν   ο   αγγελος   ο   λαλων   τω   κορνηλιω   φωνησας  
    And when   ♦   departed 3   the 1   angel 2   who   spoke   ♦   to Cornelius,   having called  
δυο   των   οικετων   αυτου   και   στρατιωτην   ευσεβη   των  
two   of his servants,   ♦   ♦   and   a soldier 2   pious 1   of those  
προσκαρτερουντων   αυτω    
continually waiting   to him,    
  8  και   εξηγησαμενος   αυτοις   απαντα   απεστειλεν   αυτους   εις   την   ιοππην    
    and   having related   to them   all things   he sent   them   to   ♦   Joppa.    
  9  τη   δε   επαυριον   οδοιπορουντων   εκεινων   και   τη   πολει  
    And on the   ♦   morrow,   as are 2 journeying 3   these 1   and   to the   city  
εγγιζοντων   ανεβη   πετρος   επι   το   δωμα   προσευξασθαι   περι   ωραν  
drawing near,   went 2 up 3   Peter 1   on   the   housetop   to pray,   about   hour 3  
εκτην    
the 1 sixth. 2    
  10  εγενετο   δε   προσπεινος   και   ηθελεν   γευσασθαι  
    And he became   ♦   very hungry,   and   wished   to eat.  
παρασκευαζοντων   δε   εκεινων   επεπεσεν   επ   αυτον   εκστασις    
But as were 2 making 3 ready 4   ♦   they 1   fell 7   upon 8   him 9   a 5 trance, 6    
  11  και   θεωρει   τον   ουρανον   ανεωγμενον   και   καταβαινον   επ   αυτον  
    and   he beholds   the   heaven   opened,   and   descending   upon   him  
σκευος   τι   ως   οθονην   μεγαλην   τεσσαρσιν   αρχαις   δεδεμενον   και  
a vessel 2   certain, 1   as   a sheet 2   great, 1   by four   corners   bound,   and  
καθιεμενον   επι   της   γης    
let down   upon   the   earth;    
  12  εν   ω   υπηρχεν   παντα   τα   τετραποδα   της   γης   και   τα   θηρια   και   τα  
    in   which   were   all   the   quadrupeds   of the   earth   and   the   wild beasts   and   the  
ερπετα   και   τα   πετεινα   του   ουρανου    
creeping things   and   the   birds   of the   heaven.    
  13  και   εγενετο   φωνη   προς   αυτον   αναστας   πετρε   θυσον   και   φαγε    
    And   came   a voice   to   him,   Having risen up,   Peter,   kill   and   eat.    
  14  ο   δε   πετρος   ειπεν   μηδαμως   κυριε   οτι   ουδεποτε   εφαγον   παν  
    But Peter   ♦   ♦   said,   In no wise,   Lord;   for   never   did I eat   anything  
κοινον   η   ακαθαρτον    
common   or   unclean.    
  15  και   φωνη   παλιν   εκ   δευτερου   προς   αυτον   α   ο   θεος  
    And   a voice   [came] again   the second time   ♦   to   him,   What   ♦   God  
εκαθαρισεν   συ   μη   κοινου    
cleansed,   thou 3   not 2   make common. 1    
  16  τουτο   δε   εγενετο   επι   τρις   και   παλιν   ανεληφθη   το   σκευος   εις   τον  
    And this   ♦   took place   thrice,   ♦   and   again   was taken up   the   vessel   into   the  
ουρανον    
heaven.    
  17  ως   δε   εν   εαυτω   διηπορει   ο   πετρος   τι   αν   ειη   το   οραμα   ο  
    And as   ♦   in 4   himself 5   was 2 perplexed 3   ♦   Peter 1   what   might be   ♦   the   vision   which  
ειδεν   και   ιδου   οι   ανδρες   οι   απεσταλμενοι   απο   του   κορνηλιου  
he was,   also 2   behold, 1   the   men   the   were sent   from   ♦   Cornelius,  
διερωτησαντες   την   οικιαν   σιμωνος   επεστησαν   επι   τον   πυλωνα    
having inquired for   the   house   of Simon,   stood   at   the   porch;    
  18  και   φωνησαντες   επυνθανοντο   ει   σιμων   ο   επικαλουμενος   πετρος  
    and   having called out   they asked   if   Simon   who [is]   surnamed   Peter  
ενθαδε   ξενιζεται    
here 2   lodges. 1    
  19  του   δε   πετρου   ενθυμουμενου   περι   του   οραματος   ειπεν   αυτω   το
    But as Peter   ♦   ♦   was thinking   over   the   vision,   said 3   to 4 him 5   the 1
  πνευμα   ιδου   ανδρες   τρεις   ζητουσιν   σε    
  Spirit, 2   Behold,   men 2   three 1   seek   thee;    
  20  αλλα   αναστας   καταβηθι   και   πορευου   συν   αυτοις   μηδεν  
    but   having risen   go down,   and   proceed   with   them,   nothing  
διακρινομενος   διοτι   εγω   απεσταλκα   αυτους    
doubting,   because   I   have sent   them.    
