ΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΑΓΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Gospel of John

 

CHAPTER 17
  1  ταυτα   ελαλησεν   ο   ιησους   και   επηρεν   τους   οφθαλμους   αυτου   εις  
    These things   spoke   ♦   Jesus,   and   lifted up   ♦   eyes 2   his 1   to  
τον   ουρανον   και   ειπεν   πατερ   εληλυθεν   η   ωρα   δοξασον   σου   τον   υιον  
the   heaven   and   said,   Father,   has 3 come 4   the 1   hour; 2   glorify   thy   ♦   Son,  
ινα   και   ο   υιος   σου   δοξαση   σε    
that   also   thy Son   ♦   ♦   may glorify   thee;    
  2  καθως   εδωκας   αυτω   εξουσιαν   πασης   σαρκος   ινα   παν   ο  
    as   thou gavest   him   authority   over all   flesh,   that [of]   all   which  
δεδωκας   αυτω   δωση   αυτοις   ζωην   αιωνιον    
thou hast given   him,   he should give   to them   life   eternal.    
  3  αυτη   δε   εστιν   η   αιωνιος   ζωη   ινα   γινωσκωσιν   σε   τον   μονον  
    And this   ♦   is   the   eternal   life,   that   they should know   thee   the   only  
αληθινον   θεον   και   ον   απεστειλας   ιησουν   χριστον    
true   God,   and   whom 3   thou 4 didst 5 send 6   Jesus 1   Christ. 2    
  4  εγω   σε   εδοξασα   επι   της   γης   το   εργον   ετελειωσα   ο   δεδωκας   μοι  
    I   thee   glorified   on   the   earth;   the   work   I completed   which   thou hast given   me  
ινα   ποιησω    
that   I should do;    
  5  και   νυν   δοξασον   με   συ   πατερ   παρα   σεαυτω   τη   δοξη   η   ειχον  
    and   now   glorify   me   thou,   Father,   with   thyself,   with the   glory   which   I had  
προ   του   τον   κοσμον   ειναι   παρα   σοι    
before   the   ♦   world   was   with   thee.    
  6  εφανερωσα   σου   το   ονομα   τοις   ανθρωποις   ους   δεδωκας   μοι   εκ  
    I manifested   thy   ♦   name   to the   men   whom   thou hast given   me   out of  
του   κοσμου   σοι   ησαν   και   εμοι   αυτους   δεδωκας   και   τον   λογον  
the   world.   Thine   they were,   and   to me   them   thou hast given,   and   thy word   ♦  
σου   τετηρηκασιν    
♦   they have kept.    
  7  νυν   εγνωκαν   οτι   παντα   οσα   δεδωκας   μοι   παρα   σου   εστιν    
    Now   they have known   that   all things   whatsoever   thou hast given   me,   of   thee   are;    
  8  οτι   τα   ρηματα   α   δεδωκας   μοι   δεδωκα   αυτοις   και   αυτοι  
    for   the   words   which   thou hast given   me   I have given   them,   and   they  
ελαβον   και   εγνωσαν   αληθως   οτι   παρα   σου   εξηλθον   και   επιστευσαν  
received [them],   and   knew   truly   that   from   thee   I came out,   and   they believed  
οτι   συ   με   απεστειλας    
that   thou   me   didst send.    
  9  εγω   περι   αυτων   ερωτω   ου   περι   του   κοσμου   ερωτω  
    I   concerning   them   make request;   not   concerning   the   world   make I request,  
αλλα   περι   ων   δεδωκας   μοι   οτι   σοι   εισιν    
but   concerning   whom   thou hast given   me,   for   thine   they are:    
  10  και   τα   εμα   παντα   σα   εστιν   και   τα   σα   εμα   και   δεδοξασμαι  
    (and   things 3   my 2   all 1   thine 5   are, 4   and   thine [are]   ♦   mine)   and   I have been glorified  
εν   αυτοις    
in   them.    
  11  και   ουκ   ετι   ειμι   εν   τω   κοσμω   και   ουτοι   εν   τω   κοσμω   εισιν   και   εγω  
    And   no   longer   I am   in   the   world,   and   these   in   the   world   are,   and   I  
προς   σε   ερχομαι   πατερ   αγιε   τηρησον   αυτους   εν   τω   ονοματι   σου  
to   thee   come.   Father 2   Holy, 1   keep   them   in   thy name   ♦   ♦  
ους   δεδωκας   μοι   ινα   ωσιν   εν   καθως   ημεις    
whom   thou hast given   me,   that   they may be   one,   as   we.    
  12  οτε   ημην   μετ   αυτων   εν   τω   κοσμω   εγω   ετηρουν   αυτους   εν   τω  
    When   I was   with   them   in   the   world   I   was keeping   them   in   thy name:  
ονοματι   σου   ους   δεδωκας   μοι   εφυλαξα   και   ουδεις   εξ   αυτων  
♦   ♦   whom   thou hast given   me   I guarded,   and   no one   of   them  
απωλετο   ει   μη   ο   υιος   της   απωλειας   ινα   η   γραφη   πληρωθη    
perished,   except   ♦   the   son   ♦   of perdition,   that   the   scripture   might be fulfilled.    