  21  καταβας   δε   πετρος   προς   τους   ανδρας   τους   απεσταλμενους  
    And having 2 gone 3 down 4   ♦   Peter 1   to   the   men   who   were sent  
απο   του   κορνηλιου   προς   αυτον   ειπεν   ιδου   εγω   ειμι   ον   ζητειτε   τις  
from   ♦   Cornelius   to   him,   said,   Behold,   I   am   whom   ye seek;   what [is]  
η   αιτια   δι   ην   παρεστε    
the   cause   for   which   ye are come?    
  22  οι   δε   ειπον   κορνηλιος   εκατονταρχης   ανηρ   δικαιος   και  
    And they   ♦   said,   Cornelius   a centurion,   a man 2   righteous 1   and  
φοβουμενος   τον   θεον   μαρτυρουμενος   τε   υπο   ολου   του   εθνους   των  
fearing   ♦   God,   and borne witness to   ♦   by   whole 2   the 1   nation   of the  
ιουδαιων   εχρηματισθη   υπο   αγγελου   αγιου   μεταπεμψασθαι   σε   εις  
Jews,   was divinely instructed   by   angel 3   a 1 holy, 2   to send for   thee   to  
τον   οικον   αυτου   και   ακουσαι   ρηματα   παρα   σου    
his house,   ♦   ♦   and   to hear   words   from   thee.    
  23  εισκαλεσαμενος   ουν   αυτους   εξενισεν   τη   δε   επαυριον   ο  
    Having called in 2   therefore 3   them 1   he lodged [them].   And on the   ♦   morrow   ♦  
πετρος   εξηλθεν   συν   αυτοις   και   τινες   των   αδελφων   των   απο   της   ιοππης  
Peter   went forth   with   them,   and   certain   of the   brethren   those   from   ♦   Joppa  
συνηλθον   αυτω    
went with   him.    
  24  και   τη   επαυριον   εισηλθον   εις   την   καισαρειαν   ο   δε  
    And   on the   morrow   they entered   into   ♦   Ceasarea.   And Cornelius   ♦  
κορνηλιος   ην   προσδοκων   αυτους   συγκαλεσαμενος   τους   συγγενεις  
♦   was   expecting   them,   having called together   ♦   his kinsmen  
αυτου   και   τους   αναγκαιους   φιλους    
♦   and   ♦   intimate   friends.    
  25  ως   δε   εγενετο   εισελθειν   τον   πετρον   συναντησας   αυτω   ο  
    And as   ♦   was 2   coming 3 in 4   ♦   Peter, 1   having 6 met 7   him 8   ♦  
κορνηλιος   πεσων   επι   τους   ποδας   προσεκυνησεν    
Cornelius, 5   having fallen   at [his]   ♦   feet   did homage.    
  26  ο   δε   πετρος   αυτον   ηγειρεν   λεγων   αναστηθι   καγω   αυτος  
    But Peter   ♦   ♦   him 2   raised, 1   saying,   Rise up:   I also   myself  
ανθρωπος   ειμι    
a man   am.    
  27  και   συνομιλων   αυτω   εισηλθεν   και   ευρισκει   συνεληλυθοτας   πολλους    
    And   talking with   him   he went in,   and   finds   gathered together   many.    
  28  εφη   τε   προς   αυτους   υμεις   επιστασθε   ως   αθεμιτον   εστιν   ανδρι  
    And he said   ♦   to   them,   Ye   know   how   unlawful   it is   for a man  
ιουδαιω   κολλασθαι   η   προσερχεσθαι   αλλοφυλω   και   εμοι   ο   θεος  
a Jew   to unite himself   or   come near   to one of another race.   And   to me   ♦   God  
εδειξεν   μηδενα   κοινον   η   ακαθαρτον   λεγειν   ανθρωπον    
shewed   no 3   common 5   or 6   unclean 7   to 1 call 2   man. 4    
  29  διο   και   αναντιρρητως   ηλθον   μεταπεμφθεις   πυνθανομαι   ουν  
    Wherefore   also   without gainsaying   I came,   having been sent for.   I inquire   therefore,  
τινι   λογω   μετεπεμψασθε   με    
for what   reason   did ye send for   me?    
  30  και   ο   κορνηλιος   εφη   απο   τεταρτης   ημερας   μεχρι   ταυτης   της   ωρας  
    And   ♦   Cornelius   said,   Ago 3   four 1   days 2   until   this   ♦   hour  
ημην   νηστευων   και   την   εννατην   ωραν   προσευχομενος   εν   τω   οικω  
I was   fasting,   and   the   ninth   hour   praying   in   my house;   ♦  
μου   και   ιδου   ανηρ   εστη   ενωπιον   μου   εν   εσθητι   λαμπρα    
♦   and   behold,   a man   stood   before   me   in   apparel 2   bright, 1    
  31  και   φησιν   κορνηλιε   εισηκουσθη   σου   η   προσευχη   και   αι  
    and   said,   Cornelius,   was 3 heard 4   thy 1   ♦   prayer 2   and   thine alms  
ελεημοσυναι   σου   εμνησθησαν   ενωπιον   του   θεου    
♦   ♦   were remembered   before   ♦   God.    
  32  πεμψον   ουν   εις   ιοππην   και   μετακαλεσαι   σιμωνα   ος   επικαλειται  
    Send   therefore   to   Joppa,   and   call for   Simon   who   is surnamed  
πετρος   ουτος   ξενιζεται   εν   οικια   σιμωνος   βυρσεως   παρα   θαλασσαν  
Peter;   he   lodges   in   [the] house   of Simon   a tanner   by   [the] sea;  
ος   παραγενομενος   λαλησει   σοι    
who   having come   will speak   to thee.    
  33  εξαυτης   ουν   επεμψα   προς   σε   συ   τε   καλως   εποιησας  
    At once   therefore   I sent   to   thee;   and thou   ♦   well 2   didst 1  
παραγενομενος   νυν   ουν   παντες   ημεις   ενωπιον   του   θεου   παρεσμεν  
having come.   Now   therefore   all   we   before   ♦   God   are present  
ακουσαι   παντα   τα   προστεταγμενα   σοι   υπο   του   θεου    
to hear   all things   that   having been ordered   thee   by   ♦   God.    
  34  ανοιξας   δε   πετρος   το   στομα   ειπεν   επ   αληθειας  
    And opening 2   ♦   Peter 1   ♦   [his] mouth   said,   Of a truth   ♦  
καταλαμβανομαι   οτι   ουκ   εστιν   προσωποληπτης   ο   θεος    
I perceive   that   not 3   is 2   a 4 respecter 5 of 6 persons 7   ♦   God, 1    
  35  αλλ   εν   παντι   εθνει   ο   φοβουμενος   αυτον   και   εργαζομενος  
    but   in   every   nation   he that   fears   him   and   works  
δικαιοσυνην   δεκτος   αυτω   εστιν    
righteousness,   acceptable   to him   is.    
  36  τον   λογον   ον   απεστειλεν   τοις   υιοις   ισραηλ   ευαγγελιζομενος  
    The   word   which   he sent   to the   sons   of Israel,   announcing the glad tidings--  
ειρηνην   δια   ιησου   χριστου   ουτος   εστιν   παντων   κυριος    
peace   by   Jesus   Christ,   (he   is   of 2 all 3   Lord), 1    
  37  υμεις   οιδατε   το   γενομενον   ρημα   καθ   ολης   της   ιουδαιας  
    ye   know;   the   which 2 came 3   declaration 1   through   whole 2   the 1   Judaea,  
αρξαμενον   απο   της   γαλιλαιας   μετα   το   βαπτισμα   ο   εκηρυξεν   ιωαννης    
beginning   from   ♦   Galilee,   after   the   baptism   which   proclaimed 2   John: 1    
  38  ιησουν   τον   απο   ναζαρετ   ως   εχρισεν   αυτον   ο   θεος   πνευματι  
    Jesus   who   [was] from   Nazareth,   how   anointed 2   him 3   ♦   God 1   with [the] Spirit 2  
αγιω   και   δυναμει   ος   διηλθεν   ευεργετων   και   ιωμενος   παντας   τους  
Holy 1   and   with power,   who   went through   doing good   and   healing   all   that  
καταδυναστευομενους   υπο   του   διαβολου   οτι   ο   θεος   ην   μετ   αυτου    
were being oppressed   by   the   devil,   because   ♦   God   was   with   him.    