  13  νυν   δε   προς   σε   ερχομαι   και   ταυτα   λαλω   εν   τω   κοσμω   ινα  
    And now   ♦   to   thee   I come;   and   these things   I speak   in   the   world   that  
εχωσιν   την   χαραν   την   εμην   πεπληρωμενην   εν   αυτοις    
they may have   ♦   joy 2   ♦   my 1   fulfilled   in   them.    
  14  εγω   δεδωκα   αυτοις   τον   λογον   σου   και   ο   κοσμος   εμισησεν   αυτους
    I   have given   them   thy word,   ♦   ♦   and   the   world   hated   them,
  οτι   ουκ   εισιν   εκ   του   κοσμου   καθως   εγω   ουκ   ειμι   εκ   του  
  because   they are not   ♦   of   the   world,   as   I   am not   ♦   of   the  
κοσμου    
world.    
  15  ουκ   ερωτω   ινα   αρης   αυτους   εκ   του   κοσμου  
    I do not make request   ♦   that   thou shouldest take   them   out of   the   world,  
αλλ   ινα   τηρησης   αυτους   εκ   του   πονηρου    
but   that   thou shouldest keep   them   out of   the   evil.    
  16  εκ   του   κοσμου   ουκ   εισιν   καθως   εγω   εκ   του   κοσμου   ουκ   ειμι    
    Of   the   world   they are not,   ♦   as   I   of   the   world   not 2   am. 1    
  17  αγιασον   αυτους   εν   τη   αληθεια   σου   ο   λογος   ο   σος   αληθεια   εστιν    
    Sanctify   them   by   thy truth;   ♦   ♦   ♦   word 2   ♦   thy 1   truth   is.    
  18  καθως   εμε   απεστειλας   εις   τον   κοσμον   καγω   απεστειλα   αυτους   εις  
    As   me   thou didst send   into   the   world,   I also   sent   them   into  
τον   κοσμον    
the   world;    
  19  και   υπερ   αυτων   εγω   αγιαζω   εμαυτον   ινα   και   αυτοι   ωσιν   ηγιασμενοι  
    and   for   them   I   sanctify   myself,   that   also   they   may be   sanctified  
εν   αληθεια    
in   truth.    
  20  ου   περι   τουτων   δε   ερωτω   μονον   αλλα   και   περι   των  
    Not 2   for 3   these 4   and 1   make 7 I 6 request 8   only, 5   but   also   for   those who  
πιστευσοντων   δια   του   λογου   αυτων   εις   εμε    
shall believe   through   their word   ♦   ♦   on   me;    
  21  ινα   παντες   εν   ωσιν   καθως   συ   πατερ   εν   εμοι   καγω   εν   σοι   ινα   και  
    that   all   one   may be,   as   thou,   Father,   [art] in   me,   and I   in   thee,   that   also  
αυτοι   εν   ημιν   εν   ωσιν   ινα   ο   κοσμος   πιστευση   οτι   συ   με   απεστειλας    
they   in   us   one   may be,   that   the   world   may believe   that   thou   me   didst send.    
  22  και   εγω   την   δοξαν   ην   δεδωκας   μοι   δεδωκα   αυτοις   ινα   ωσιν  
    And   I   the   glory   which   thou hast given   me   have given   them,   that   they may be  
εν   καθως   ημεις   εν   εσμεν    
one,   as   we   one   are:    
  23  εγω   εν   αυτοις   και   συ   εν   εμοι   ινα   ωσιν   τετελειωμενοι   εις   εν   και  
    I   in   them,   and   thou   in   me,   that   they may be   perfected   into   one,   and  
ινα   γινωσκη   ο   κοσμος   οτι   συ   με   απεστειλας   και   ηγαπησας   αυτους  
that   may 3 know 4   the 1   world 2   that   thou   me   didst send,   and   lovedst   them  
καθως   εμε   ηγαπησας    
as   me   thou lovedst.    
  24  πατερ   ους   δεδωκας   μοι   θελω   ινα   οπου   ειμι   εγω   κακεινοι   ωσιν   μετ
    Father,   whom   thou hast given   me   I desire   that   where   am 2   I 1   they also   may be   with
  εμου   ινα   θεωρωσιν   την   δοξαν   την   εμην   ην   εδωκας   μοι   οτι  
  me,   that   they may behold   ♦   glory 2   ♦   my 1   which   thou gavest   me,   for  
ηγαπησας   με   προ   καταβολης   κοσμου    
thou lovedst   me   before   [the] foundation   of [the] world.    
  25  πατερ   δικαιε   και   ο   κοσμος   σε   ουκ   εγνω   εγω   δε   σε   εγνων   και  
    Father 2   righteous, 1   and   the   world   thee   knew not,   ♦   but I   ♦   thee   knew,   and  
ουτοι   εγνωσαν   οτι   συ   με   απεστειλας    
these   knew   that   thou   me   didst send.    
  26  και   εγνωρισα   αυτοις   το   ονομα   σου   και   γνωρισω   ινα   η  
    And   I made known   to them   thy name,   ♦   ♦   and   will make [it] known;   that   the  
αγαπη   ην   ηγαπησας   με   εν   αυτοις   η   καγω   εν   αυτοις    
love   with which   thou lovedst   me   in   them   may be;   and I   in   them.