  39  και   ημεις   εσμεν   μαρτυρες   παντων   ων   εποιησεν   εν   τε   τη   χωρα  
    And   we   are   witnesses   of all things   which   he did   both in   ♦   the   country  
των   ιουδαιων   και   εν   ιερουσαλημ   ον   ανειλον   κρεμασαντες   επι  
of the   Jews   and   in   Jerusalem;   whom   the put to death   having hanged [him]   on  
ξυλου    
a tree.    
  40  τουτον   ο   θεος   ηγειρεν   τη   τριτη   ημερα   και   εδωκεν   αυτον   εμφανη  
    This one   ♦   God   raised up   on the   third   day,   and   gave   him   manifest 3  
γενεσθαι    
to 1 become, 2    
  41  ου   παντι   τω   λαω   αλλα   μαρτυσιν   τοις   προκεχειροτονημενοις   υπο   του
    not   to all   the   people,   but   to witnesses   who   had been chosen before   by   ♦
  θεου   ημιν   οιτινες   συνεφαγομεν   και   συνεπιομεν   αυτω   μετα   το  
  God,   to us,   who   did eat with   and   did drink with   him   after   he had risen  
αναστηναι   αυτον   εκ   νεκρων    
♦   ♦   from among   [the] dead.    
  42  και   παρηγγειλεν   ημιν   κηρυξαι   τω   λαω   και   διαμαρτυρασθαι   οτι  
    And   he charged   us   to proclaim   to the   people,   and   to testify fully   that  
αυτος   εστιν   ο   ωρισμενος   υπο   του   θεου   κριτης   ζωντων   και   νεκρων    
he   it is   who   has been appointed   by   ♦   God   judge   of living   and   dead.    
  43  τουτω   παντες   οι   προφηται   μαρτυρουσιν   αφεσιν   αμαρτιων  
    To him   all   the   prophets   bear witness,   [that] remission 8   of 9 sins 10  
λαβειν   δια   του   ονοματος   αυτου   παντα   τον   πιστευοντα   εις   αυτον    
receives 7   through 11   ♦   name 13   his 12   every 1 one 2   that 3   believes 4   on 5   him. 6    
  44  ετι   λαλουντος   του   πετρου   τα   ρηματα   ταυτα   επεπεσεν   το  
    Yet 4   as 1 is 3 speaking 5   ♦   Peter 2   these words,   ♦   ♦   fell 5   the 1  
πνευμα   το   αγιον   επι   παντας   τους   ακουοντας   τον   λογον    
Spirit 2   the 3   Holy 4   upon   all   those   hearing   the   word.    
  45  και   εξεστησαν   οι   εκ   περιτομης   πιστοι   οσοι   συνηλθον   τω  
    And   were amazed   the   of 2 the 3   circumcision 4   believers 1   as many as   came with   ♦  
πετρω   οτι   και   επι   τα   εθνη   η   δωρεα   του   αγιου   πνευματος  
Peter,   that   also   upon   the   Gentiles   the   gift   of the   Holy   Spirit  
εκκεχυται    
has been poured out;    
  46  ηκουον   γαρ   αυτων   λαλουντων   γλωσσαις   και   μεγαλυνοντων   τον  
    for they heard   ♦   them   speaking   with tongues   and   magnifying   ♦  
θεον   τοτε   απεκριθη   ο   πετρος    
God.   Then   answered   ♦   Peter,    
  47  μητι   το   υδωρ   κωλυσαι   δυναται   τις   του   μη  
    ♦   The 5   water 6   forbid 4   can 1   any 2 one 3   that   should not be baptized  
βαπτισθηναι   τουτους   οιτινες   το   πνευμα   το   αγιον   ελαβον   καθως   και  
♦   these,   who   the   Spirit   the   Holy   received   as   also  
ημεις    
we?    
  48  προσεταξεν   τε   αυτους   βαπτισθηναι   εν   τω   ονοματι   του   κυριου   τοτε  
    And he ordered   ♦   them   to be baptized   in   the   name   of the   Lord.   Then  
ηρωτησαν   αυτον   επιμειναι   ημερας   τινας    
they begged   him   to remain   days 2   some. 1